Uzasadnienie
T. B., działający jako syndyk masy upadłości J. T. – osoby fizycznej nieprowadzącej działalności gospodarczej, wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie skargę na czynność Prezesa Zakładu Ubezpieczeń Społecznych z dnia 17 marca 2015 r. znak: [...] w zakresie nieudzielenia przez Zakład informacji dotyczących upadłego J. T. W odpowiedzi na skargę Prezes Zakładu Ubezpieczeń Społecznych wniósł o jej odrzucenie ze względu na niedopuszczalność zaskarżenia tego rodzaju aktu do sądu administracyjnego.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Zgodnie z art. 13 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r. poz. 270 ze. zm.), zwanej dalej "ppsa", do rozpoznania sprawy właściwy jest wojewódzki sąd administracyjny, na którego obszarze właściwości ma siedzibę organ administracji publicznej, którego działalność została zaskarżona. Zgodnie z treścią § 1 pkt 5 rozporządzenia Prezydenta Rzeczypospolitej Polskiej z dnia 25 kwietnia 2003 r. w sprawie utworzenia wojewódzkich sądów administracyjnych oraz ustalenia ich siedzib i obszarów właściwości (Dz. U. nr 72, poz. 652 ze zm.) Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie jest właściwy dla obszaru województwa małopolskiego.
Podkreślić należy, że zgodnie z art. 72 ustawy z dnia 13 października 1998 r. o systemie ubezpieczeń społecznych (Dz. U. z 2013 r. poz. 1442, ze zm.) organami Zakładu Ubezpieczeń Społecznych są: Prezes Zakładu, Zarząd, którego przewodniczącym jest z urzędu Prezes Zakładu oraz Rada Nadzorcza Zakładu, a wśród organów tych brak dyrektora oddziału Zakładu, co oznacza, iż rozstrzygnięcia (decyzje, postanowienia) w sprawach wynikających z ustawy o systemie ubezpieczeń społecznych dyrektor oddziału Zakładu podejmować może wyłącznie w ramach upoważnienia udzielonego mu przez Prezesa Zakładu.
Powyższe oznacza, że bez znaczenia prawnego pozostaje okoliczność, iż zaskarżona w niniejszej sprawie czynność pochodzi bezpośrednio z Oddziału ZUS w K, albowiem brak jest przesłanek do przyjęcia, iż to Dyrektor tego Oddziału jest organem administracji publicznej w rozumieniu art. 13 § 2 ppsa. Zatem zaskarżoną czynność należy uznać za dokonaną przez Prezesa ZUS działającego jedynie poprzez Dyrektora Oddziału w K. To zaś prowadzi do wniosku, że kwestionowana przez skarżącego czynność została dokonana przez Prezesa Zakładu Ubezpieczeń Społecznych, który ma siedzibę w W, tj. na terenie województwa mazowieckiego objętego właściwością Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, zgodnie z § 1 pkt 13 rozporządzenia Prezydenta Rzeczpospolitej Polskiej z dnia 25 kwietnia 2003 r. w sprawie utworzenia wojewódzkich sądów administracyjnych oraz ustalenia ich siedzib i obszarów właściwości (Dz. U. nr 72, poz. 652 ze zm.).
Zauważyć należy też, że w wydanym na mocy art. 13 § 3 ppsa rozporządzeniu z dnia 28 sierpnia 2008 r. (Dz. U. nr 163, poz. 1016) Prezydent Rzeczypospolitej Polskiej przekazał rozpoznawanie spraw z zakresu działania między innymi Prezesa Zakładu Ubezpieczeń Społecznych wojewódzkim sądom administracyjnym, na których obszarze właściwości strona skarżąca zamieszkuje lub ma siedzibę. Według treści § 1 pkt 2 rozporządzenia – przekazanie dotyczy spraw dotyczących umorzenia, odroczenia terminu płatności lub rozłożenia na raty należności z tytułu składek, o których mowa w art. 28-29 ustawy z dnia 13 października 1998r. o systemie ubezpieczeń społecznych. Zatem zaskarżona w niniejszej sprawie czynność nie dotyczy żadnej ze spraw wskazanych w § 1 pkt 2 powołanego rozporządzenia.
Stosownie do art. 59 § 1 ppsa, jeżeli do rozpoznania sprawy właściwy jest inny sąd administracyjny, sąd, który stwierdzi swą niewłaściwość, przekaże sprawę właściwemu sądowi administracyjnemu. Ponieważ zaś Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie, z powodów przytoczonych powyżej, stwierdził swą niewłaściwość miejscową, przekazał sprawę sądowi właściwemu miejscowo, tj. Wojewódzkiemu Sądowi Administracyjnemu w Warszawie. Wyjaśnić trzeba też, że w związku ze stwierdzeniem swej niewłaściwości WSA w Krakowie nie rozstrzygał o dopuszczalności skargi w niniejszej sprawie, którą to kwestię zbada WSA w Warszawie jako sąd właściwy do rozpoznania sprawy.
Mając powyższe na uwadze, orzeczono jak w sentencji.