Uzasadnienie
Wojewódzki Inspektor Nadzoru Geodezyjnego i Kartograficznego działając na podstawie:
- - art. 138 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego (Dz.U.2013.267);
- - art. 7b ust. 2 pkt 2 ustawy z dnia 17 maja 1989 r. - Prawo geodezyjne i kartograficzne (Dz.U.2010.1287) - decyzją z dnia 11 lipca 2013 r. znak [...] utrzymał w mocy decyzję Starosty z [...] 2013 r., znak: [...] orzekającej o aktualizacji części kartograficznej i opisowej operatu ewidencji gruntów i budynków obrębu N, jednostka ewidencyjna N w przedmiocie działki ewidencyjnej nr [...] o pow. 0,0338 ha.
Powyższe decyzje zostały wydane w następującym stanie faktycznym ustalonym przez organy:
Starosta, działając z wniosku uczestniczki Z. K., ww. decyzją z [...] 2013 r. orzekł o aktualizacji części kartograficznej i opisowej operatu ewidencji gruntów i budynków obrębu N, jednostka ewidencyjna N, polegającej na:
- 1. wyodrębnieniu z działki ewidencyjnej zmodernizowanej nr [...] o pow. 0,0338 ha działek o jednorodnym stanie prawnym tj.:
działki ewidencyjnej zmodernizowanej nr [...] o pow. 0,0159 ha, powstałej z p. gr. 1 kat. [...] objętej [...];
działki ewidencyjnej zmodernizowanej nr [...] o pow. 0,0161 ha powstałej z p. gr.1 kat. [...] objętej KW [...] oraz działki ewidencyjnej [...] o pow. 0,0018 ha – w oparciu o dokumentację geodezyjną sporządzoną przez geodetę uprawnionego mgr inż. S. K., przyjętą do zasobu Państwowego Ośrodka Dokumentacji Geodezyjnej i Kartograficznej w dniu 10 czerwca 2008 r. za numerem [...], stanowiącą integralną część przedmiotowej decyzji;
- 2. ujawnieniu w rejestrze gruntów obrębu N (część opisowa operatu ewidencyjnego):
- • A. B. c. A. i M. w udziale 208/400 części, F. K. s. A. i M. w udziale 64/400 części, C. A. c. J. i B. w udziale 25/400 części, Z. K. c. A. i M. w udziale 64/400 części, J. K. s. A. i M. w udziale 14/400 części oraz J. K. s. J. i B. w udziale 25/400 części jako współwłaścicieli działki ewidencyjnej nr [...], która powstała z p. gr. 1.kat. [...] objętej księgą wieczystą nr [...];
- • Z. K. c. A. i M. jako właściciela działki ewidencyjnej nr [...], która powstała p. gr. 1.kat. [...] objętej księgą wieczystą nr [...].
Od powyższej decyzji złożył odwołanie skarżący F. K. zarzucając naruszenie prawa procesowego tj. art. 77 § 1 k.p.a. poprzez niewyjaśnienie wszystkich istotnych dla sprawy okoliczności, jak również obrazę prawa materialnego tj. § 9 ust 1 Rozporządzenia Ministra Rozwoju Regionalnego i Budownictwa z dnia 29 marca 2001r. w sprawie ewidencji gruntów i budynków (Dz.U.2001.454). przez pozostawienie w dz. ew. [...] nieruchomości o niejednorodnym stanie prawnym.
Organ odwoławczy utrzymując w mocy zaskarżoną decyzję wyjaśnił, że postępowanie w przedmiotowej sprawie zostało zainicjowane wnioskiem Z. K. i miało na celu wyodrębnienie z działki ewidencyjnej nr [...] o pow. 0,0338 ha działek o jednorodnym stanie prawnym w oparciu o przedłożoną przez wnioskodawczynię dokumentacje geodezyjną.
Po przeprowadzeniu postępowania administracyjnego Starosta [...] 2009 r. wydał decyzję znak: [...], w której orzekł o aktualizacji danych ewidencyjnych w zakresie działki ewidencyjnej nr [...], zgodnie z załączonym przez wnioskodawcę operatem pomiarowym [...].
