Uzasadnienie
Do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie wpłynęła skarga strony skarżącej A Sp. z o.o. wraz z wnioskiem o uchylenie rygoru natychmiastowej wykonalności. Strona skarżąca jest reprezentowana przez profesjonalnego pełnomocnika radcę prawnego J. R. Mając na uwadze powyższe, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie zważył, co następuje:
Zgodnie z art. 108 § 1 kodeksu postępowania administracyjnego (tekst jedn. Dz.U. z 2016, poz. 23; zwany dalej k.p.a.) przesłanką nadania decyzji, od której służy odwołanie, rygoru natychmiastowej wykonalności, jest ochrona zdrowia lub życia ludzkiego albo zabezpieczenie gospodarstwa narodowego przed ciężkimi stratami bądź też inny interes społeczny lub wyjątkowo ważny interes strony. Odwołując się do pojęcia "niezbędności" niezwłocznego działania ustawodawca uznaje, że może to nastąpić wówczas, gdy w danym czasie i w danej sytuacji nie można się obejść bez wykonania praw lub obowiązków, o których rozstrzyga się w decyzji, ponieważ zwłoka w ich wykonaniu zagraża dobrom chronionym, określonym w art. 108 § 1 k.p.a. Zagrożenie to musi mieć realny charakter i nie może być tylko prawdopodobne, a okoliczność ta musi być uwidoczniona w uzasadnieniu postanowienia o nadaniu rygoru natychmiastowej wykonalności. (por. wyrok NSA z dnia 15.07.2010 r. I IOSK 1134/09 LEX nr 597140).
Odnosząc się do wniosku o uchylenie rygoru natychmiastowej wykonalności strony skarżącej reprezentowanej przez pełnomocnika profesjonalnego wskazać należy, że stosownie do treści art. 108 k.p.a. decyzji, od której służy odwołanie, może być nadany rygor natychmiastowej wykonalności, o ile spełnione są przesłanki określone w tym przepisie. Wówczas klauzula o nadaniu decyzji rygoru natychmiastowej wykonalności stanowi jeden ze składników takiej decyzji i podlega zaskarżeniu na zasadach ogólnych, określonych w art. 127 k.p.a.
W świetle powyższego wniosek strony skarżącej o uchylenie rygoru natychmiastowej wykonalności decyzji Wojewódzkiego Inspektora Sanitarnego z dnia 6 maja 2016 r. znak [...] jako niedopuszczalny, podlega odrzuceniu na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 w zw. z art. 64 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn. Dz.U. z 2016 r., poz. 718).
Wobec powyższego Sąd orzekł jak w sentencji postanowienia.