Uzasadnienie
Samorządowe Kolegium Odwoławcze postanowieniem z dnia 25 czerwca 2018 r. nr [...] stwierdziło uchybienie terminu do wniesienia odwołania Przedsiębiorstwa A Sp. z o.o. z siedzibą w K, ul. R – dalej: skarżąca - od decyzji Prezydenta Miasta z dnia [...] 2012 nr [...] zezwalającej skarżącej na czasowe zajęcie pasa drogowego.
Jako podstawę prawną ww. postanowienia organ wskazał art. 134 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (Dz.U. 2017.1257, dalej jako k.p.a.).
Powyższe postanowienie zostało wydane w oparciu o następujący stan prawny ustalony przez organ:
Prezydent Miasta decyzją z dnia [...] 2012 nr [...] zezwolił skarżącej na czasowe zajęcie pasa drogowego.
Decyzja została doręczona skarżącej w dniu 16 maja 2012 r., co własnoręcznym podpisem złożonym na dołączonym do akt sprawy egzemplarzu decyzji potwierdził prokurent skarżącej G. P. W ocenie organu, skuteczność doręczenia nie budzi wątpliwości.
W treści skierowanej do skarżącej decyzji znalazło się stosowne pouczenie, dotyczące dopuszczalności i terminu złożenia odwołania.
Odwołanie od ww. decyzji z dnia 17 kwietnia 2018 r., zostało nadane listem poleconym dnia 19 kwietnia 2018 r. Datę złożenia odwołania organ ustalił na podstawie pieczęci placówki Poczty Polskiej. W aktach sprawy znajduje się koperta z potwierdzeniem nadania. Dodatkowo organ zweryfikował ww. datę nadania w oparciu o informacje dostępne na stronie internetowej Poczty Polskiej (http://enionitoring.poczta-polska.pl/).
Samorządowe Kolegium Odwoławcze ustaliło, że odwołanie zostało złożone prawie 6 lat po upływie ustawowego terminu do jego wniesienia. Termin ten upłynął z dniem 30 maja 2012 r.
Ponadto organ odwoławczy stwierdził, że skarżąca nie złożyła wniosku o przywrócenie uchybionego terminu i nie wyjaśniła, co spowodowało opóźnienie w złożeniu odwołania. Z kolei treść złożonego pisma nie pozostawia żadnych wątpliwości co do tego, że stanowi ono odwołanie, a nie inny środek wzruszenia decyzji administracyjnej. Świadczy o tym w szczególności okoliczność, że przedmiotowe pismo zostało zatytułowane "Odwołanie", a wola złożenia odwołania wynika również z treści uzasadnienia zawartego we wniesionym podaniu. Podkreślić przy tym należy, że w imieniu skarżącej działał pełnomocnik profesjonalny.
Art. 134 k.p.a stanowi, że organ odwoławczy stwierdza w drodze postanowienia uchybienie terminu do złożenia odwołania. W związku z powyższym organ odwoławczy wydał postanowienie stwierdzające uchybienie terminu do wniesienia odwołania.
Na powyższe postanowienie do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie wpłynęła skarga, w której skarżąca zarzuciła, że organ nie wyjaśnił wszystkich istotnych okoliczności sprawy, a mianowicie faktu, że zaskarżona decyzja co prawda została doręczona w dniu 16 maja 2012 r., jednak do rąk prokurenta skarżącej, który o tym nie poinformował nikogo z członków Zarządu, czym doprowadził do braku możliwości jej zaskarżenia w ustawowym terminie.
Niezależnie od powyższego skarżąca zarzuciła, że doręczenie decyzji nastąpiło innemu podmiotowi; status strony przysługiwał Przedsiębiorstwu A Sp. z o.o. Sp. komandytowa (KRS [...]), a doręczenie decyzji nastąpiło Przedsiębiorstwu A (KRS [...]), który nie był adresatem decyzji.
Wskazując na powyższe skarżąca wniosła o uchylenie zaskarżonej decyzji i przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania Samorządowemu Kolegium Odwoławczemu.
W odpowiedzi na skargę Samorządowe Kolegium Odwoławcze podtrzymało dotychczasowe stanowisko w sprawie, że decyzja została doręczona skarżącej, co własnoręcznym podpisem potwierdził prokurent skarżącej spółki G. P., który był upoważniony w dacie wydania i w dacie doręczenia decyzji do dokonania tej czynności.