Po rozpatrzeniu odwołania od ww. decyzję Wojewódzki Inspektor Nadzoru Geodezyjnego i Kartograficznego decyzją z [...] 2009 r., znak: [...] utrzymał w mocy decyzję Starosty.
Skarżący zaskarżył ww. decyzję do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie, który wyrokiem z 24 listopada 2010 r., sygn. akt III SA/Kr 747/09 uchylił zaskarżoną decyzję oraz poprzedzającą ją decyzję organu I instancji.
W uzasadnieniu ww. wyroku Wojewódzki Sąd Administracyjny w pełni podzielił pogląd prawny sformułowany w zaskarżonej decyzji, zgodnie z którym objęcie jedną działką ewidencyjną gruntu, który nie jest jednorodny pod względem prawnym jest stanem niezgodnym z zasadami prowadzenia ewidencji i daje podstawę do wprowadzenia z urzędu lub na wniosek stron stosownych zmian w ewidencji aktualizujących jej stan w sposób zgodny z aktualnym stanem prawnym. Jednakże zdaniem Sądu zebrana w sprawie dokumentacja była niewystarczająca do wydania zaskarżonych decyzji w zakresie żądanym przez wnioskodawczynię.
Po ponownym rozpatrzeniu wniosku, Starosta w dniu [...] 2012 r. wydał decyzję znak: [...], w której orzekł o aktualizacji części opisowej i kartograficznej operatu ewidencji gruntów i budynków obrębu N w zakresie działki ewidencyjnej nr [...], jednak przedmiotowa decyzja została uchylona przez Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Geodezyjnego i Kartograficznego decyzją z [...] 2012, znak: [...]. Przekazując sprawę do ponownego rozpatrzenia przez organ I instancji, organ odwoławczy zalecił uzupełnienie materiału dowodowego o aktualny odpis z księgi wieczystej nr [...] oraz ponowne ustalenie stron postępowania.
Starosta po raz kolejny rozstrzygając wniosek Z. K., po uzupełnieniu materiału dowodowego, wydał decyzję z dnia [...] 2013 r. znak: [...] orzekającą o aktualizacji części kartograficznej i opisowej operatu ewidencji gruntów i budynków dotyczącej działki ewidencyjnej nr [...] obręb N w sposób opisany na wstępie.
Organ odwoławczy utrzymując w mocy powyższe rozstrzygnięcie podniósł, że podstawę do wprowadzenia zmian aktualizujących operat ewidencji gruntów i budynków w przedmiotowej sprawie stanowił "Operat pomiarowy podziału dz.ew. [...]" oraz "mapa uzupełniająca podziału dz.ew. [...]" przyjęta do państwowego zasobu geodezyjnego i kartograficznego w dniu 10 czerwca 2008 r. za nr [...].
Organ wyjaśnił, że operat ewidencji gruntów dla Miasta N został przyjęty do państwowego zasobu geodezyjnego i kartograficznego w dniu 31 grudnia 1973 r. za nr [...] i w całości zastąpił dotychczasowy kataster gruntowy 1:2880. Konsekwencją założenia operatu ewidencji gruntów było utworzenia działki ewidencyjnej nr [...] o pow. 0,0338 ha. Dla przedmiotowej działki założono jednostkę rejestrową [...], w której jako właściciela wpisano Skarb Państwa, a jako osobę władającą gruntem ujawniono Urząd Miejski w N - Drogi nieurządzone, bez ujawnionej podstawy wpisu. Od daty założenia operatu ewidencji gruntów zapis dokonany w jednostce rejestrowej [...] w zakresie podmiotu, jak i przedmiotu pozostał do chwili obecnej niezmieniony. Działka ewidencyjna nr [...] powstała na podstawie pomiaru stanu władania na gruncie.
