Uzasadnienie
III SA/Łd 1003/12
Pismem z dnia 24 października 2012 r. "A" Spółka z ograniczoną odpowiedzialnością z siedzibą w Ł. wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi skargę na decyzję Dyrektora Izby Celnej w Ł. z dnia [...] r., znak [...] w przedmiocie określenia zobowiązania w podatku akcyzowym z tytułu nabycia wewnątrzwspólnotowego samochodu.
W dniu 6 lutego 2013 r. do akt sprawy wpłynął wniosek skarżącej spółki o odroczenie rozprawy i ustanowienia pełnomocnika z urzędu.
W dniu 7 lutego 2013 r. na rozprawie Sąd postanowił odroczyć rozprawę i nakazał przesłać skarżącej spółce urzędowy formularz "PPPr", celem jego wypełnienia w terminie 7 dni pod rygorem pozostawienia wniosku bez rozpoznania.
Zarządzeniem z dnia 27 lutego 2013 r., sygn. akt III SA/Łd 1003/12 Referendarz sądowy zarządził pozostawić wniosek bez rozpoznania z uwagi na niezłożenie w zakreślonym terminie wypełnionego przez spółkę urzędowego formularza "PPPr", który otrzymała w dniu 11 lutego 2013 r.
Na powyższe zarządzenie skarżąca spółka w dniu 8 marca 2013 r. wniosła sprzeciw. Uzasadniając wskazała, iż w powołanej w uzasadnieniu zarządzenia korespondencji doręczonej spółce w dniu 11 lutego 2013 r. otrzymała dwa wezwania dotyczące sprawy o sygn. akt III SA/Łd 1004/12. W związku z powyższym brak jest podstaw do wydania zarządzenia o pozostawieniu wniosku bez rozpoznania. Jednocześnie Prezes zarządu spółki wniósł o przedłużenie terminu do złożenia formularza "PPPr" z uwagi na długotrwałe zwolnienie lekarskie. Do sprzeciwu załączone zostały dwa oryginały wezwań dotyczące sprawy III SA/Łd 1004/12 z dnia 7 lutego 2013 r. doręczone stronie skarżącej oraz fotokopia zwolnienia lekarskiego poświadczającego niezdolność do pracy Prezesa zarządu spółki – S. M., w okresie od 3 lutego 2013 r. do 25 marca 2013 r.
Zarządzeniem z dnia 14 marca 2013 r. strona skarżąca została zobowiązana do wypełnienia i zwrócenia do Sądu przesłanego formularza "PPPr", w terminie 7 dni pod rygorem pozostawienia wniosku bez rozpoznania.
W zakreślonym terminie spółka złożyła do akt sprawy wypełniony formularz "PPPr". We wniosku o przyznanie prawa pomocy osobie prawnej wynika, że skarżąca spółka zwróciła się o ustanowienie adwokata. W uzasadnieniu wniosku wskazała, że jej rachunki bankowe zostały zablokowane przez urząd skarbowy. W roku 2012 spółka poniosła stratę na działalności. W formularzu wniosku, określając rodzaj prowadzonej działalności, spółka podała: sprzedaż hurtowa i detaliczna samochodów osobowych i furgonetek, konserwacja i naprawa pojazdów samochodowych. W części dotyczącej oświadczenia o majątku i dochodach strona podała: wysokość kapitału zakładowego – 1.500.00 zł; wartość środków trwałych – 0; wysokość zysku (straty) za ostatni rok obrotowy według bilansu – strata w kwocie 1.488.000 zł. Według informacji zawartych we wniosku rachunek bankowy spółki na koniec miesiąca poprzedzającego złożenie wniosku wykazywał stan konta w kwocie 0 zł. Wnosząc o ustanowienie adwokata z urzędu strona wskazała na osoby adwokata M. W. lub adwokata M. P. uzasadniając, iż w/w w przeszłości reprezentowali spółkę i mają wiedze w przedmiotowej sprawie.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Zgodnie z art. 258 § 2 pkt 7 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tj. Dz.U. z 2012.270) – dalej p.p.s.a., postanowienie co do przyznania lub odmowy przyznania prawa pomocy może zostać wydane przez referendarza sądowego. Od takiego postanowienia strona może wnieść środek odwoławczy określony w art. 259 p.p.s.a. W przypadku wniesienia sprzeciwu, jeśli nie został odrzucony, postanowienie, przeciwko któremu został wniesiony, traci moc, a sprawa będąca przedmiotem sprzeciwu podlega rozpoznaniu przez sąd na posiedzeniu niejawnym. Sąd rozstrzyga ją w drodze postanowienia, na które przysługuje zażalenie (art. 260 p.p.s.a.).