Skarżąca nie złożyła wniosku o przywróceniu terminu do wniesienia odwołania, dlatego organ zobligowany był do wydania zaskarżonego postanowienia stwierdzającego uchybienie terminu do wniesienia odwołania.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie zważył, co następuje
Stosownie do art.1 § 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. – Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz.U.2017.2188) sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej pod względem zgodności z prawem. Oznacza to, że przedmiotem kontroli Sądu jest zgodność zaskarżonego postanowienia z przepisami prawa.
Zgodnie z art. 119 pkt 3 ppsa, sprawa może być rozpoznana w trybie uproszczonym, jeżeli przedmiotem skargi jest postanowienie wydane w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie albo kończące postępowanie, a także postanowienie rozstrzygające sprawę co do istoty oraz postanowienia wydane w postępowaniu egzekucyjnym i zabezpieczającym, na które służy zażalenie.
Mając na uwadze wskazane powyżej kryterium legalności, Wojewódzki Sąd Administracyjny stwierdza, że skarga nie zasługuje na uwzględnienie.
W rozpatrywanej sprawie przedmiotem kontroli Sądu jest postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia 25 czerwca 2018 r. nr [...] stwierdzające uchybienie terminu do wniesienia odwołania od decyzji Prezydenta Miasta z dnia [...] 2012 nr [...].
Przedmiotowe postanowienie zostało wydane na podstawie art. 134 k.p.a, który stanowi, że organ odwoławczy stwierdza w drodze postanowienia niedopuszczalność odwołania oraz uchybienie terminu do wniesienia odwołania. Postanowienie wydane w tym trybie jest podejmowane we wstępnym postępowaniu organu odwoławczego, w którym podejmuje się czynności mające na celu ustalenie, czy złożony środek zaskarżenia jest dopuszczalny oraz czy został wniesiony z zachowaniem terminu. Na tym etapie postępowania organ nie bada, czy środek zaskarżenia jest merytorycznie uzasadniony. Przepis ten nakłada na organ odwoławczy obowiązek m.in. stwierdzenia, czy odwołanie zostało wniesione w terminie.
Zgodnie z art.129 § 2 k.p.a odwołanie wnosi się w terminie 14 dni od dnia doręczenia decyzji stronie. Warunkiem skuteczności czynności prawnej – wniesienia odwołania – jest zatem zachowanie ustawowego terminu do jego dokonania.
Ocena zgodności z prawem zaskarżonego postanowienia ogranicza się wyłącznie do zbadania poprawności zastosowania przepisów postepowania.
W rozpatrywanej sprawie organ odwoławczy zasadnie przyjął, że decyzja Prezydenta Miasta z dnia [...] 2012 nr [...] zezwalająca skarżącej na czasowe zajęcie pasa drogowego, adresowana na A Sp. z o.o. została doręczona skarżącej, co potwierdza podpis osoby uprawnionej – G. P., prokurenta.
Powyższa okoliczność jest bezsporna i została przyznana przez skarżącą.
Odwołanie od ww. decyzji zostało nadane w urzędzie pocztowym w dniu 19 kwietnia 2018 r. i ta okoliczność również nie jest kwestionowana przez skarżącą.
Uchybienie terminu do wniesienia odwołania jest oczywiste, gdyż czynność ta została dokonana po upływie prawie 6 lat.
W ustalonych okolicznościach niniejszej sprawy, uzasadnione jest stanowisko organu odwoławczego stwierdzające uchybienie terminu do wniesienia odwołania.
Powyższego stanowiska nie mogła zmienić argumentacja skargi, że aktualny zarząd skarżącej Spółki nie miał wiedzy, ani dokumentów związanych z przedmiotem decyzji Prezydenta Miasta z dnia [...] 2012 nr [...] zezwalającej skarżącej na czasowe zajęcie pasa drogowego na określonych warunkach. Argumentacja ta co najwyżej mogła być podniesiona we wniosku o przywrócenie terminu do wniesienia odwołania, ale wniosku takiego skarżąca nie złożyła.
Stanowiska organu nie mogła również zmienić argumentacja skargi dotycząca niewłaściwego adresata decyzji, gdyż jak wynika z akta sprawy, adresatem zaskarżonej decyzji była A Spółka z o.o., ul R, K, której prokurentem był G. P. uprawnionym do jej odbioru. Kwestia, czy zaskarżona decyzja została skierowana do właściwego adresata nie może być rozpatrywana w niniejszym postępowaniu.
W tym stanie rzeczy należy stwierdzić,że podniesione w skardze zarzuty nie mogły odnieść zamierzonego skutku, dlatego Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie skargę oddalił na podstawie art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U.2018.1302).