Wojewódzki Inspektor Nadzoru Geodezyjnego i Kartograficznego wyjaśnił ponadto, że porównanie obowiązującej mapy ewidencyjnej w skali 1:1000 obręb N, jednostka ewidencyjna N z archiwalną mapą katastralną w skali 1: 2880 b.gm.kat. N pozwala na jednoznaczne stwierdzenie, że działkę ewidencyjną nr [...] utworzyły odrębne nieruchomości, a wśród nich p.gr.1.kat. [...] objęta KW [...] oraz p.gr.1.kat. [...] objęta KW [...].
Analogicznych ustaleń dokonał geodeta uprawniony sporządzający opracowanie KERG [...].
Wskazując na powyższe okoliczności organ odwoławczy stwierdził, że działka ewidencyjna nr [...] obręb N narusza przepis § 9 ust. 1 ww. Rozporządzenia Ministra Rozwoju Regionalnego i Budownictwa z dnia 29 marca 2001r. w sprawie ewidencji gruntów i budynków, zgodnie z którym "działkę ewidencyjną stanowi ciągły obszar gruntu, położony w granicach jednego obrębu, jednorodny pod względem prawnym, wydzielony z otoczenia za pomocą linii granicznych".
Zgodnie z wypisem z księgi wieczystej [...] parcela katastralna p.gr.1.kat. [...] stanowi własność następujących osób: A. B. w 208/400 części, F. K. w 64/400 części, C. A. w 25/400 części, Z. K. w 64/400 części, J. K. w 14/400 części oraz J. K. w 25/400 części. Zgodnie natomiast z wypisem z księgi wieczystej [...] parcela katastralna p.gr.1.kat. [...] stanowi własność Z. K. W uzasadnieniu zaskarżonej decyzji organ wyjaśnił, że synchronizacja danych ewidencyjnych w przedmiotowym zakresie ze stanem prawnym ujawnionym w KW [...] oraz KW [...] została przedstawiona w porównawczym wykazie zmian na mapie uzupełniającej podziału działki ewidencyjnej nr [...] tak:
działce ewidencyjnej nr [...] odpowiada p.gr.l.kat. [...] objęta KW [...];
działce ewidencyjnej nr [...] odpowiada p.gr.l.kat. [...] objęta KW [...];
dla działki ewidencyjnej nr [...] nie wykonano badania jej stanu prawnego.
Mając na uwadze, że zgodnie z obowiązującymi przepisami dotyczącymi działki ewidencyjnej stan, w którym działka ewidencyjna obejmuje obszar niejednorodny prawnie, jest stanem niezgodnym z zasadami prowadzenia ewidencji gruntów i budynków, należało przeprowadzić tzw. "rozdzielenie" zawartych w jednej działce nieruchomości będących przedmiotem odrębnej własności. Zdaniem organu, co do zasady należy zaakceptować taki sposób działania jako formę aktualizacji ewidencji pod względem przedmiotowo – podmiotowym.
Zmiany dokonane zaskarżoną decyzją nastąpiły w oparciu o zaktualizowany w prowadzonym postępowaniu materiał dowodowy.
Odnosząc się do zarzutu odwołania dotyczącego nowopowstałej działki ewidencyjnej nr [...], organ odwoławczy podniósł, że postępowanie w niniejszej sprawie było prowadzone na wniosek Z. K., który określał przedmiot, a zarazem granice tego postępowania. Wobec faktu, że we wniosku nie zawarto żądań odnośnie działki ewidencyjnej nr [...], stąd też regulacja stanu prawnego nie objęła przedmiotowej działki.
Na powyższą decyzję wpłynęła skarga do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie, w której skarżący F. K. wniósł o jej uchylenie w całości i o umorzenie postępowania, względnie o uchylenie sprawy do ponownego rozpoznania.
