Uzasadnienie
Skarżąca S.T. złożyła skargę na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia 11 lipca 2005 r. nr [...], wydane po rozpatrzeniu wniosku skarżącej o ponowne rozpatrzenie sprawy, którym utrzymano w mocy postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia 5 kwietnia 2005 r. sygn. [...]. Postanowieniem z dnia 5 kwietnia 2005r. Samorządowe Kolegium Odwoławcze sprawę z wniosku skarżącej o uchylenie czynności materialno-technicznej Wydziału Spraw Administracyjnych Urzędu Dzielnicowego K. z dnia 7 marca 1988 r. polegającej na zameldowaniu na pobyt stały K. i W.K. z dziećmi w mieszkaniu nr [...] przy ul. W. [...] w K. przekazało do organu właściwego do jej rozpoznania tj. Wojewody.
Wydanie powyższych rozstrzygnięć poprzedziły następujące ustalenia:
Skarżąca wnioskiem z dnia 13 października 2004r. uzupełnionym w kolejnych pismach wniosła o uchylenie czynności materialno-technicznej Wydziału Spraw Administracyjnych Urzędu Dzielnicowego K. z dnia 7 marca 1988r. polegającej na zameldowaniu na pobyt stały rodziny K. i W. K. wraz z dziećmi w mieszkaniu nr [...] przy ul. W. [...] w K. Pierwszy raz skarżąca S.T. w 1996 r. wystąpiła do Samorządowego Kolegium Odwoławczego w K. z wnioskiem o uchylenie czynności materialno-technicznej, polegającej na zameldowaniu na pobyt stały K. i W. K. z dziećmi w mieszkaniu nr [...] przy ul. W. [...] w K. Decyzją z dnia 30 września 1996 r. znak [...] Prezydent Miasta odmówił uchylenia powyższej czynności. Rozstrzygnięcie to utrzymano w mocy decyzją Wojewody z dnia 22 listopada 1996 r. znak [...].
Na powyższą decyzję S.T. złożyła skargę do Naczelnego Sądu Administracyjnego Ośrodka Zamiejscowego w Krakowie, który postanowieniem z dnia 27 marca 1997 r. sygn. II 5A/Kr 2195/96 odrzucił skargę.
W dniu 30 września 1999 r. S.T. złożyła do Samorządowego Kolegium Odwoławczego wniosek o wznowienie Dostępowania w sprawie uchylenia zameldowania rodziny K. tj 1988 r. Decyzją z dnia 16 grudnia 1999 r. znak [...] po wznowieniu postępowania Kolegium odmówiło uchylenia decyzji. Na skutek kolejno składanych wniosków S.T. o uchylenie zameldowania rodziny K. z lokalu przy ul. W. [...] w K., Samorządowe Kolegium Odwoławcze postanowieniem z dnia 5 kwietnia 2005 r. [...], przekazało sprawę do organu właściwego do rozpoznania Wojewody.
Po ponownym rozpatrzeniu sprawy Samorządowe Kolegium Odwoławcze postanowieniem z dnia 11 lipca 2005 r. znak. [...] utrzymało zaskarżone rozstrzygnięcie w mocy. W uzasadnieniu Kolegium wskazało, że przedmiotowa sprawa nie należy już do kognicji SKO, lecz zgodnie z art. 1 pkt 11 lit b ustawy z dnia 11 kwietnia 2001 r. - o zmianie ustawy o ewidencji ludności i dowodach osobistych oraz o zmianie niektórych innych ustaw (Dz. U. Nr 43, póz. 476) dodano art. 50 ust 3 do ustawy z dnia 10 kwietnia 1974 r. o ewidencji ludności i dowodach osobistych (Dz. U. z 2001 r, Nr 87, póz. 960) zgodnie z którym Wojewoda jest organem odwoławczym od orzeczeń administracyjnych wydanych przez organy gminy na podstawie ustawy.
Od dnia wejścia w życie cytowanego przepisu, tj. od 27 maja 2001 r. Samorządowe Kolegia Odwoławcze nie są już organami właściwymi do rozpoznawania spraw meldunkowych. Zgodnie zatem z obowiązkiem nałożonym na organy przepisem art. 65 § 1 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego /Dz. U. z 2000 r. Nr 98, póz 10717, SKO przekazało wniosek do organu właściwego w sprawie.
W skardze na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Krakowie z dnia 2 sierpnia 2005 r. skarżąca S.T. podniosła zarzuty naruszenia przez organ art. 6 i 7 K.p.a w związku z art. 140 Kodeksu cywilnego.
W odpowiedzi na skargę Samorządowe Kolegium Odwoławcze w Krakowie wniosło o oddalenie skargi.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie zważył, co następuje
Skarga została oddalona, albowiem zaskarżonemu postanowieniu Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia 11 lipca 2005 r. nie można postawić zarzutu naruszenia prawa.
Pierwszym zagadnieniem wymagającym wyjaśnienia to zmiana w postępowaniu sądowym organu rozpatrującego odwołania od rozstrzygnięć organów gminy.
W poprzednim stanie prawnym, tj, przed dniem 27 maja 2001 r., kiedy wszedł w życie przepis art. 1 pkt 11 lit b ustawy z dnia 11 kwietnia 001 r. o zmianie ustawy o ewidencji i dowodach osobistych oraz o mianie innych ustaw (Dz. U. Nr 43, póz. 476), organem odwoławczym id orzeczeń organów gminy w sprawach ewidencji ludności było Samorządowe Kolegium Odwoławcze.
Wspomniana zmiana stanu prawnego spowodowała odmienne brzmienie art. 50 ustawy z dnia 10 kwietnia 1974 r. -o ewidencji ludności i dowodach osobistych (Dz. U. Nr 87, póz. 960), w którym dodano ust 3 w myśl, którego wojewoda jest organem odwoławczym) od orzeczeń administracyjnych wydanych przez organy gminy na podstawie ustawy.
Rozpatrzenie wniosku skarżącej przez Samorządowe Kolegium Odwoławcze skutkowałoby nieważnością postępowania zgodnie z treścią art. 156 § 1 pkt 1 Kpa.
Uznać zatem należy postępowanie organu polegające na przekazaniu sprawy Wojewodzie za zgodne z literą obowiązującego w dniu złożenia przez skarżącą wniosku, prawa. W myśl bowiem art. 65 §1 Kpa jeśli organ administracji do którego wniesiono podanie uzna swą niewłaściwość winien niezwłocznie przekazać sprawę organowi właściwemu. Przekazanie sprawy następuje w formie postanowienia.
Mając powyższe na uwadze Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie zgodnie z art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi skargę oddalił.