Uzasadnienie
Skarżący w złożonym na urzędowym formularzu "PPF" wniosku o przyznanie prawa pomocy domagał się zwolnienia od kosztów sądowych/
Objaśniając swoją sytuację rodzinną podał, że pozostaje we wspólnym gospodarstwie domowym z żoną oraz dorosłym synem i córką.
Określając majątek swój uwidocznił, że w jego skład wchodzi 57 metrowe mieszkanie. Nie posiada zasobów pieniężnych ani przedmiotów wartościowych Opisując natomiast stan majątkowy osób uwidocznionych przez niego jako pozostające we wspólnym gospodarstwie domowym poczynił wzmiankę, że "przyznające się do zamieszkiwania" żona i córka mają nieruchomości, samochody i sprzęty za granicą – żona w C., a córka w L. Stałe miesięczne dochody swego gospodarstwa domowego skarżący oszacował na kwotę. 1493 zł swojej emerytury ZUS z dodatkiem pielęgnacyjnym.
Uzasadniając swoje starania zarzucił, że żona i dzieci okradły go na przeszło 240 tyś. zł. Powiada, że od dwóch lat nie jest w stanie dokonywać opłat albowiem w swojej naiwności pozaciągał pożyczki na rzecz swojej siostry. Siostra miała też wyłudzić od niego lokal handlowy. Z dalszej relacji skarżącego wynika, ze córka wyjechała z mężem do USA i tam zamieszkując nie interesuje się ojcem. Opisując zobowiązania i stałe wydatki wskazał, że czynsz to 384,28 zł, leki średnio 200 zł, prąd 12 zł (przy czym ma dług w T. na 245 zł), obciążenie komornicze to dalszych 300 zł. Wskazał na szereg płatności ratalnych. Podniósł, że wszystko spłaca z emerytury bo rodzina mu nie pomaga wskutek czego nieraz brakuje mu środków.
Do wniosku dołączył kopie potwierdzenia faktu zgłoszenia o przestępstwie kradzieży do jakiego miało dojść w grudniu ubiegłego roku. Zdjęcia dokumentów z jego sprawy o rozwód, kopię odcinka swojej emerytury, paragonów z apteki za leki na 297 zł. 14 zł, 58 zł, 86 zł, pokwitowania: spłacanych rat po 50 zł; 250 zł, 51 zł, 200 zł, 515 zl; opłat czynszowych na 384 zł, wpłacanych komornikowi 300 zł, ze energię do T. 406 zł.
Mając na uwadze powyższe zważyć należało co następuje:
Stosownie do art. 252 ppsa w związku z art. 246 §1 pkt. 2 osoba fizyczna może domagać się przyznania prawa pomocy w zakresie częściowym obejmującym m.in. zwolnienie od kosztów sądowych o ile nie jest w stanie ponieść tych kosztów bez uszczerbku dla swego koniecznego utrzymania.
W realiach niniejszej sprawy wnioskodawca złożył oświadczenie o jakim mowa w art. 252 ppsa. Oświadczenie to poparte okazanymi kopiami i zdjęciami dokumentów źródłowych jest wystarczające do oceny aktualnych możliwości finansowych strony. Możliwości skarżącego nie rysują się dobrze. Wnioskodawca nie należy do osób zamożnych. Tak bowiem należy postrzegać osobę utrzymującą się ze stosunkowo niskiej emerytury, obarczoną długami, z problemami rodzinnymi, nie mogącą specjalnie liczyć na pomoc rodziny. Z zasad doświadczenia życiowego wynika, że przy obecnym poziomie cen oraz usług środki jakimi skarżący dysponuje przy wykazanych zobowiązaniach i wydatkach wystarczają z trudem na opędzenie podstawowych potrzeb. W takiej sytuacji konieczność wygospodarowania przez niego środków na koszty sądowe jest problematyczne i uzasadnia twierdzenie, że wnioskodawca nie jest w stanie ponieść tych kosztów, bez uszczerbku dla swego koniecznego utrzymania.
Biorąc to pod uwagę udzielono wnioskodawcy zgodnie z wnioskiem pomocy o którym to prawie traktują przepisy oddziału 2 rozdziału III działu V ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi orzekając jak w sentencji na podstawie art. 246 §1 pkt. 2 ppsa w związku z art. 245 §3 ppsa.