Uzasadnienie
3 listopada 2007r. wpłynęła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie za pośrednictwem Wojewody skarga K. K., w zastępstwie której podpisał się adw. M. S. Zarządzeniem z dnia 21.11.2007r. został zobowiązany do uzupełnienia braków formalnych powyższej skargi poprzez złożenie pełnomocnictwa procesowego do działania w imieniu skarżącej w terminie 7 dni od otrzymania wezwania pod rygorem odrzucenia skargi. Wezwanie doręczono 29.11.2007r. W dniu 15.12.2007r. adwokat wniósł o przywrócenie terminu do uzupełnienia braków formalnych skargi, załączając jednocześnie pełnomocnictwo skarżącej.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył co następuje
Wniosek K. K. sformułowany przez adwokata M. S. o uzupełnienie braków formalnych skargi w ocenie Sądu zasługuje na uwzględnienie.
Zgodnie z treścią art. 86 i 87 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. nr 153, poz. 1271 ze zm.) jeżeli strona nie dokonała w terminie czynności w postępowaniu sądowym bez swojej winy, może złożyć wniosek o przywrócenie tego terminu. Ustawa wskazuje warunki, jakie strona musi spełnić, by jej wniosek o przywrócenie terminu został przez sąd uwzględniony. Chodzi tu w szczególności o przewidziany w art. 87 §1 cyt. ustawy wymóg złożenia wniosku o przywrócenie terminu w określonym ustawą terminie, tj. w ciągu 7 dni od czasu ustania przyczyny uchybienia terminu i przewidziany w art. 87 § 4 wymóg dopełnienia wraz z wnioskiem o przywrócenie terminu czynności, której nie dokonano w terminie. Odnosi się ta regulacja również do działań pełnomocnika czy osoby, która dąży do wykazania umocowania w procesie.
Adwokat M. S. dołączył do wniosku pełnomocnictwo otrzymane od K. K. Należy zatem przejść do rozważań na gruncie art. 86 § 1 w/w ustawy czyli do ustalenia czy strona uprawdopodobniła, że uzupełnienie braków formalnych skargi po terminie było przez nią zawinione.
Adwokat podał w uzasadnieniu wniosku, że niedotrzymanie terminu spowodowane było faktem tym, że z klientką (skarżącą) ma jedynie kontakt listowny a wyznaczony mu termin 7 dni jest zbyt krótki na obejście korespondencji. Wskazuje zatem na obiektywne okoliczności związane z wydłużonym czasem dostarczania przesyłek przez Pocztę Polską. Okolicznością znaną Sądowi z urzędu jest fakt, iż obecnie przesyłki pocztowe dostarczane są ze znacznym opóźnieniem, a zgodnie z art. 106 § 4 w/w ustawy: fakty powszechnie znane sąd bierze pod uwagę nawet bez powołania się na nie przez strony.
Sąd podziela zatem pogląd wnioskującego, iż nie mógł mieć wpływu na sposób wykonania usługi pocztowej. Dzień dostarczenia Sądowi pełnomocnictwa udzielonego przez K. K. był ściśle uzależniony od dnia dostarczenia adwokatowi tego pełnomocnictwa przez Pocztę Polską. Oznacza to, że nie ponosi on winy w uzupełnieniu braków skargi po terminie.
Wobec powyższego, uznając, że w sprawie zachodzą przesłanki do przywrócenia terminu do czynności procesowej na podstawie art. 86 § 1 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi Sąd postanowił o przywróceniu terminu K. K. do uzupełnienia braków formalnych skargi.