W uzasadnieniu skargi podniesiono, że w 1976 roku, na skutek rozbudowy domu uczestniczki Z. K. na działce nr ew. [...], szlak drożny został przesunięty- za zgodą wszystkich uczestników - na działkę [...] stanowiącą również własność Z. K. Na mocy postanowienie Sądu Rejonowego z dnia 5 marca 1993 roku sygn. akt [...] spadek po A. K. i M. K. nabyły dzieci stron i wnuczęta tj.: 1/ Z. K., 2/ F. K., 3/ A. B., 4/ J. K., 5/ J. K., 6/ C. A. Z kolei na mocy postanowienia Sądu Rejonowego z dnia 25 lipca 2006 roku sygn. akt [...] w przedmiocie działu spadku po A. K. i M. K. działki nr ew: [...] - nabyła A. B., [...] - nabyła Z. K., [...] - nabyła Z. K., [...] - nabyła Z. K. oraz [...] - nabyła Z. K. Działka opisana pod numerem ew. [...] biegnie z południa na północ przecinając działki ew. [...], [...] i [...], [...] i [...].
Na skutek wniosku Z. K. o aktualizację operatu ewidencji Miasta N w części dotyczącej działki nr ew. [...] z dnia 8 lipca 2008 roku Starosta prowadzi postępowanie w celu podziału przedmiotowej drogi i wydzielenie działek ewidencyjnych: 1) [...] o powierzchni 0,0159 ha, 2) [...] o powierzchni 0,0161 ha oraz 3) [...] o powierzchni 0,0018 ha.
W ocenie skarżącego, organ administracyjny nie był uprawniony do faktycznego zniesienia współwłasności działki nr ew. [...], jak to uczynił.
Przedmiotowe postępowanie, zdaniem skarżącego, winno mieć charakter cywilny, nie zaś administracyjny. Skarżący nie zgodził się na podział nieruchomości w formie administracyjnej i nie widzi podstawy do podziału, albowiem przedmiotowa droga jest drogą dojazdową, zaś uczestniczka Z. K. faktycznie utrudnia dojazd ww. szlakiem. Wydanie zaskarżonych w niniejszym postępowaniu decyzji, w ocenie skarżącego, zmierza do pozbawienia go dojazdu.
W odpowiedzi na skargę Wojewódzki Inspektor Nadzoru Geodezyjnego i Kartograficznego wniósł o jej oddalenie i podtrzymał dotychczasowe stanowisko w sprawie dodając, że zarzuty skargi dotyczą dojazdu działką ewidencyjną nr [...] do innych nieruchomości, co nie było przedmiotem postępowania prowadzonego przez Starostę.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie zważył, co następuje
Stosownie do art.1 § 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. – Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz.U.2002.1269) sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej pod względem zgodności z prawem. Oznacza to, że przedmiotem kontroli Sądu jest zgodność zaskarżonej decyzji z przepisami prawa materialnego, które mają zastosowanie w sprawie oraz z przepisami prawa procesowego, regulującymi tryb jej wydania. Wiążące przy tym są przepisy obowiązujące w dacie wydania zaskarżonej decyzji.
Na podstawie art.134 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U.2012.270) Sąd przy rozstrzyganiu sprawy nie jest związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną.
Mając na uwadze wskazane powyżej kryterium legalności, Wojewódzki Sąd Administracyjny, po poddaniu ocenie ustalonych w sprawie w toku administracyjnego postępowania instancyjnego okoliczności faktycznych i istniejących wówczas okoliczności prawnych, nie znalazł podstaw dla stwierdzenia zasadności zarzutu naruszenia prawa procesowego i materialnego w rozpoznawanej sprawie, mimo rozważenia w toku dokonanych czynności przepisu art.134 § 1 ww. ustawy.
Zasadniczym zarzutem skargi jest twierdzenie, że organ administracyjny nie był uprawniony do faktycznego zniesienia współwłasności działki nr ew. [...], co – zdaniem skarżącego – organ uczynił, a nadto że przedmiotowe postępowanie powinno mieć charakter cywilny, a nie administracyjny.
Zarzuty skargi należy uznać za oczywiście nieuzasadnione z następujących powodów:
Zaskarżona decyzja została wydana w wyniku postępowania prowadzonego na podstawie przepisów ustawy z dnia 17 maja 1989r. – Prawo geodezyjne i kartograficzne (Dz.U.2010.1287), która reguluje m.in. sprawy ewidencji gruntów i budynków, oraz na podstawie przepisów rozporządzenia Ministra Rozwoju Regionalnego i Budownictwa z dnia 29 marca 2001r. w sprawie ewidencji gruntów i budynków (Dz.U.2001.454).
