Uzasadnienie
Postanowieniem z dnia 30 kwietnia 2014 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie przyznał skarżącemu R. F. prawo pomocy obejmujące ustanowienie adwokata. Pismem z dnia 29 maja 2014 r. dziekan Okręgowej Rady Adwokackiej wyznaczył dla skarżącego pełnomocnika z urzędu w osobie adwokat D. W.- K. W dniu 10 czerwca 2014 r. pełnomocnik z urzędu – D. W. – K. udzieliła adwokatowi A. B. pełnomocnictwa substytucyjnego do reprezentowania skarżącego R. F. przed Wojewódzkim Sądem Administracyjnym w Krakowie. W dniu 14 czerwca 2014 r. wpłynęło do tut. Sądu zawiadomienie pełnomocnika substytucyjnego o braku podstaw do złożenia skargi kasacyjne od wyroku WSA z dnia 20 lutego 2014 r.
W zawiadomieniu tym pełnomocnik zawarł wniosek o przyznanie na jego rzecz nieopłaconych ani w całości, ani w części kosztów udzielonej pomocy prawnej, według norm przepisanych.
Mając na uwadze powyższe, orzekający zważył co następuje: Jak wynika z akt sprawy skarżącemu zostało przyznane prawo pomocy poprzez ustanowienie adwokata z urzędu, którego Okręgowa Rada Adwokacka wyznaczyła zarządzeniem z dnia 29 maja 2014 r,, w osobie adwokat D. W.- K. Z kolei w dniu 10 czerwca 2014 r. pełnomocnik z urzędu udzieliła adwokatowi A. B. pełnomocnictwa substytucyjnego do reprezentowania R. F. przed WSA w Krakowie.
W myśl art. 250 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, wyznaczony adwokat, radca prawny, doradca podatkowy albo rzecznik patentowy otrzymuje wynagrodzenie według zasad określonych w przepisach o opłatach za czynności adwokatów, radców prawnych, doradców podatkowych albo rzeczników patentowych w zakresie ponoszenia kosztów nieopłaconej pomocy prawnej oraz zwrotu niezbędnych i udokumentowanych wydatków. Ponadto zgodnie z §20 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 r. w sprawie opłat za czynności adwokackie oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu (Dz. U. 02/163/1348 ze zm.) wniosek o przyznanie kosztów nieopłaconej pomocy prawnej powinien zawierać oświadczenie, że opłaty te nie zostały zapłacone w całości lub części.
Przez wyznaczonego adwokata, czy radcę prawnego rozumieć należy adwokata, radcę prawnego wskazanego przez właściwą Okręgową Radę Adwokacką, czy właściwą Okręgową Izbę Radców Prawnych. W przedmiotowej sprawie ORA pełnomocnikiem z urzędu dla skarżącego wyznaczyła adwokat D. W.- K. W świetle powyższe stwierdzić zatem należy, iż przyznanie -wyznaczonemu pełnomocnikowi - kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu nastąpić może wyłącznie na wniosek tego pełnomocnika. Pełnomocnictwo substytucyjne udzielone adwokatowi A. B. nie stanowi zatem podstawy do uznania, że substytut staje się pełnomocnikiem pełnomocnika strony, który udzielił substytucji i nie oznacza, że substytut może wystąpić o przyznanie kosztów pomocy prawnej, której udzielił z urzędu. Udzielenie dalszego pełnomocnictwa powoduje bowiem jedynie powstanie określonego stosunku pomiędzy substytutem i stroną. W wyniku powyższego nie następuje też zmiana osoby pełnomocnika ustanowionego z urzędu, wyznaczonego przez właściwą korporację.
Również wymagane oświadczenie, dotyczące opłacenia kosztów udzielonej pomocy prawnej z urzędu, powinno być złożone przez wyznaczonego pełnomocnika z urzędu (por. postanowienie NSA z 17.03.2010 i powołaną w jego uzasadnieniu uchwała Sądu Najwyższego z dnia 28 czerwca 2006 r. sygn. akt III CZP 27/06, Lex nr 182874, postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 7 listopada 2006 r. sygn. akt I CZ 78/06, Lex nr 276382)
W uwagi na powyższe orzeczono na podstawie art. 259 ppsa oraz art. 258 § 2 pkt 8 ppsa.