Uzasadnienie
Pismem z dnia 14 lutego 1986r. J. M. i T. M. wnieśli skargę na decyzję Dyrektora Wydziału Spraw Lokalowych Urzędu Miasta z dnia 10 lutego 1986r. Nr [...], utrzymującą w mocy decyzję Kierownika Wydziału Spraw Lokalowych Urzędu Dzielnicowego z dnia [...] 1985r. Nr [...]. Decyzją organu I instancji przydzielono G. L. w drodze zamiany pokój wraz z używalnościami w lokalu mieszkalnym nr [...] w budynku przy ul. A w K, przejęto do dyspozycji Wydziału Spraw Lokalowych lokal mieszkalny nr [...] w budynku przy ul. A i postanowiono odmówić wydania T. M. zaświadczenia stwierdzającego, że posiada jako współwłaściciel prawo do zajmowania lokalu nr [...].
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie zważył co następuje
Zgodnie z treścią art. 97 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Przepisy wprowadzające ustawę – Prawo o ustroju sądów administracyjnych i ustawę – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. nr 153, poz. 1271), sprawy w których skargi zostały wniesione do Naczelnego Sądu Administracyjnego przed dniem 1 stycznia 2004r. i postępowanie nie zostało zakończone, podlegają rozpoznaniu przez właściwe wojewódzkie sądy administracyjne na podstawie przepisów ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.
Skarga w niniejszej sprawie została złożona 17 lutego 1986r., a więc przed dniem 1 stycznia 2004r. W konsekwencji podlega rozpoznaniu zgodnie z wyżej wskazaną zasadą.
Jak wynika z art. 161 § 1 pkt 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012r. poz. 270, zwanej dalej p.p.s.a.), sąd wydaje postanowienie o umorzeniu postępowania, gdy postępowanie stało się bezprzedmiotowe z przyczyn innych niż wymienione w pkt 1 i pkt 2.
Zaskarżona w niniejszej sprawie decyzja Dyrektora Wydziału Spraw Lokalowych Urzędu Miasta została wydana na podstawie przepisów ustawy z dnia 10 kwietnia 1974r. Prawo lokalowe (Dz. U. z 1987r. nr 30, poz. 165 z późn. zm.). Ustawa ta utraciła moc na skutek wejścia w życie ustawy z dnia 2 lipca 1994r. o najmie lokali mieszkalnych i dodatkach mieszkaniowych (Dz. U. z 1998r. nr 120, poz. 787 z późn. zm.). Również i ta ustawa już nie obowiązuje – została uchylona przez ustawę z dnia 21 czerwca 2001r. o ochronie praw lokatorów, mieszkaniowym zasobie gminy i o zmianie Kodeksu cywilnego (Dz. U. z 2005r. nr 31, poz. 266 z późn. zm.). Aktualnie obowiązująca regulacja prawna, to jest przytoczona ustawa z 2001r. o ochronie praw lokatorów (tak samo zresztą jak wcześniejsza ustawa z 1994r. o najmie lokali) nie przewiduje możliwości przyznania lokalu w drodze decyzji administracyjnej. Po przeobrażeniach społeczno-gospodarczych jakie nastąpiły w Polsce w latach 1989/1990, stosunek najmu stał się instytucją prawa cywilnego, a jego powstanie następuje z mocy umowy cywilnej najmu zawieranej pomiędzy stronami, a nie na podstawie decyzji administracyjnej. Wobec powyższego należy uznać, że postępowanie niniejsze stało się bezprzedmiotowe.
Mając powyższe na uwadze, na podstawie art. 161 § 1 pkt 3 i § 2 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, które przewidują, że Sąd na posiedzeniu niejawnym wydaje postanowienie o umorzeniu postępowania, gdy postępowanie stało się bezprzedmiotowe, orzeczono jak w sentencji.