Uzasadnienie
Pismem z 24 lipca 2020 r. J. R. złożył skargę do tut. Sądu na decyzję Gminnego Ośrodka Pomocy Społecznej z 19 maja 2017 r. nr [...].
Na podstawie zarządzenia Sędziego tut. Sądu skarżący został wezwany o sprecyzowanie, którą decyzję konkretnie zaskarża. Jednocześnie w piśmie skarżący został poinformowany, że wskazana w skardze decyzja jest decyzją organu I instancji, od której przysługiwało odwołanie do Samorządowego Kolegium Odwoławczego i decyzja ta została wygaszona 1 czerwca 2017 r. decyzją nr [...] w związku ze śmiercią J. R., od której też przysługiwało odwołanie do Samorządowego Kolegium Odwoławczego. Z akt sprawy nie wynika tymczasem, czy od ww. decyzji z 1 czerwca 2017 r. nr [...] zostało złożone odwołanie. W wezwaniu z dnia 2 grudnia 2020 r. skarżący został także pouczony, że odpowiedzi na wezwanie należy udzielić w terminie 7 dni od daty otrzymania wezwania pod rygorem odrzucenia skargi z uwagi na zaskarżenie decyzji I instancji.
W odpowiedzi na wezwanie tut. Sądu skarżący poinformował, że zaskarżył decyzję nr [...] z 19 maja 2017 r. jako decyzję wydaną z naruszeniem prawa.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie zważył co następuje.
Skarga została odrzucona ponieważ skarżący zaskarżył decyzję organu I instancji, a nie decyzję organu II instancji.
Zgodnie z 52 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r.- Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j.: Dz. U. z 2019 r., poz. 2325 z późn. zm. - dalej jako: "p.p.s.a.") skargę do sądu administracyjnego można wnieść po wyczerpaniu środków zaskarżenia, jeżeli służyły one skarżącemu w postępowaniu przed organem właściwym w sprawie, chyba że skargę wnosi prokurator, Rzecznik Praw Obywatelskich lub Rzecznik Praw Dziecka. Przez wyczerpanie środków zaskarżenia należy rozumieć sytuację, w której stronie nie przysługuje żaden środek zaskarżenia, taki jak zażalenie, odwołanie lub ponaglenie, przewidziany w ustawie (§ 2).
Z kolei na podstawie art. 58 § 1 p.p.s.a. Sąd odrzuca skargę:
- 1) jeżeli sprawa nie należy do właściwości sądu administracyjnego;
- 2) wniesioną po upływie terminu do jej wniesienia;
- 3) gdy nie uzupełniono w wyznaczonym terminie braków formalnych skargi;
- 4) jeżeli sprawa objęta skargą pomiędzy tymi samymi stronami jest w toku lub została już prawomocnie osądzona;
- 5) jeżeli jedna ze stron nie ma zdolności sądowej albo jeżeli skarżący nie ma zdolności procesowej, a nie działa za niego przedstawiciel ustawowy albo jeżeli w składzie organów jednostki organizacyjnej będącej stroną skarżącą zachodzą braki uniemożliwiające jej działanie;
5a) jeżeli interes prawny lub uprawnienie wnoszącego skargę na uchwałę lub akt, o którym mowa w art. 3 § 2 pkt 5 i 6, nie zostały naruszone stosownie do wymagań przepisu szczególnego;
- 6) jeżeli z innych przyczyn wniesienie skargi jest niedopuszczalne.
Przewidziana w ww. pkt 6 niedopuszczalność skargi z innych przyczyn wystąpi w szczególności, gdy skarga zostanie wniesiona bez wyczerpania środków zaskarżenia (por. teza nr 10 w komentarzu do ww. przepisu w: B. Dauter, A. Kabat, M. Niezgódka - Mendek, Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz, Wolters Kluwer, Warszawa 2018 r., s. 241).
Stosownie do art. 58 § 3 p.p.s.a. sąd odrzuca skargę postanowieniem, a odrzucenie skargi może nastąpić na posiedzeniu niejawnym.
W rozpoznawanej sprawie skarżący nie wyczerpał środków zaskarżenia od kwestionowanej skargi na decyzję Gminnego Ośrodka Pomocy Społecznej z 19 maja 2017 r. nr [...], o czym skarżący był już szerzej informowany przez tut. Sąd w piśmie - wezwaniu – z 2 grudnia 2020 r.
W związku z powyższym oraz na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 p.p.s.a. w zw. z art. 58 § 3 p.p.s.a. Sąd odrzucił skargę z uwagi na zaskarżenie decyzji I instancji, tj. niewyczerpanie środków zaskarżenia w sprawie.