Uzasadnienie
A Sp. z o.o. z W. w skardze do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego z dnia 22.08.2008r. wniesionej na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia 7.07.2008r. znak [...] uchylającą decyzję Dyrektora Zarządu Drogowego w O. z dnia [...] 2008r. Nr [...] i orzekającą o wymierzeniu skarżącej spółce kary pieniężnej w wysokości 27 362,50 zł za zajęcie bez wymaganego zezwolenia pasa drogowego drogi powiatowej nr [...] w W. przy ul. B. o powierzchni jezdnia – 25 m kw, chodnik 22,5 m kw w dniach od 14.07. do 06.09.2006r. tj. przez 55 dni – wniosła o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji.
W uzasadnieniu wniosku podała, że wykonanie w/w decyzji narazi skarżącą na poniesienie nieuzasadnionych strat materialnych.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył co następuje
Wniosek A Sp. z o.o. w W. o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji nie zasługuje na uwzględnienie.
Z przepisu art. 61 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – ppsa (Dz. U. Nr 153, poz. 1270) wynika, iż wstrzymanie wykonania zaskarżonego aktu przez sąd może nastąpić wyłącznie na wniosek skarżącego, o ile skarżący w uzasadnieniu wniosku wskaże okoliczności, które w jego ocenie uzasadniają przyjęcie, że wykonanie aktu może spowodować znaczną szkodę lub trudne do odwrócenia skutki.
Wskazane wyżej przesłanki należy wiązać z sytuacją, mającą miejsce gdy zaskarżony do sądu akt administracyjny zostanie wykonany, a następnie na skutek uwzględnienia skargi akt ten zostanie wzruszony.
Istotne jest przy tym, że wykazanie istnienia przedmiotowych przesłanek spoczywa na stronie, która w uzasadnieniu wniosku o wstrzymanie wykonania aktu lub czynności winna uprawdopodobnić okoliczności wskazujące na możliwość niebezpieczeństwa wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków.
W ocenie Sądu w rozpoznawanej sprawie skarżący w żaden sposób nie uprawdopodobnił tych przesłanek. W sposób lakoniczny odwołał się do mogących "nastąpić nieuzasadnionych strat materialnych", nie odnosząc się przy tym w sposób bardziej szczegółowy przykładowo do ogólnej kondycji finansowej firmy. Należy zauważyć, że poprzez określenie "nieuzasadnione straty" strona skarżąca akcentuje we wniosku przekonanie o niezasadności orzeczenia o karze za zajęcie pasa drogowego w ogólności, podczas gdy zasadność wniosku o wstrzymanie aktu rozpatrywana jest z punktu widzenia ściśle określonych przesłanek uzasadniających twierdzenie, że zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków.
Jeżeli strona nie wskaże tych okoliczności we wniosku to nie można tego uznać za brak formalny wniosku (art. 49 § 1 p.p.s.a.), lecz za brak przesłanek udzielenia ochrony tymczasowej przez sąd (podobnie postanowienie NSA z 05.06.2008 r. sygn. I FSK 238/08).
Wobec powyższego Sąd na podstawie art. 61 § 3 ppsa odmówił wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji.