Uzasadnienie
Decyzją z dnia [...] Komendant Wojskowej Komendy Uzupełnień wydał "Decyzję uzupełnieniową do decyzji Nr [...] z dnia [...]" o treści: "przyznaję st. chor. szt. J. B. dodatek specjalny w wysokości 27% kwoty należnego uposażenia zasadniczego według stanowiska służbowego na okres od 01 grudnia 2002r. do czasu pełnienia przez wyżej wymienionego zasadniczej służby wojskowej." Jako podstawę prawną wskazano przepisy art. 15 ust. 1 i art. 45 ust. 1 pkt 2 ustawy z dnia 17 grudnia 1974r. o uposażeniu żołnierzy (dz. U. z 2002r. Nr 76, poz. 693 z późn. zm.), § 5 pkt 2, § 31 ust. 1 pkt 7 Rozporządzenia Ministra Obrony Narodowej z dnia 10 października 2000r. w sprawie dodatków do uposażenia zasadniczego żołnierzy, § 1 Rozporządzenia Ministra Obrony Narodowej z dnia 16 marca 1993r. w sprawie określenia organów wojskowych i organów wyższego stopnia właściwych w sprawach określonych w ustawie o służbie wojskowej żołnierzy zawodowych oraz w ustawie o uposażeniu żołnierzy (Dz. U. Nr 23, poz. 101) w związku z wyrokiem WSA w K. (sygn. akt [...]).
W uzasadnieniu decyzji podano, że dodatek został przyznany w związku z pismem z dnia 20 listopada 2002r. Szefa Oddziału Uzupełnień i Spraw Personalnych adresowanego do Wojewódzkiego Szefa Sztabu Wojskowego wstrzymującego wykonanie zwolnienia J. B. z zasadniczej służby wojskowej.
Decyzją Nr [...] z dnia [...] organ II instancji Szef Wojewódzkiego Sztabu Wojskowego po rozpoznaniu odwołania J. B. od decyzji organu I instancji utrzymał w mocy zaskarżoną decyzję w oparciu o art. 138 § 1 kpa. Na uzasadnienie przytoczono stanowisko Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w K. zawarte w uzasadnieniu wyroku z dnia 8 maja 2007r. "W niniejszej sprawie zapewne zachodzi konieczność wydania nowych decyzji administracyjnych regulujących sprawę uposażenia J. B. w okresie jego służby, w szczególności w okresie objętym decyzją z dnia [...]., decyzji ściśle określających wysokość i podstawę tego uposażenia tak, aby z decyzji wynikała w sposób jednoznaczny możliwość wyliczenia należnego uposażenia." Jednocześnie podano, że dodatek specjalny był wypłacany uprawnionemu do dnia 31 maja 2003r., tj. do dnia zwolnienia z zawodowej służby wojskowej, a sprawa uposażenia i innych należności pieniężnych J. B. została rozstrzygnięta prawomocną decyzją Szefa Wojewódzkiego Sztabu Wojskowego Nr [...] z dnia [...].
Z decyzją tą nie zgodził się J. B., który w skardze zarzucił brak przeprowadzenia postępowania w sprawie zgodnie z procedurą postępowania administracyjnego, w tym naruszenie art. 10 § 1 Kodeksu postępowania administracyjnego jak również przedstawił szereg zarzutów pod adresem organów administracyjnych, w tym także odnośnie zastosowania wobec niego niewłaściwych przepisów prawa związanych zarówno z zajmowaniem stanowiska etatowego, zwolnienia z konkretnego stanowiska etatowego i nieprawidłowościami związanymi ze zwolnieniem ze służby.
W odpowiedzi na skargę organ II instancji wniósł o jej oddalenie i zaznaczył, że skarga "J. B. na decyzję Dowódcy Wojsk Lądowych z dnia [...] w przedmiocie wypowiedzenia stosunku służbowego zawodowej służby wojskowej" została prawomocnie oddalona.
Na rozprawie w dniu 7 lutego 2008r. pełnomocnik organu administracyjnego przyznał, że podstawą prawną wydania zaskarżonej decyzji była sugestia Sądu zawarta w uzasadnieniu wyroku uchylającego postanowienie w przedmiocie wyjaśnienia wątpliwości i podał, że po uchyleniu tego postanowienia wyrokiem Sądu nie było wydane nowe postanowienie rozstrzygające wniosek o wyjaśnienie wątpliwości, a skarżący wyjaśnił, że we wniosku z dnia 26.08.2007r. domagał się wykonania wyroku uchylającego postanowienie w przedmiocie wyjaśnienia wątpliwości przez wydanie nowego postanowienia w tym przedmiocie.
