Uzasadnienie
Decyzją z dnia [...] r., nr [...] Zakład Ubezpieczeń Społecznych, działając na podstawie art. 138 § 1 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2000 r. nr 98, poz. 1071 ze zm.), w związku z 83 ust. 4 ustawy z dnia 13 października 1998 r. o systemie ubezpieczeń społecznych (t. j. Dz. U. z 2009 r. Nr 205, poz. 1585 ze zm.) utrzymał w mocy decyzję nr [...] z dnia [...] r., odmawiającą umorzenia zaewidencjonowanych na koncie M. H. należności z tytułu składek.
Na powyższą decyzję M. H. wniósł skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi.
W odpowiedzi na skargę Zakład Ubezpieczeń Społecznych wniósł o oddalenie skargi.
W dniu 4 lutego 2013 roku do akt sprawy wpłynął wniosek pełnomocnika skarżącego o zawieszenie postępowania sądowoadministracyjnego na podstawie art. 125 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz. U. z 2012r., poz. 270) zwanej dalej – p.p.s.a., z uwagi na złożenie przez skarżącego wniosku o umorzenie składek, których dotyczy niniejsze postępowanie w trybie ustawy z dnia 9 listopada 2012 r. o umorzeniu należności powstałych z tytułu nieopłaconych składek przez osoby prowadzące pozarolniczą działalność (Dz. U. z 2012 r., poz. 1551). Do pisma załączono odpis wniosku o umorzenie z dnia 22 stycznia 2013 r.
Postanowieniem wydanym na rozprawie w dniu 7 lutego 2013 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi zawiesił postępowanie sądowoadministracyjne na podstawie art. 125 § 1 pkt 1 p.p.s.a.
W dniu 10 września 2013 r. do akt sprawy wpłynął wniosek pełnomocnika skarżącego o podjęcie zawieszonego postepowania oraz o umorzenie postępowania sądowoadministracyjnego na podstawie art. 161 § 1 pkt 3 p.p.s.a. Pełnomocnik wskazał, iż w dniu [...] r. Zakład Ubezpieczeń Społecznych wydał decyzję nr [...], którą umorzył należności z tytułu składek, będące przedmiotem postępowania. Skarżący otrzymał niniejszą decyzję w dniu 8 sierpnia 2013 r. Decyzja ta jest ostateczna i skutkuje bezprzedmiotowością postępowania w sprawie o sygn. akt III
SA/Łd 903/12. Jednocześnie pełnomocnik skarżącego złożył wniosek o zasądzenie kosztów pomocy prawnej udzielonej skarżącemu z urzędu. Oświadczył, że koszty tej pomocy nie zostały uiszczone w całości ani w żadnej części.
Do wniosku załączono decyzję Zakładu Ubezpieczeń społecznych z dnia[...] r. nr [...]. Niniejsza decyzja stała się prawomocna w dniu 10 września 2013 r.
Postanowieniem z dnia 24 września 2013 r. Sygn. akt III SA/Łd 903/12 Wojewódzki Sąd Administracyjny podjął zawieszone postępowanie.
W wykonaniu zarządzenia Sędziego NSA z dnia 24 września 2013 r., sprawie nadano nowy numer – III SA/Łd 1029/13.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Postępowanie w sprawie należało umorzyć.
Zgodnie z art. 161 § 1 p.p.s.a., sąd wydaje postanowienie o umorzeniu postępowania:
- 1) jeżeli skarżący skutecznie cofnął skargę;
- 2) w razie śmierci strony, jeżeli przedmiot postępowania odnosi się wyłącznie do praw i obowiązków ściśle związanych z osobą zmarłego, chyba że udział w sprawie zgłasza osoba, której interesu prawnego dotyczy wynik tego postępowania;
- 3) gdy postępowanie z innych przyczyn stało się bezprzedmiotowe.
