Uzasadnienie
Pismem z dnia 19 czerwca 2015 r. Z. Ś. (dalej: skarżący) wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie skargę na pismo Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia 12 czerwca 2015 r. nr [...] w przedmiocie pozostawienia podania bez rozpoznania.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie zważył, co następuje.
Stosownie do art. 3 § 2 pkt 1-4 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j.: Dz. U. z 2012 r., poz. 270; dalej: p.p.s.a) kontrola działalności administracji publicznej przez sądy administracyjne obejmuje orzekanie w sprawach skarg na: 1) decyzje administracyjne;
- 2) postanowienia wydane w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie albo kończące postępowanie, a także na postanowienia rozstrzygające sprawę co do istoty;
- 3) postanowienia wydane w postępowaniu egzekucyjnym i zabezpieczającym, na które służy zażalenie;
- 4) inne niż określone w pkt 1-3 akty lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczące uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa; 4a) pisemne interpretacje przepisów prawa podatkowego wydawane w indywidualnych sprawach;
- 5) akty prawa miejscowego organów jednostek samorządu terytorialnego i terenowych organów administracji rządowej;
- 6) akty organów jednostek samorządu terytorialnego i ich związków, inne niż określone w pkt 5, podejmowane w sprawach z zakresu administracji publicznej;
- 7) akty nadzoru nad działalnością organów jednostek samorządu terytorialnego;
- 8) bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania w przypadkach określonych w pkt 1-4a.
W realiach rozpoznawanej sprawy skarżący złożył skargę, w której wskazał oznaczenie pisma Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia 12 czerwca 2015 r. nr [...] w przedmiocie pozostawienia podania bez rozpoznania.
Należy zatem wskazać, że pismo organu o pozostawieniu podania bez rozpoznania wydane w oparciu o art. 64 § 2 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. – Kodeks postępowania administracyjnego (t.j.: Dz.U. z 2013 r., poz. 267 ze zm.; dalej: k.p.a.) nie należy do katalogu aktów, które mogą być przedmiotem skargi do sądu administracyjnego, co uzasadnia odrzucenie rozpoznawanej skargi w oparciu o art. 58 § 1 pkt 1 p.p.s.a. Jak bowiem wskazał Naczelny Sąd Administracyjny, na pozostawienie podania bez rozpoznania przysługuje skarga na bezczynność organu, stosownie do art. 3 § 2 pkt 8 p.p.s.a. (zob. uchwała NSA z dnia 3 września 2013 r., sygn. akt I OPS 2/13, publ. http://orzeczenia.nsa.gov.pl).
Trzeba również zauważyć, że nawet potraktowanie rozpoznawanej skargi jako skargi na bezczynność Samorządowego Kolegium Odwoławczego nie doprowadzi do jej merytorycznego rozpoznania. Jak bowiem wynika z art. 52 § 2 p.p.s.a., przesłankę skargi do sądu administracyjnego na bezczynność organu stanowi uprzednie złożenie wezwania do usunięcia naruszenia prawa w trybie przewidzianym w art. 37 § 1 k.p.a. (zob. postanowienie NSA z dnia 7 maja 2014 r., sygn. akt II OSK 1083/14; LEX nr 1467706). Tymczasem skarżący nie wezwał Samorządowego Kolegium Odwoławczego – przed wniesieniem rozpatrywanej skargi – do usunięcia naruszenia prawa, co oznacza, że nie wyczerpał przysługujących mu w sprawie środków zaskarżenia. To zaś uzasadnia odrzucenie skargi na bezczynność na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 p.p.s.a.
Wobec powyższego Sąd postanowił o odrzuceniu skargi w oparciu o art. 58 § 1 pkt 1 i 6 p.p.s.a.