Uzasadnienie
Decyzją z dnia [...] nr [...] Dyrektor Izby Celnej utrzymał w mocy decyzję Naczelnika Urzędu Celnego z [...] nr [...], którą orzeczono o powiadomieniu skarżącej o zaksięgowaniu retrospektywnym kwoty uzupełniającej kwotę długu celnego.
Na powyższą decyzję "A" Sp. z o.o. w O. wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie skargę, z którą połączyła wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji z powołaniem się na przepisy art. 61 § 2 "ust. 1" i § 3 ustawy prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Wniosek o wstrzymanie wykonania decyzji, skarżąca uzasadniła tym, że przedsiębiorstwo spółki, jako przedsiębiorstwo stricte handlowe, w przypadku natychmiastowego pozbawienia go środków finansowych (w tej jak i analogicznych sprawach) utraci możliwość funkcjonowania z punktu widzenia celów, dla których zostało powołane, co spowoduje trudne do odwrócenia skutki.
Dyrektor Izby Celnej postanowieniem z dnia [...] opartym na przepisie art. 61 § 2 pkt. 1 p.p.s.a. odmówił wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji, przekazując sądowi akta sprawy wraz z odpowiedzią na skargę, w której wniósł o oddalenie skargi. W uzasadnieniu swego postanowienia organ zajął stanowisko, iż strona prowadząca działalność gospodarczą związaną z obrotem towarowym z zagranicą, winna liczyć się z koniecznością uiszczania danin publicznoprawnych, do których należą m.in. cła i podatki. Przed rozpoczęciem działalności podmiot winien przeanalizować sytuację finansową i stan prawny regulujący należności publicznoprawne gdyż indywidualna sytuacja finansowa podmiotu nie może mieć wpływu na wysokość wymierzanych należności.
Rozstrzygając wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie zważył, co następuje:
Wniosek o wstrzymanie wykonania decyzji nie zasługuje na uwzględnienie, aczkolwiek z przyczyn innych niż przyjęte przez organ, gdyż nie można utożsamiać potrzeby gromadzenia przez podmiot środków na uiszczenie danin publicznoprawnych z przesłankami wstrzymania wykonania decyzji.
W myśl przepisu art. 61 § 1 ustawy prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi z dnia 30 sierpnia 2002 roku (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 z poz. zm.) – wniesienie skargi nie wstrzymuje wykonania aktu lub czynności.
Zgodnie z treścią art. 61 § 3 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi zwanej dalej p.p.s.a., po przekazaniu sądowi skargi, sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części aktu lub czynności, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków, chyba, że ustawa szczególna wyłącza wstrzymanie wykonania takiego aktu.
Powyższa regulacja oznacza, że to na skarżącym spoczywa obowiązek wykazania we wniosku przesłanek wstrzymania decyzji, a więc wskazania konkretnych okoliczności dowodzących, iż wykonanie zaskarżonej decyzji rodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków.
Przedmiotem sprawy jest zamiar określenia kwoty wynikającej z długu celnego, w formie powiadomienia o zaksięgowaniu kwoty uzupełniającej dług celny połączony z wezwaniem do wpłaty należności celnych z tego tytułu.
Podkreślono w orzecznictwie Naczelnego Sądu Administracyjnego (postanowienie z dnia 20.12.2004r., GZ 138/04, LEX nr 281811), że przewidywana przepisem art. 61 § 3 p.p.s.a. przesłanka wstrzymania wykonania decyzji w postaci wykazania niebezpieczeństwa wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków oznacza taką sytuację, że ewentualnie powstała szkoda majątkową lub niemajątkową nie będzie mogła być wynagrodzona przez zwrot spełnionego lub wyegzekwowanego świadczenia, ani też nie będzie możliwe przywrócenie rzeczy do stanu poprzedniego.
W uzasadnieniu wniosku o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji, strona skarżąca uznała za wystarczające podniesienie, że w przypadku natychmiastowego pozbawienia środków finansowych – przez co należy uznać uiszczenie lub wyegzekwowanie kwot długu celnego (w tej i innych nie wskazanych konkretnie sprawach) – utraci możliwość funkcjonowania z punktu widzenia celów przedsiębiorstwa stricte handlowego prowadzonego w formie spółki co spowoduje trudne do odwrócenia skutki.
Jest oczywiste, iż samo odwrócenie skutków decyzji w postaci zwrotu wpłaconego lub wyegzekwowanego świadczenia z ewentualnymi odsetkami jest możliwe.
Nie wskazała natomiast strona skarżąca w uzasadnieniu swego wniosku takich konkretnych okoliczności, których ocena upoważniałaby do przyjęcia, iż liczba i wysokość uiszczonych należności w sprawie (i sprawach analogicznych) w relacji do sytuacji finansowej podmiotu prowadzącego działalność gospodarczą, usprawiedliwia wniosek, iż uiszczenie tych środków jeszcze przed rozpoznaniem skargi może wywołać nieodwracalne lub trudne do odwrócenia skutki dla funkcjonowania czy bytu przedsiębiorstwa. Nie przedłożyła też strona skarżąca żadnych dokumentów, które uprawdopodobniły by ogólnikowe uzasadnienie wniosków. Podkreślono w orzecznictwie Naczelnego Sądu Administracyjnego (post. z 2008.06.05. sygn. I FSK 238/08), iż nie wskazanie we wniosku o wstrzymanie wykonania decyzji konkretnych okoliczności uzasadniających twierdzenie, że zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków, nie stanowi braku formalnego wniosku wymagającego uzupełnienia w trybie art. 49 § 1 p.p.s.a. lecz oznacza brak wskazania przesłanek uzasadniających wstrzymanie wykonania decyzji, a określonych w art. 61 § 3 p.p.s.a.
Z tych przyczyn orzeczono jak w sentencji postanowienia.