Uzasadnienie
Ustanowiony dla skarżącego adwokat wyznaczony przez Okręgową Radę Adwokacką w osobie mecenas I. T. – W. w sporządzonej i wniesionej skardze kasacyjnej sformułowała m.in. wniosek o zasądzenie od skarbu Państwa kosztów postepowania kasacyjnego według norm przepisanych. Adwokat złożyła jednocześnie oświadczenie, że koszty te nie zostały opłacone ani w części, ani w całości (k. 81).
Wyznaczona adwokat nie brała udziału w rozprawie przed Naczelnym Sądem Administracyjnym (k. 101).
Wyrokiem z dnia 26 listopada 2015 r. wydanym w sprawie do sygn. akt I OSK 1397/15 Naczelny Sąd Administracyjny oddalił skargę kasacyjną strony bez orzekania o wynagrodzeniu za pomoc prawną spełnioną na zasadzie prawa pomocy (k. 102).
Postanowieniem z dnia 4 marca 2016 r. referendarz sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie oddalił wniosek adwokat I. T. – W., uznając, że nie złożyła ona oświadczenia, że koszty postępowania kasacyjnego nie zostały opłacone ani w części, ani w całości.
Od powyższego postanowienia adwokat I. T. – W. wniosła skutecznie sprzeciw.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie zważył, co następuje.
Zgodnie z art. 250 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm., dalej jako "P.p.s.a.") wyznaczony adwokat otrzymuje wynagrodzenie odpowiednio według zasad określonych w przepisach i opłatach za czynności adwokatów w zakresie ponoszenia kosztów nieopłaconej pomocy prawnej oraz zwrotu niezbędnych i udokumentowanych wydatków.
Szczegółowe zasady ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej przez adwokata ustanowionego z urzędu reguluje obecnie rozporządzenie Ministra Sprawiedliwości z dnia 22 października 2015 r. w sprawie ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej przez adwokata z urzędu (Dz. U. z 2015 r., poz. 1801), które weszło w życie z dniem 1 stycznia 2016 r. Jednakże z uwagi na treść § 22 cyt. rozporządzenia, który wskazuje, iż do spraw wszczętych i niezakończonych przed dniem wejścia w życie rozporządzenia stosuje się przepisy dotychczasowe do czasu zakończenia postępowania w danej instancji, tj. rozporządzenie Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 r. w sprawie opłat za czynności adwokackie oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu (Dz. U. z 2013 r., poz. 461 ze zm., dalej jako "rozporządzenie").
Na podstawie § 19 rozporządzenia koszty nieopłaconej pomocy prawnej ponoszone przez Skarb Państwa obejmują:
- 1) opłatę w wysokości nie wyższej niż 150% stawek minimalnych, o których mowa w rozdziałach 3-5 oraz
- 2) niezbędne, udokumentowane wydatki adwokata.
Natomiast § 20 rozporządzenia stanowi, że wniosek o przyznanie kosztów nieopłaconej pomocy prawnej powinien zawierać oświadczenie, że opłaty nie zostały zapłacone w całości lub w części.
Mając powyższe na uwadze, działaniem podjętym przez pełnomocnika w imieniu skarżącego, za które przysługuje wynagrodzenie było sporządzenie i wniesienie skargi kasacyjnej, przy czym w skardze kasacyjnej zawarto wniosek o zasądzenie kosztów pomocy prawnej w postępowaniu kasacyjnym i oświadczenie, że opłaty nie zostały zapłacone w całości, ani w części.
W sprawie takiej jak niniejsza, stawka minimalna w postępowaniu przed sądem pierwszej instancji wynosi 240 zł co wynika wprost z §18 ust. 1 pkt. 1 lit. c) rozporządzenia. Za sporządzenie zaś i wniesienie skargi kasacyjnej adwokatowi, który prowadził sprawę w pierwszej instancji przysługuje 120 zł gdyż stosownie do §18 ust. 2 pkt. 2 lit. b) wymienionego rozporządzenia kwota ta odpowiada 50% należnej stawki za czynności adwokata w postępowaniu przed sądami administracyjnymi w pierwszej instancji. Na mocy § 2 ust. 3 cytowanego rozporządzenia ustalona opłata ulega powiększeniu o obowiązującą stawkę podatku od towarów i usług.
Mając powyższe na uwadze orzeczono jak w sentencji postanowienia na podstawie cytowanych wyżej przepisów.