Uzasadnienie
Ustanowiony dla skarżącego mocą postanowienia referendarskiego z dnia 27 lutego 2009 r. radca prawny (k.
33) wyznaczony przez Radę Okręgowej Izby Radców Prawnych w osobie mecenas K. P. (vide: pismo Dziekan Rady OIRP z dnia 5 maja 2009 r.), której skarżąca udzieliła pełnomocnictwa, w piśmie które do tutejszego Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego wpłynęło dnia 29 maja 2009 r. wniosła o przyznanie kosztów nieopłaconej pomocy prawnej za sporządzenie opinii o braku podstaw do wniesienia skargi kasacyjnej oraz zwrot niezbędnych, udokumentowanych wydatków związanych z udzieleniem pomocy prawnej na które złożyła się opłata skarbowa od pełnomocnictwa w wysokości 17 zł oraz koszty korespondencji kierowanej do strony w łącznej kwocie 13,95 zł.
Radca prawny oświadczyła, że opłaty nie zostały zapłacone w całości lub w części. Do wniosku dołączyła, kopię podpisanego przez skarżącą oświadczenia o doręczeniu jej opinii prawnej o braku podstaw do sporządzenia skargi kasacyjnej wraz ze stosownymi wyjaśnieniami i pouczeniami, kopię otrzymanego od strony pełnomocnictwa, kopię przelania na konto UMK kwoty 17 zł tytułem opłaty skarbowej od pełnomocnictwa do sprawy o sygn. akt III SA/Kr 993/08, odpis opinii prawnej o braku podstaw do wniesienia skargi kasacyjnej od wyroku, kopie potwierdzeń nadania do skarżącej trzech przesyłek poleconych oraz korespondencji kierowanej do strony.
Mając na uwadze powyższe zważyć należało co następuje:
Stosownie do treści art. 250 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. 02/153/1270 ze zm.) wyznaczony radca prawny otrzymuje wynagrodzenie odpowiednio według zasad określonych w przepisach o opłatach za czynności radców prawnych w zakresie ponoszenia kosztów nieopłaconej pomocy prawnej oraz zwrotu niezbędnych i udokumentowanych wydatków. Zasady te precyzuje rozporządzenie Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 r. w sprawie opłat za czynności radców prawnych oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów pomocy prawnej udzielonej przez radcę prawnego ustanowionego z urzędu (Dz. U. 02/163/1349 ze zm.) określając czynności, stawki minimalne i szczegółowe zasady ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej, udzielnej przez radcę prawnego ustanowionego z urzędu (§1 rozp.)
Zgodnie z rozwiązaniami przyjętymi w §16 powołanego rozporządzenia wniosek o przyznanie kosztów nieopłaconej pomocy prawnej powinien zawierać oświadczenie, że opłaty te nie zostały zapłacone w całości lub części. W realiach rozstrzyganego przypadku oświadczenie takie zostało złożone przez radcę.
W myśl §2 ust. 2 powołanego rozporządzenia podstawę zasądzenia opłat stanowią stawki minimalne określone w rozdziałach 3-4. Gdy chodzi o postępowanie przed sądami administracyjnymi konkretyzuje je umieszczony w rozdziale 4 rozporządzenia przepis §14 ust. 2 różnicując w zależności od instancji i przejawionej przez radcę prawnego aktywności wysokość wskaźnika stawki należnego wynagrodzenia. Za sporządzenie opinii o braku podstaw do wniesienia skargi kasacyjnej przysługuje opłata w wysokości 120 zł stosownie do §14 ust. 2 pkt. 2 lit. b. powołanego rozporządzenia. Kwota ta odpowiada bowiem 50% należnej stawki za czynności radcy prawnego przed sądami administracyjnymi określonej w §14 ust. 2 pkt. 1 lit. c powołanego rozp. Min. Spr. z dnia 28 września 2002 r. Charakter sprawy, obszerność jej akt, ani zakres sporządzonej opinii nie uzasadniał przyznania radcy podwyższonego wynagrodzenia (§2 ust. 1 rozp).
Na mocy §2 ust. 3 cytowanego rozporządzenia ustalona opłata ulega powiększeniu o obowiązującą stawkę podatku od towarów i usług. Nadto radcy przysługuje zwrot udokumentowanych wydatków w kwocie 30,95 zł na którą złożyły się koszty przesyłek poleconych z kierowaną do strony korespondencją oraz koszt opłaty skarbowej od udzielonego pełnomocnictwa.
Z tych względów orzeczono jak w sentencji.