Uzasadnienie
Skarżący w złożonym na urzędowym formularzu "PPF" wniosku o przyznanie prawa pomocy domagał się zwolnienia od kosztów sądowych.
Objaśniając swoją sytuację rodzinną uwidocznił brak osób pozostających z nim we wspólnym gospodarstwie domowym.
Określając swój majątek podał, że należy do niego udział 1/6 części nieruchomości spadkowej o pow. 1,51 ha w miejscowości G. Nie posiada zasobów pieniężnych ani przedmiotów wartościowych.
Swoje miesięczne dochody oszacował na 400 zł zasiłku.
Uzasadniając swoje starania podniósł, że jest osobą bezrobotną, utrzymuje się z zasiłku wypłacanego przez MOPS, korzysta z doraźnej pomocy rodziny. Nadmienił, że w porze letniej pomieszkuje w ogródku działkowym u kolegi zaś zimą okazjonalnie u znajomych i w noclegowni. Wyjaśnił, że nieruchomość w której ma udział, to pole z domem będącym w ruinie, nie nadający się do zamieszkania, położony w strefie zalewowej Wisły. Skorzystanie z usług adwokata z wybory umożliwiła skarżącemu siostra, która pożyczyła mu na ten cel środki.
Mając na uwadze powyższe zważyć należało co następuje:
Zgodnie z art. 239 pkt 1 lit. a) ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, obowiązek uiszczenia kosztów sądowych nie ciąży na stronie skarżącej działanie lub bezczynność organu w sprawach z zakresu pomocy i opieki społecznej. Przedmiotem skargi w niniejszym postępowaniu jest odmowa przyznania lokalu mieszkalnego z zasobów Gminy Miejskiej. Opierając się na argumentacji zbieżnej z tą jaka legła u podstaw uznania w Naczelnym Sądzie Administracyjnym, że przyznawanie dodatków mieszkaniowych mieści się w szeroko rozumianej kategorii spraw z zakresu pomocy społeczne należy wyrazić zapatrywanie, że skoro na pomoc mieszkaniową gminy mogą liczyć mieszkańcy mający niezaspokojone potrzeby mieszkaniowe i osiągający niskie dochody to sprawy mające za przedmiot odmowę lub przyznanie lokalu mieszkalnego z gminnego zasobu mieszkaniowego kwalifikować należy w podobny sposób.
W konsekwencji przyjęcia, że skarżący korzysta z ustawowego zwolnienia od kosztów sądowych w ramach art. 239 pkt. 1 lit. a) ppsa - co oznacza całkowite zwolnienie strony z obowiązku wnoszenia zarówno opłat sądowych jak i ponoszenia wydatków (art. 241 ppsa) - postanowiono jak w sentencji działając na zasadzie art. 161 §1 pkt. 3 ppsa w związku z art. 258 §1 i §2 pkt. 7 ppsa.