Z uwagi na treść zarzutów podniesionych w skardze, należy dokonać rozróżnienia funkcji i celu ewidencji gruntów i budynków od funkcji, jaką spełniają księgi wieczyste.
Zgodnie z art.2 ust.8 ww. ustawy, ewidencja gruntów i budynków to jednolity dla kraju, systematycznie aktualizowany zbiór informacji o gruntach i budynkach, ich właścicielach oraz innych osobach fizycznych i prawnych, władających tymi gruntami i budynkami. Dane wynikające z ewidencji są podstawą planowania gospodarczego, planowania przestrzennego, wymiaru podatków i świadczeń, oznaczania nieruchomości w księgach wieczystych, a także statystyki państwowej, gospodarki nieruchomościami oraz ewidencji gospodarstw rolnych (art.21 ustawy).
Ewidencja gruntów, zgodnie z art.20 ww. ustawy, określa rodzaje informacji o gruntach oraz ich właścicielach; informacje te mają zatem charakter podmiotowy i przedmiotowy. Informacje dotyczące gruntów o charakterze przedmiotowym dotyczą ich położenia, granic, rodzaju użytków gruntowych i klas gleboznawczych, oznaczenia ksiąg wieczystych lub rodzaju dokumentów, jeżeli zostały założone dla nieruchomości, w skład której wchodzą grunty. Z kolei informacje dotyczące gruntów o charakterze podmiotowym dotyczą wskazania właściciela, a w odniesieniu do gruntów państwowych lub samorządowych – innych osób fizycznych lub prawnych, w których władaniu znajdują się grunty, budynki lub ich części. Dane podmiotowe służą wyłącznie odzwierciedleniu stanu prawnego nieruchomości i potwierdzają zaistniały stan ukształtowany na podstawie innych dokumentów; organy administracyjne samodzielnie tego stanu nie mogą kształtować.
Podstawowa zasada prowadzenia ewidencji, na którą uwagę zwracały orzekające w niniejszej sprawie organy, to zasada aktualności, która oznacza utrzymywania operatu w zgodności z aktualnymi, dostępnymi dla organu dokumentami źródłowymi. Szczegółowe zasady prowadzenia ewidencji gruntów określa Rozdział 3 ww. rozporządzenia Ministra Rozwoju Regionalnego i Budownictwa. § 46 ust.2 pkt.1 i 2 ww. rozporządzenia stanowi, że dane zawarte w ewidencji podlegają aktualizacji z urzędu lub na wniosek osób, organów i jednostek organizacyjnych, o których mowa w § 10 i 11. Prawa osób i jednostek organizacyjnych, o których mowa w § 10 ust.1 pkt.2 oraz w § 11 ust.1 pkt.1 i 2, do gruntów, budynków i lokali uwidacznia się w ewidencji – stosownie do § 12 ust.1 ww. rozporządzenia - na podstawie: 1/wpisów dokonanych w księgach wieczystych, 2/ prawomocnych orzeczeń sądowych, 3/ umów zawartych w formie aktów notarialnych, dotyczących ustanowienia lub przeniesienia praw rzeczowych do nieruchomości, z wyłączeniem umów dotyczących użytkowania wieczystego gruntów i własności lokali, 4/ ostatecznych decyzji administracyjnych, 5/ dyspozycji zawartych w aktach notarialnych i 6/ umów dzierżawy, o których mowa w § 11 ust.1 pkt.2.
O wykazaniu w ewidencji osób i jednostek organizacyjnych, o których mowa w § 10 ust.2, orzeka starosta w drodze decyzji (§ 12 ust.2 rozporządzenia).
