Uzasadnienie
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie postanowieniem z dnia 31 sierpnia 2016 r. odrzucił skargę M. K.na uchwałę Rady Wydziału Filologicznego [...] z dnia 24 września 2015 r. w przedmiocie wyznaczenia recenzenta i powołania komisji.
Na stronie pierwszej uzasadnienia w szóstym wersie liczonym od góry wpisano nazwisko prof. dr hab. I. Ś.-P. zamiast prawidłowego nazwiska prof. dr hab. I. Ś.-P.
W myśl przepisu art. 156 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2017 r. poz. 1369), zwanej dalej w skrócie "P.p.s.a.", sąd może z urzędu w wyroku sprostować niedokładności, błędy pisarskie albo rachunkowe lub inne oczywiste omyłki. Art. 166 P.p.s.a. nakazuje odpowiednie stosowanie przepisów o wyrokach do postanowień. Jak wynika z przepisu sprostowaniu podlegają wyłącznie niedokładności, błędy pisarskie, rachunkowe oraz inne oczywiste pomyłki. Wszystkie opisane w przepisie nieprawidłowości muszą mieć charakter oczywisty, tzn. niebudzący wątpliwości, bezsporny, pewny. Oczywistość wadliwości może wynikać z samej natury niedokładności, błędu lub omyłki, jak też z porównania ich z innymi niebudzącymi wątpliwości okolicznościami (B. Dauter, B. Gruszczyński, A. Kabat, M. Niezgódka-Medek, Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz, LEX, 2009, wyd. III.). W doktrynie podnosi się, że sprostowanie nie może prowadzić do zmiany rozstrzygnięcia.
Należy podnieść, że sprostowanie niedokładności może obejmować właściwe oznaczenie nazwiska w uzasadnieniu, jeżeli nie budzi żadnych wątpliwości, jakie nazwisko winno się znaleźć. Taka sytuacja zachodzi w przedmiotowej sprawie, bowiem sąd omyłkowo wpisał nazwisko jednego z promotorów jako I.Ś.-P. zamiast prawidłowego nazwiska I.Ś.-P.
Błąd ten najprawdopodobniej wynikał z automatycznego poprawiania przez program komputerowy słowa "P." na "P." i niezauważenia tej zmiany przez sędziego sprawozdawcę.
Zdaniem Sądu w tej sprawie nie zachodzą żadne wątpliwości co do oczywistości powyższej omyłki, gdyż z akt sprawy wynika w sposób nie budzący najmniejszej wątpliwości, że prawidłowym nazwiskiem jednego z promotorów była prof. dr hab. I. Ś.-P. zamiast nieprawidłowego nazwiska prof. dr hab. I.Ś.-P. Jednak tak jak każda, nawet najdrobniejsza omyłka, winna zostać sprostowana i Sąd dostrzegając tę omyłkę, dokonuje jej sprostowania.
Zatem postanowienie z dnia 31 sierpnia 2016 r. podlega sprostowaniu w sposób opisany w sentencji.
Mając powyższe na uwadze Sąd orzekł jak w sentencji na podstawie przepisów powołanych w uzasadnieniu.