Uzasadnienie
Skarżący w złożonym na urzędowym formularzu "PPF" wniosku o przyznanie prawa pomocy domagał się zwolnienia od kosztów sądowych i ustanowienia adwokata. Oświadczył, że nie zatrudnia i nie pozostaje w innym stosunku prawnym z jakimkolwiek kwalifikowanym pełnomocnikiem.
Objaśniając swoją sytuację rodzinną wyjaśnił, że jest osobą samotną.
Określając swój majątek uwidocznił, że nie ma nieruchomości, zasobów pieniężnych ani przedmiotów wartościowych.
Swoje miesięczne dochody wnioskodawca oszacował na kwotę 851,07 zł renty i 153 zasiłku pielęgnacyjnego.
Uzasadniając swoje starania zaakcentował, że jest osobą całkowicie i trwale niezdolną do pracy oraz samodzielnej egzystencji. Jak powiada stan zdrowia nie pozwała mu na występowanie przed sądem.
W oparciu o przedstawione wraz ze skargą przez organ akta administracyjne okolicznościami znanymi z urzędu pozostaje, iż skarżący przebywa w Domu Pomocy Społecznej gdzie za swój pobyt ponosi odpłatność. Jak wynika ze znajdującej się w aktach sprawy kopii zaświadczenia z dnia 5 stycznia 2010 r. ustalona przez Miejski Ośrodek Pomocy Społecznej odpłatność wynosi 402,58 zł z tego 382,98 zł regulowane jest przez ZUS ze świadczenia rentowego wnioskodawcy a prócz tego wnioskodawca dokonuje też stosownych dopłat, które w ostatnim czasie wynosiły ok. 20 zł.
Mając na uwadze powyższe zważyć należało co następuje:
Strona już wcześniej wystąpiła z identycznym wnioskiem o zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie adwokata (vide: k. 12-13 akt o sygn. III SO/Kr 1/10) i na mocy postanowienia z dnia 19 lutego 2010 r. (vide: k. 15-18 akt o sygn. III SO/Kr 1/10) stronie przyznano adwokata, umarzając jednocześnie postępowanie w zakresie zwolnienie od kosztów sądowych z uwagi na zwolnienie przedmiotowe (art art. 239 pkt. 1 lit. a ppsa). Porównanie informacji o planowanym przedmiocie zaskarżenia zwartych na polach 3.1-3.5 formularza PPF znajdującego się w aktach prowadzonych do sygnatury III SO/Kr 1/10 z oznaczeniem i treścią skarżonej obecnie decyzji (vide: k. 459-458 akt admin.) oraz odpowiedzią organu na skargę powoduje, że kwestia tożsamości przedmiotu zaskarżenia nie wzbudza wątpliwości. Niewielkie błędy pisarskie powodowane nieporadnością strony są bez znaczenia. Z akt nie wynika też by przyznane stronie prawo pomocy zostało cofnięte przez sąd.
Z tych względów - ponieważ strona uzyskała już wszystko co chciała, bo myśl art. 243 §2 ppsa przyznanie prawa pomocy przed lub w toku postępowania rozpoznawczego obejmuje także postępowania egzekucyjne - orzeczono jak w sentencji na podstawie art. 161 §1 pkt. 3 ppsa w związku z art. 258 §1 i § 2 pkt. 7 ppsa.