Uzasadnienie
Postanowieniem z dnia 9 sierpnia 2017 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie odrzucił zażalenie Z. Ś. – dalej skarżącego, na postanowienie WSA w Krakowie z dnia 15 września 2016 r.
Odpis postanowienia wraz z uzasadnieniem i pouczeniem o przysługującym środku zaskarżenia doręczono skarżącemu dnia 26 sierpnia 2017 r., co wynika ze zwrotnego potwierdzenia odbioru znajdującego się w aktach sprawy. Dnia 31 sierpnia 2017 r. (data stempla pocztowego) Z. Ś. nadesłał pismo zatytułowane "Przymus adwokacki w postępowaniu przed NSA", z którego treści nie wynikało jakie są intencje procesowe skarżącego.
Zarządzeniem z dnia 19 września 2017 r. wezwano skarżącego do sprecyzowania charakteru procesowego wyżej wskazanego pisma z dnia 31 sierpnia 2017 r. (data prezentaty sądu 4 września 2017 r.) w terminie 7 dni pod rygorem pozostawienia pisma bez rozpoznania.
Wezwanie to doręczone zostało skarżącemu dnia 30 września 2017 r., natomiast pismem z dnia 8 października 2017 r. (data stempla pocztowego) skarżący nadesłał pismo, zatytułowane "przymus adwokacki w postępowaniu przed NSA", w którym nie sprecyzował jednak charakteru przedmiotowego pisma.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie zważył, co następuje
Zgodnie z art. 49 § 1 i 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2017 r., poz. 1369 - dalej P.p.s.a.) jeżeli pismo strony nie może otrzymać prawidłowego biegu wskutek niezachowania warunków formalnych, przewodniczący wzywa stronę o jego uzupełnienie lub poprawienie w terminie siedmiu dni pod rygorem pozostawienia pisma bez rozpoznania, chyba że ustawa stanowi inaczej. Jeżeli strona nie uzupełniła lub nie poprawiła pisma w terminie, przewodniczący zarządza pozostawienie pisma bez rozpoznania. Na zarządzenie przysługuje zażalenie.
Wskazać należy, że zgodnie z orzecznictwem sądów administracyjnych w razie niedopełnienia przez stronę wymogu wyraźnego i precyzyjnego wyrażania oświadczeń procesowych i zaistnienia wątpliwości, co do znaczenia i zamysłu żądania zawartego w piśmie, sąd administracyjny nie może dokonywać wyboru lub oceny wniosków strony według własnego uznania, lecz zobowiązany jest wezwać stronę do sprecyzowania wniosków objętych pismem, na podstawie art. 49 § 1 P.p.s.a. (por. postanowienie NSA z dnia 22 lutego 2007 r., sygn. II OZ 140/07 oraz postanowienie NSA z dnia 27 maja 2014 r. II GSK 1157/15).
W niniejszej sprawie z treści pisma skarżącego z dnia 4 września 2017 r. (data prezentaty sądu) nie można było wydedukować zamysłu skarżącego, dlatego zarządzeniem z 19 września 2017 r. wezwano go o sprecyzowanie żądania. W odpowiedzi na wezwanie skarżący nadesłał pismo, w którym nadal nie sprecyzował swojego żądania, w szczególności nie określił ewentualnego przedmiotu zaskarżenia.
Mając na uwadze powyższe, skoro skarżący nie uzupełnił braków formalnych pisma poprzez jego sprecyzowanie, należało orzec o jego pozostawieniu bez rozpoznania na podstawie przepisu art. 49 § 2 P.p.s.a.