Umorzenie postępowania polega na przerwaniu i zakończeniu postępowania sądowoadministracyjnego oraz orzeczeniu o dalszym jego nieprowadzeniu. Przyczyną tego stanu rzeczy jest wystąpienie w toku tego postępowania zdarzeń, które uniemożliwiają jego zakończenie przez rozstrzygnięcie o istocie sprawy stanowiącej przesłankę wniesienia skargi (por. M. Jagielska, J. Jagielski, R. Stankiewicz, w: R. Hauser, M. Wierzbowski (red.), "Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz", Wyd. C.H.Beck 2011, Nb 1 do art. 161, s. 565). Umorzenie postępowania z powodu jego bezprzedmiotowości możliwe jest zatem wtedy, gdy w jego toku wystąpią zdarzenia, w następstwie których przestaje istnieć sprawa sądowoadministracyjna (op. cit., Nb 5, s. 566).
Użyte w powołanym powyżej przepisie, w pkt 3, określenie "stało się" oznacza, iż chodzi o przyczyny, które w chwili wniesienia skargi nie istniały, ale wystąpiły dopiero w toku rozpoznawania sprawy. Taka sytuacja miała miejsce w niniejszej sprawie, gdyż po wniesieniu skargi zaistniały okoliczności, uzasadniające stwierdzenie, że rozpoznanie skargi stało się bezprzedmiotowe.
Przedmiotem zainicjowanej niniejszą skargą sprawy jest legalność (zgodność z prawem) decyzji Zakładu Ubezpieczeń Społecznych z dnia [...] r. w przedmiocie odmowy umorzenia należności z tytułu nieopłaconych przez M. H. składek. W dniu 22 stycznia 2013 r., (po wniesieniu do Sądu skargi) skarżący wystąpił w trybie ustawy z dnia 9 listopada 2012 r. o umorzeniu należności powstałych z tytułu nieopłaconych składek przez osoby prowadzące pozarolniczą działalność do Zakładu Ubezpieczeń Społecznych z wnioskiem o umorzenie należności z tytułu składek, objętych zaskarżoną do Sądu decyzją.
Decyzją z dnia [...] r., nr [...] Zakład Ubezpieczeń Społecznych na podstawie art. 1 ust. 13 pkt 1 cytowanej powyżej ustawy, umorzył skarżącemu należności z tytułu składek na ubezpieczenia społeczne za okres od października 2001 r. do października 2002 r., na ubezpieczenie zdrowotne za miesiąc listopad 2001 r. i Fundusz Pracy za okres od lipca 2002 r. do października 2002 r., za miesiąc grudzień 2002 r. i za okres od lipca 2003 r. do sierpnia 2003 r. wraz z odsetkami za zwłokę i kosztami egzekucyjnymi.
Zaistniała sytuacja odpowiada niewątpliwe trzeciej ze wskazanych przesłanek uzasadniających umorzenie postępowania sądowoadministracyjnego. Wobec bowiem wskazanej powyżej decyzji Zakładu Ubezpieczeń Społecznych z dnia [...] r. Sąd został pozbawiony przedmiotu kontroli, a postępowanie sądowe, dotyczące zaskarżonej decyzji Zakładu Ubezpieczeń Społecznych z dnia [...] r. utrzymującej w mocy decyzję odmawiającą umorzenia skarżącemu należności z tytułu nieopłaconych składek na ubezpieczenia społeczne, ubezpieczenie zdrowotne i Fundusz Pracy za ten sam okres, stało się bezprzedmiotowe i podlega umorzeniu.
Z tych względów, na podstawie art. 161 § 1 pkt 3 p.p.s.a. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi umorzył postępowanie sądowoadministracyjne. O kosztach nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej skarżącemu z urzędu Sąd orzekł zaś stosownie do treści art. 250 p.p.s.a. w zw. z § 18 ust. 1 pkt 1 lit. c rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 r. w sprawie opłat za czynności adwokackie oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu (Dz. U. z 2013 r., poz. 461 t. j.).
k.p.