Uzasadnienie
III SA/Łd 1004/11
Pismem z dnia 12 września 2011 r. D. N.-B. i J. B. złożyli skargę na postanowienie Wojewody [...] z dnia [...] w przedmiocie uchybienia terminu do wniesienia odwołania. W treści skargi skarżący sformułowali wniosek o przyznanie prawa pomocy, załączając następnie – po wezwaniu Sądu – odrębne wnioski (każdy ze skarżących osobno) o przyznanie prawa pomocy na urzędowym formularzu "PPF".
Z oświadczenia o stanie rodzinnym, majątku i dochodach złożonego przez D. N.-B. wynika, że wnioskodawczyni prowadzi samodzielne gospodarstwo domowe. Jedyne jej dochody stanowi świadczenie emerytalne w wysokości 980 zł netto. Skarżąca nie posiada własnego domu ani mieszkania. Zaznaczyła także, że nie posiada żadnych zasobów pieniężnych ani przedmiotów o wartości przekraczającej 3.000 euro. Nadmieniła ponadto, że jest inwalidką tzw. II grupy (schorzenia neurologiczne) i znajduje się w bardzo trudnej sytuacji zdrowotnej i finansowej.
Referendarz Sądowy zważył, co następuje
Działając na podstawie art. 258 § 2 pkt 7 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm. – dalej ustawa Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi) należy rozważyć, czy w świetle podanych okoliczności skarżąca spełnia przesłanki do przyznania prawa pomocy w zakresie całkowitym lub częściowym.
Stosownie do postanowień ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, prawo pomocy może być przyznane stronie na jej wniosek złożony przed wszczęciem postępowania lub w toku postępowania. Prawo pomocy obejmuje zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie adwokata, radcy prawnego, doradcy podatkowego lub rzecznika patentowego (art. 244 § 1 cyt. ustawy). W myśl art. 245 § 1 powołanej ustawy, prawo pomocy może być przyznane w zakresie całkowitym lub częściowym. W niniejszej sprawie skarżąca wystąpiła o przyznanie prawa pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych, czyli o przyznanie prawa pomocy w zakresie częściowym. Zgodnie z art. 245 § 3 ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, prawo pomocy w zakresie częściowym obejmuje zwolnienie tylko od opłat sądowych w całości lub w części albo tylko od wydatków albo od opłat sądowych i wydatków lub obejmuje tylko ustanowienie adwokata, radcy prawnego, doradcy podatkowego lub rzecznika patentowego.
Stosownie do treści art. 246 § 1 pkt 2 powołanej ustawy, przyznanie prawa pomocy osobie fizycznej w zakresie częściowym następuje, gdy osoba ta wykaże, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny. Wykazanie powyższych okoliczności powinno nastąpić poprzez złożenie stosownego oświadczenia obejmującego dokładne dane o stanie rodzinnym i majątkowym.
W stanie faktycznym istniejącym w rozpatrywanej sprawie należy uznać, że skarżąca nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania, co stanowi przesłankę niezbędną do częściowego zwolnienia od kosztów sądowych (art. 246 § 1 pkt 2 ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi). Przede wszystkim należy wskazać na sytuację materialno-bytową wnioskodawczyni, w tym kwotę osiąganego dochodu i niezbędnych wydatków. Skarżąca prowadzi samodzielne gospodarstwo domowe, a jej dochody zamykają się kwotą 980 zł netto z tytułu świadczeń emerytalnych. Z tych dochodów skarżąca pokrywa bieżące koszty utrzymania w swoim gospodarstwie domowym, co niewątpliwie stanowi istotne obciążenie. Należy mieć także na uwadze, że skarżąca jest osobą o orzeczonej tzw. II grupie inwalidzkiej, co niewątpliwie łączy się ze zwiększonymi wydatkami z tytułu świadczeń leczniczych i zakupu leków.
W ocenie referendarza sądowego wysokość osiąganych dochodów w gospodarstwie domowym wnioskodawczyni oraz fakt ponoszenia kosztów bieżącego utrzymania daje podstawę do uznania, że ewentualna konieczność poniesienia kosztów postępowania sądowego w postaci opłat sądowych, czy zwrotu wydatków może w istotnym stopniu wpłynąć na sytuację materialno-bytową skarżącej.
Wobec powyższego, działając na podstawie art. 246 § 1 pkt 2 w zw. z art. 245 § 3 i art. 258 § 1 i § 2 pkt 7 ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, orzeczono jak w postanowieniu.
R.A.