Uzasadnienie
Postanowieniami z dnia 9 października 2012r., sygn. akt III SO/Łd 6/12 i III SO 7/12 Referendarz sądowy w Wojewódzkim Sądzie Administracyjnym w Łodzi przyznał skarżącym – Z. B. i F. B. prawo pomocy w zakresie częściowym poprzez zwolnienie od kosztów sądowych ponad kwotę 100,00 zł i ustanowienie adwokata z urzędu.
W dniu 16 października 2012r. do akt sprawy wpłynęło zawiadomienie z Okręgowej Rady Adwokackiej w Ł. o ustanowieniu pełnomocnika z urzędu w osobie – adwokat A. D. W dniu 22 października 2012r. ustanowiony z urzędu pełnomocnik wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi skargę na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Ł. z dnia [...], nr [...] w przedmiocie uchylenia postanowienia organu I instancji w sprawie odmowy wznowienia postępowania dotyczącego postępowania rozgraniczeniowego.
W dniu 26 marca 2013r. na kolejnej (drugiej) rozprawie ustawiony w sprawie pełnomocnik – adwokat A. D. oświadczyła, że w dniu 25 marca 2013 roku otrzymała pisemne zawiadomienie o wypowiedzeniu pełnomocnictwa przez skarżących. Wskazała również, że dniu 22 marca 2013 roku otrzymała informację z Okręgowej Rady Adwokackiej w Ł., że wpłynął wniosek skarżących o wyznaczenie nowego pełnomocnika z urzędu, który został przez Okręgową Radę Adwokacką w Ł. rozpatrzony pozytywnie. Wobec powyższych okoliczności pełnomocnik wniósł o odroczenie rozprawy i zasądzenie kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej skarżącym z urzędu oświadczając, iż koszty te nie zostały pokryte w całości, ani w części.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Stosownie do treści art. 250 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.) - dalej p.p.s.a. - wyznaczony adwokat, radca prawny, doradca podatkowy lub rzecznik patentowy otrzymuje wynagrodzenie odpowiednio według zasad określonych w przepisach o opłatach za czynności adwokatów, radców prawnych, doradców podatkowych albo rzeczników patentowych w zakresie ponoszenia kosztów nieopłaconej pomocy prawnej oraz zwrotu niezbędnych i udokumentowanych wydatków.
Zgodnie z § 18 ust. 1 pkt 1 lit. c rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002r. w sprawie opłat za czynności adwokackie oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu (Dz. U. Nr 163, poz. 1348 ze zm.), stawka minimalna w postępowaniu przed sądami administracyjnymi w pierwszej instancji w innej sprawie, niż określone w pkt 1 lit. a i b, wynosi 240 zł.
W sprawach, w których strona korzysta z pomocy prawnej udzielonej przez adwokata ustanowionego z urzędu, opłaty, o których mowa w ust. 1, sąd podwyższa o stawkę podatku od towarów i usług przewidzianą dla tego rodzaju czynności w przepisach o podatku od towarów i usług, obowiązującą w dniu orzekania o tych opłatach, o czym stanowi § 2 ust. 3 ww. rozporządzenia. Zgodnie z art. 146a pkt 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (Dz. U. z 2011 r. Nr 177, poz. 1054 ze zm.), w okresie od dnia 1 stycznia 2011 r. do dnia 31 grudnia 2013 r., z zastrzeżeniem art. 146f, stawka podatku, o której mowa w art. 41 ust. 1 i 13, art. 109 ust. 2 i art. 110, wynosi 23%.
Wskazać trzeba, że pełnomocnik ustanowiony w ramach przyznanego stronie prawa pomocy otrzymuje wynagrodzenie, o którym mowa w art. 250 p.p.s.a., w związku z faktycznym udzieleniem pomocy prawnej.
W przedmiotowej sprawie pomoc prawna ustanowionego z urzędu pełnomocnika polegała na sporządzeniu i wniesieniu do Sądu skargi.
Z tych względów na podstawie art. 250 p.p.s.a. w zw. z § 18 ust. 1 pkt 1 lit. c cytowanego rozporządzenia, Sąd orzekł, jak w postanowieniu.
a.ł.