W niniejszej sprawie, wobec wniesienia sprzeciwu przez skarżącą spółkę, zarządzenie referendarza sądowego z dnia 27 lutego 2013 r. utraciło moc, w takiej sytuacji Sąd rozpatrzył wniosek o przyznanie prawa pomocy z dnia 6 lutego 2013 r. r.
Stosownie do postanowień art. 243 § 1 p.p.s.a., prawo pomocy może być przyznane stronie na jej wniosek złożony przed wszczęciem postępowania lub w toku postępowania. Prawo pomocy obejmuje zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie adwokata, radcy prawnego, doradcy podatkowego lub rzecznika patentowego (art. 244 § 1 p.p.s.a.).
W myśl art. 245 § 1 p.p.s.a., prawo pomocy może być przyznane w zakresie całkowitym lub częściowym. W niniejszej sprawie skarżąca spółka wniosła o przyznanie prawa pomocy w zakresie częściowym poprzez ustanowienie adwokata z urzędu.
Zgodnie z art. 245 § 3 p.p.s.a., prawo pomocy w zakresie częściowym obejmuje zwolnienie tylko od opłat sądowych w całości lub w części albo tylko od wydatków albo od opłat sądowych i wydatków lub obejmuje tylko ustanowienie adwokata, radcy prawnego, doradcy podatkowego lub rzecznika patentowego. Przyznanie prawa pomocy osobie prawnej w zakresie częściowym następuje, gdy osoba ta wykaże, że nie ma dostatecznych środków na poniesienie pełnych kosztów postępowania (art. 246 § 2 pkt 2 p.p.s.a.) Wykazanie powyższych okoliczności powinno nastąpić poprzez złożenie stosownego oświadczenia obejmującego dokładne dane o stanie majątkowym i dochodach. Od Sądu zależy uznanie oświadczenia za wystarczające dla przyznania pomocy prawnej.
W stanie faktycznym istniejącym w rozpatrywanej sprawie należy uznać, że skarżąca spółka nie ma dostatecznych środków na poniesienie pełnych kosztów postępowania, co stanowi przesłankę niezbędną do przyznania prawa pomocy w zakresie częściowym (art. 246 § 2 pkt 2 p.p.s.a.).
Przede wszystkim należy wziąć pod uwagę fakt, że strona nie prowadzi obecnie działalności w związku z zablokowaniem jej rachunków bankowych, nie posiada żadnych środków majątkowych, nie ma również jakiegokolwiek majątku do wykorzystania. Analiza sytuacji finansowej spółki oraz informacje o ponoszonych uprzednio stratach na prowadzonej działalności gospodarczej dają w konsekwencji asumpt do stwierdzenia, iż spółka nie posiada możliwości finansowych gwarantujących pokrycie pełnych kosztów sądowych poprzez ustanowienia profesjonalnego pełnomocnika.
Istotne jest także, że jedynym wspólnikiem spółki jest jej prezes, co – w świetle wskazanej przez niego jego sytuacji materialnej i zdrowotnej – nie daje także podstaw do ewentualnego żądania dokonania dopłat do majątku spółki, celem porycia zobowiązań z kosztami zatrudnienia profesjonalnego pełnomocnika do prowadzenia sprawy w imieniu spółki przed sądem. W tym kontekście należy też mieć na uwadze, że spółka prowadzi obecnie, równolegle kilkadziesiąt spraw przed tutejszym Sądem.
Z tych też względów, mając na uwadze przedstawione we wniosku okoliczności należało uznać, że skarżąca spółka nie ma dostatecznych środków na poniesienie pełnych kosztów postępowania
Wobec powyższego, Sąd działając na podstawie art. 246 § 1 pkt 2 w zw. z art. 245 § 3 p.p.s.a. orzekł jak w postanowieniu.
k.p.