Uzasadnienie
Wojewoda postanowieniem z dnia 28 czerwca 2017 r., znak [...], stwierdził, że odwołanie K. B. od decyzji z dnia [...] 2017 r., znak [...], zostało złożone z uchybieniem terminu.
W dniu 31 lipca 2017 r. do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie wpłynęła skarga skarżącego K. B. na powyższe postanowienie.
Jak wynika z akt przekazanych przez Wojewodę organ ten decyzją z dnia 29 sierpnia 2017 r., znak [...], uchylił własne postanowienie z dnia 28 czerwca 2017 r. znak [...] oraz decyzję organu I instancji z dnia [...] 2017 r. znak [...] i orzekł o umorzeniu postępowania w sprawie.
Mając na uwadze powyższe, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie zważył, co następuje
Zgodnie z art. 54 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r.- Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jednolity: Dz. U. z 2017 r., poz. 1369 ze zm.; powoływanej dalej jako "p.p.s.a.") organ, którego działanie, bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania zaskarżono, może w zakresie swojej właściwości uwzględnić skargę w całości w terminie trzydziestu dni od dnia jej otrzymania. Uwzględniając skargę, organ stwierdza jednocześnie, czy działanie, bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania miały miejsce bez podstawy prawnej albo z rażącym naruszeniem prawa.
W takim wypadku postępowanie sądowoadministracyjne staje się bezprzedmiotowe, co w myśl art. 161 § 1 pkt 3 p.p.s.a. obliguje sąd do jego umorzenia.
W niniejszej sprawie organ uwzględnił skargę w całości, uchylając zgodnie z żądaniem skarżącego zaskarżone postanowienie. Zaistniały zatem przesłanki do umorzenia postępowania sądowego, a mianowicie akt administracyjny będący przedmiotem kontroli został wyeliminowany z obrotu prawnego.
W doktrynie i orzecznictwie nie budzi wątpliwości, że postępowanie sądowoadministracyjne staje się bezprzedmiotowe na skutek uwzględnienia skargi przez organ administracyjny w trybie autokontroli (tak np. "Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz", Tadeusz Woś i inni, Wydawnictwo Prawnicze LexisNexis, Warszawa 2008, s. 581).
W konsekwencji zbędne jest rozpoznawanie skargi na wyeliminowane z obrotu prawnego postanowienie.
Reasumując stwierdzić należy, że w sprawie zostały spełnione przesłanki określone w art. 161 § 1 pkt 3 p.p.s.a. i dlatego należało orzec jak w sentencji postanowienia.