Sąd stwierdza, że w aktach administracyjnych zalegają m. in.: Decyzja Nr [...] z dnia [...] Komendanta Wojskowej Komendy Uzupełnień, a także odpisy prawomocnych wyroków (z uzasadnieniami) Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w K.: w sprawie o sygn. akt [...] z dnia 7 czerwca 2006r. oddalający skargę J. B. na postanowienie Szefa Wojewódzkiego Sztabu Wojskowego z dnia [...] Nr [...] w przedmiocie odmowy uzupełnienia decyzji w sprawie o sygn. akt [...] z dnia 8 maja 2007r. ze skargi J. B. na postanowienie Szefa Wojewódzkiego Sztabu Wojskowego z dnia [...] Nr [...] w przedmiocie wyjaśnienia wątpliwości uchylający zaskarżone postanowienie oraz poprzedzające go postanowienie organu I instancji.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie zważył, co następuje
Wojewódzki Sąd Administracyjny zgodnie z art. 3 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. (Dz. U. Nr 153, poz.1270) - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (p.p.s.a.) sprawuje kontrolę działalności administracji publicznej i bada legalność zaskarżonego aktu administracyjnego stosownie do przepisu art. 1 § 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002r. - Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. Nr 153, poz. 1269) nie będąc w sprawowaniu tej kontroli związany granicami skargi - zarzutami, wnioskami oraz powołaną podstawą prawną (art. 134 § 1 p.p.s.a.). W ramach tej kognicji Sąd bada, czy przy wydaniu zaskarżonego aktu administracyjnego nie naruszono przepisów prawa materialnego i przepisów postępowania.
Stosownie do treści art. 7 i art. 77 § 1 ustawy z dnia 14 czerwca 1960r. (Dz. U. z 2000r., Nr 98, poz. 1071 z późn. zm.) - Kodeks postępowania administracyjnego (kpa) organ prowadzący postępowanie administracyjne obowiązany jest do dokładnego wyjaśnienia stanu faktycznego, jak też obowiązany jest w sposób wyczerpujący zebrać i rozpatrzyć cały materiał dowodowy.
Zdaniem Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego - skarga jest uzasadniona, chociaż nie ze względów w niej podanych.
Sąd zwraca uwagę na to, że Komendant Wojskowej Komendy Uzupełnień wydał Decyzję Nr [...] z dnia [...] o treści: "...przyznaję st. chor. szt. J. B. dodatek specjalny w wysokości 27% kwoty należnego uposażenia zasadniczego według stanowiska służbowego na okres zajmowanego stanowiska chorążego sekcji [...]." W uzasadnieniu decyzji podano: "St. chor. szt. J. B. zajmuje stanowisko chorążego sekcji [...] na podstawie Rozkazu Personalnego Dowódcy [...] Okręgu Wojskowego Nr [...] z dnia [...], na którym zgodnie z rozporządzeniem Ministra Obrony Narodowej z dnia [...] w sprawie dodatków do uposażenia zasadniczego żołnierzy przysługuje dodatek specjalny w wysokości 27% kwoty należnego uposażenia zasadniczego według stanowiska służbowego." Pismem z dnia 30.10.2004r. J. B. wniósł o uzupełnienie tej Decyzji Nr [...] z dnia [...] i organy administracyjne obu instancji wydały postanowienia o odmowie uzupełnienia tej decyzji, a skarga J. B. w tym zakresie została prawomocnie oddalona wyrokiem Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w sprawie o sygn. akt [...].
W uzasadnieniu tego wyroku Sąd przytoczył treść art. 111 § 1 kpa: "Strona może w terminie czternastu dni od dnia doręczenia lub ogłoszenia decyzji zażądać jej uzupełnienia co do rozstrzygnięcia bądź co do prawa odwołania, wniesienia w stosunku do decyzji powództwa do sądu powszechnego lub skargi do sądu administracyjnego albo sprostowania zamieszczonego w decyzji pouczenia w tych kwestiach." Jednocześnie Sąd wyjaśnił, że z treści przytoczonego przepisu "wynika, że termin do zgłoszenia wniosku o uzupełnienie Decyzji Nr [...] z dnia [...] minął skarżącemu z dniem 16 stycznia 2003r." i z tego względu uznał odmowę organów wydania decyzji uzupełniającej za uzasadnioną.
