Uzasadnienie
Samorządowe Kolegium Odwoławcze decyzją z dnia 10 lutego 2010r. znak: [...] utrzymało w mocy decyzję Wójta Gminy z dnia [...] 2009r., którą przyznano J. W. zasiłek celowy w wysokości 200 zł na oczyszczenie studni powstałe w wyniku powodzi.
Decyzja SKO została doręczona J. W. 26 lutego 2010r. W piśmie opatrzonym datą 13 maja 2011r. J. W. zaskarżył bliżej niesprecyzowaną decyzję SKO. W odpowiedzi na wezwanie o wskazanie numeru i daty zaskarżonego aktu skarżący złożył wniosek o zwolnienie go od kosztów sądowych i przyznanie adwokata z urzędu. W wyniku rozpatrzenia tego wniosku najpierw referendarz sądowy WSA w Krakowie postanowieniem z dnia 4 listopada 2011r., a następnie, po wniesieniu przez skarżącego sprzeciwu, WSA w Krakowie postanowieniem z dnia 22 grudnia 2011r. umorzył postępowanie w części obejmującej żądanie zwolnienia od kosztów sądowych i przyznał skarżącemu prawo pomocy w zakresie częściowym przez ustanowienie adwokata.
Po wyznaczeniu pełnomocnika przez Okręgową Radę Adwokacką wezwano adwokat A. S. o wskazanie numeru i daty zaskarżonej decyzji. W odpowiedzi na wezwanie pełnomocnik sprecyzowała, że skarga J. W. dotyczy decyzji SKO z dnia 10 lutego 2010r. znak: [...]. Pełnomocnik złożyła też wniosek o przywrócenie terminu do wniesienia skargi.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie postanowieniem z dnia 28 maja 2012r. odrzucił wniosek skarżącego o przywrócenie terminu do wniesienia skargi. Pełnomocnik skarżącego wniosła zażalenie na to postanowienie, lecz Naczelny Sąd Administracyjny postanowieniem z dnia 30 sierpnia 2013r. sygn. akt I OZ 601/12 oddalił to zażalenie.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Od postanowienia Naczelnego Sądu Administracyjnego o oddaleniu zażalenia na postanowienie o odrzuceniu wniosku o przywrócenie terminu do wniesienia skargi nie przysługuje żaden środek odwoławczy, a więc jest ono prawomocne stosownie do art. 168 § 1 ustawy z dnia ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U z 2012r. poz. 270), zwanej dalej "ppsa". Prawomocne odrzucenie wniosku o przywrócenie terminu do wniesienia skargi stanowi podstawę do odrzucenia przedmiotowej skargi jako wniesionej po upływie terminu. Dlatego też orzeczono jak w punkcie I sentencji na podstawie art. 58 § 1 pkt 2 oraz § 3 ppsa.
W przedmiocie przyznania wynagrodzenia dla ustanowionego w sprawie pełnomocnika skarżącego orzeczono na podstawie art. 250 ppsa i art. 29 ust. 1 ustawy z dnia 26 maja 1982r. Prawo o adwokaturze (Dz. U. z 2009r, Nr 146, poz. 1188 ze zm.). Wysokość przyznanego wynagrodzenia ustalono na podstawie § 18 ust. 1 pkt 1 lit. "c" oraz § 18 ust. 1 pkt 2 lit. "d" rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002r. w sprawie opłat za czynności adwokackie oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu (Dz. U. Nr 163, poz. 1348 ze zm.), ponieważ pełnomocnik udzielała pomocy prawnej skarżącemu w postępowaniu przed sądem I instancji oraz w postępowaniu zażaleniowym. Ponadto kwotę przyznanych kosztów należało powiększyć, stosownie do § 2 ust. 3 rozporządzenia, o kwotę podatku od towarów i usług.