Z przytoczonych wyżej przepisów wynika, że zapisy zawarte w ewidencji gruntów, dotyczące uprawnień do niego, w tym w szczególności prawa własności, mają charakter informacji pochodzących z ww. źródeł określonych w § 12 ust.1 rozporządzenia. Oznacza to, że organy ewidencyjne jedynie rejestrują stany prawne ustalone w innym trybie lub przez inne organy orzekające, nie mogą natomiast samodzielnie rozstrzygać kwestii uprawnień wnioskodawcy do gruntu, budynku lub lokalu.
Podkreślić należy, że poprzez żądanie wprowadzenia zmian w ewidencji nie można dochodzić, ani udowadniać swoich praw właścicielskich, czy uprawnień do władania nieruchomością.
Księgi wieczyste natomiast, zgodnie z art.1 ust.1 ustawy z dnia 6 lipca 1982 r. o księgach wieczystych i hipotece (Dz.U.2013.707), prowadzi się w celu ustalenia stanu prawnego nieruchomości. Podstawową funkcją ksiąg wieczystych jest zatem publiczna ewidencja praw rzeczowych na nieruchomości, ujawniająca jej stan prawny.
Sąd podzielił stanowisko organów orzekających, że obowiązkiem organów prowadzących ewidencję gruntów i budynków jest rejestracja danych przedmiotowych i podmiotowych na podstawie określonych przepisami rozporządzenia dokumentów, a nie prowadzenie postępowania, którego celem miałoby być – jak zarzuca skarżący w rozpatrywanej sprawie – faktyczne zniesienia współwłasności działki ewidencyjnej [...]. Organy w tym postępowaniu, jak wyżej podniesiono, nie są uprawnione do dokonywania samodzielnych ustaleń w tym zakresie.
Mając na uwadze powyższe rozważania należy stwierdzić, że Starosta był organem uprawnionym do rozstrzygania w zakresie wniosku uczestniczki Z. K. o wprowadzenie zmian aktualizujących operat ewidencji gruntów i budynków w ramach postępowania administracyjnego.
Stanowisko to zostało zweryfikowane przez Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie w wyroku z dnia 24 listopada 2010r., sygn.akt III SA/Kr 747/09, w którym stwierdził, że podziela pogląd prawny sformułowany przez organy, zgodnie z którym objęcie jedną działką ewidencyjną gruntu, który nie jest jednorodny pod względem prawnym, narusza przewidziane ustawą i rozporządzeniem zasady i cele, którym służyć ma ewidencja gruntów.
Ocena prawna i wskazania co do dalszego postępowania wyrażone w ww. wyroku Sądu, stosownie do art.153 ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, wiążą w sprawie ten sąd oraz organ, którego działanie było przedmiotem zaskarżenia.
W związku z powyższym za oczywiście niezasadnym należy uznać zarzut skargi, że organy orzekające w niniejszym postępowaniu nie były uprawnione do przeprowadzenia stosownego postępowania administracyjnego z wniosku uczestniczki Z. K. Odnośnie zakresu zmian dokonanych w ewidencji gruntów i budynków należy stwierdzić, że organy orzekające uwzględniły stanowisko Sądu wyrażone w wyroku z dnia 24 listopada 2010r., sygn.akt III SA/Kr 747/09 oraz w decyzji Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Geodezyjnego i Kartograficznego z dnia [...] 2012r. znak [...] uzupełniając materiał dowodowy o aktualne odpisy właściwych ksiąg wieczystych, wypis z rejestru gruntów i mapy rozstrzygając w oparciu o Operat pomiarowy podziału dz.ew. [...] oraz Mapę uzupełniająca podziału dz.ew. [...].
Należy wyjaśnić, że zgodnie z regulacją zawartą w § 46 ust. 2 pkt 2 ww. rozporządzenia Ministra Rozwoju Regionalnego i Budownictwa z dnia 29 marca 2001r., podstawę wprowadzenia w ewidencji gruntów i budynków zmian może stanowić opracowanie geodezyjne i kartograficzne przyjęte do państwowego zasobu geodezyjnego i kartograficznego, zawierające wykazy zmian danych ewidencyjnych. Elementy wykazu zmian danych ewidencyjnych wymienia przepis § 46 ust. 3 w pkt 1-8 rozporządzenia.