Sąd stwierdza, że z treści zajętego stanowiska w uzasadnieniu wyroku w sprawie sygn. akt [...] w przedmiocie decyzji uzupełniającej - organy administracyjne nie wyciągnęły żadnych wniosków w niniejszej sprawie. Co prawda organy nie nazwały decyzji zaskarżonej w niniejszej sprawie decyzją "uzupełniającą", a decyzją "uzupełnieniową", ale tym samym wprowadziły pojęcie nieznane obowiązującej procedurze administracyjnej.
Jest bezspornym, iż w uzasadnieniu wyroku z dnia 8 maja 2007r. w sprawie o sygn. akt [...] Wojewódzki Sąd Administracyjny w K. wskazał, że: "W niniejszej sprawie zapewne zachodzi konieczność wydania nowych decyzji administracyjnych regulujących sprawę uposażenia J. B. w okresie jego służby, w szczególności w okresie objętym decyzją z dnia [...], decyzji ściśle określających wysokość i podstawę tego uposażenia tak, aby z decyzji wynikała w sposób jednoznaczny możliwość wyliczenia należnego uposażenia." Nie mniej, na co należy zwrócić szczególną uwagę, Sąd nadto dodał, że: "Nie może to nastąpić w trybie art. 113 § 2 k.p.a. zastrzeżonym jedynie dla usunięcia wątpliwości poprzez objaśnienie jak organ wydający decyzję rozumiał jej sens".
Należy zauważyć, że Wojewódzki Sąd Administracyjny uchylając zaskarżone postanowienie wyrokiem z dnia 8 maja 2007r. w sprawie o sygn. akt [...] - nie wykluczył możliwości wydania merytorycznego postanowienia rozstrzygającego wniosek skarżącego o wyjaśnienie wątpliwości związanych z treścią Decyzji Nr [...] z dnia [...] wydanej przez Komendanta Wojskowej Komendy Uzupełnień, a jedynie nie wykluczył także możliwości wydania nowych decyzji administracyjnych regulujących sprawę uposażenia J. B., przy czym jest oczywistym, że wobec prawomocności Decyzji Nr [...] z dnia [...] taka możliwość istnieje jedynie w trybie przewidzianym w Rozdziale 13 kpa, a konkretnie przy zachowaniu warunków art. 155 kpa, którego organy administracyjne obu instancji nie zachowały w niniejszej sprawie.
Sąd nadto stwierdza, że wskazane przez organy obu instancji przepisy mające stanowić podstawę wydania zaskarżonej decyzji nie uwzględniają tego, że Decyzja Nr [...] z dnia [...] pozostaje w obrocie prawnym jako decyzja prawomocna i w istocie - jak podał to pełnomocnik organu na rozprawie - podstawą wydania zaskarżonej decyzji były "sugestie" Sądu zawarte w uzasadnieniu wyroku uchylającego postanowienie w przedmiocie wyjaśnienia wątpliwości, a to wszystko oznacza, iż zaskarżone decyzje zostały wydane bez jakiejkolwiek podstawy prawnej, czyli w warunkach art. 156 § 1 pkt 2 ustawy z dnia 14 czerwca 1960r. - Kodeks postępowania administracyjnego - kpa:
"Art. 156. § 1. Organ administracji publicznej stwierdza nieważność decyzji, która (...)
- 2) wydana została bez podstawy prawnej lub z rażącym naruszeniem prawa,"
W tej sytuacji Sąd zwraca uwagę na treść art. 145 § 1 pkt 2 p.p.s.a.:
"Art. 145. § 1. Sąd uwzględniając skargę na decyzję lub postanowienie:(...)
- 2) stwierdza nieważność decyzji lub postanowienia w całości lub w części, jeżeli zachodzą przyczyny określone w art. 156 Kodeksu postępowania administracyjnego lub w innych przepisach".
W związku z powyższym - Wojewódzki Sąd Administracyjny w oparciu o treść art. 145 § 1 pkt 2 p.p.s.a. stwierdził nieważność zaskarżonej decyzji i decyzji i poprzedzającej ją decyzji organu pierwszej instancji - jak w wyroku.