W rozpatrywanej sprawie bezsporne jest, że opracowanie sporządzone przez geodetę uprawnionego mgr inż. S. K. przyjęte zostało do państwowego zasobu geodezyjnego i kartograficznego w dniu 10 czerwca 2008r. za nr [...]. Zgromadzone przez organ dokumenty zostały poddane wnikliwej analizie i ocenie zarówno Starosty, jak i Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Geodezyjnego i Kartograficznego. Szczegółowe wyniki tej analizy zostały przedstawione w uzasadnieniu wydanych przez te organy decyzji i wynikało z nich, że działka ew. [...] narusza § 9 ust.1 ww. rozporządzenia, zgodnie z którym działkę ewidencyjną stanowi ciągły obszar gruntu, położony w granicach jednego obrębu, jednorodny pod względem prawnym, wydzielony z otoczenia za pomocą linii granicznych.
Sąd podzielił stanowisko organów, że postępowanie zainicjowane wnioskiem Z. K. było zgodne z prawem i nie naruszało zasad prowadzenia ewidencji gruntów. Przedmiotem tego postępowania była aktualizacja operatu ewidencji gruntów i budynków przez podział niejednorodnej prawnie działki ewidencyjnej nr [...] na działki o jednorodnym stanie prawnym tj. na dz. ew. nr [...] odpowiadającej p.gr.1.kat. [...] objętej KW [...] oraz na dz. ew. nr [...] odpowiadającej p.gr.1.kat. [...] objętej KW [...]. Dokonane przez organy rozdzielenie niejednorodnych prawnie działek ewidencyjnych na działki będące przedmiotem odrębnych własności nie stanowi, jak zarzuca skarżący, zniesienia współwłasności, lecz stanowi aktualizację ewidencji gruntu i budynków, zgodną z obowiązującymi przepisami. W prowadzonym postępowaniu organ nie dokonywał samodzielnie ustaleń podmiotowych co do własności przedmiotowych działek, lecz oparł się na aktualnych wypisach z ksiąg wieczystych.
Odnośnie granic wydzielonych działek, a więc zmian przedmiotowych, organy uwzględniły przepis § 36 ww. rozporządzenia w sprawie ewidencji gruntów i budynków, określający rodzaj dokumentacji geodezyjnej, na podstawie której wykazuje się w ewidencji przebieg granic działek ewidencyjnych. Rozstrzygnięcie w tym zakresie zostało oparte na dokumentacji geodezyjnej nr [...], przyjętej do państwowego zasobu geodezyjnego. Analiza danych geodezyjnych została przedstawiona w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji i w ocenie Sądu uzasadniała podjęte w sprawie rozstrzygnięcia.
Sąd podzielił stanowisko organów, że przedmiot i granice postępowania prowadzonego na wniosek uczestniczki Z. K. nie dotyczyły zniesienia stanu niezgodności prawnej nowopowstałej działki nr ew. [...]. Starosta nie był zatem zobligowany do rozstrzygania w tym zakresie, tym bardziej, że przedmiotowa działka nie była przedmiotem opracowania geodezyjnego stanowiącego podstawę orzekania.
Reasumując należy stwierdzić, że dokonana przez organy administracyjne aktualizacja ewidencji gruntów i budynków w zakresie objętym wnioskiem uczestniczki Z. K. była zgodna z prawem.
Skarga nie może być uwzględniona, ponieważ wyniki oceny przeprowadzonego postępowania i stanowisko organów nie dają podstawy do uchylenia zaskarżonej decyzji. Sąd uchyla zaskarżoną decyzję na podstawie art.145 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U.2012.270) – tylko w razie zaistnienia istotnych wad w przeprowadzonym postępowaniu, jeżeli mogły one mieć wpływ na wynik sprawy lub naruszenia przepisów prawa materialnego, które miało wpływ na wynik sprawy. W rozpatrywanej sprawie Sąd nie stwierdził takich wad i uchybień.
W tym stanie rzeczy, Sąd działając na podstawie art.151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. 2012.270.), orzekł jak w sentencji.