Uzasadnienie
Postanowieniem z dnia [...]., nr [...] [...] Wojewódzki Inspektor Nadzoru Geodezyjnego i Kartograficznego w Ł. po rozpoznaniu zażalenia P. N. na postanowienie Starosty [...] z dnia [...]., znak [...] w przedmiocie wszczęcia postępowania w sprawie aktualizacji mapy zasadniczej, utrzymał zaskarżone postanowienie w mocy.
W dniu 29 października 2014r. P.N. wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi skargę na postanowienie [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Geodezyjnego i Kartograficznego w Ł. z dnia [...].
W odpowiedzi na skargę organ administracji wniósł o oddalenie skargi.
W dniu 2 lutego 2014r. do akt sprawy wpłynęło pismo procesowe skarżącego, w którym oświadczył, że cofa wniesioną skargę i wnosi o zwrot uiszczonego wpisu sądowego od skargi.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Postępowanie w sprawie należało umorzyć.
Zgodnie z treścią art. 60 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 roku – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn. Dz.U. z 2012r., poz. 270 ze zm.) dalej –p.p.s.a., skarżący może cofnąć skargę. Cofnięcie skargi wiąże sąd. Jednakże sąd uzna cofnięcie skargi za niedopuszczalne, jeżeli zmierza ono do obejścia prawa lub spowodowałoby utrzymanie w mocy aktu lub czynności dotkniętych wadą nieważności.
Stosownie natomiast do treści art. 161 § 1 pkt 1 p.p.s.a., sąd wydaje postanowienie o umorzeniu postępowania, jeżeli skarżący skutecznie cofnął skargę.
W ocenie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi, w rozpoznawanej sprawie należy uznać, że skarżący skutecznie cofnął skargę. Sąd nie stwierdził bowiem zaistnienia przesłanek, które dają podstawy do stwierdzenia, że cofnięcie skargi jest niedopuszczalne. Cofnięcie niniejszej skargi nie spowoduje obejścia przepisów prawa ani nie spowoduje utrzymania w mocy aktu lub czynności dotkniętych wadą nieważności.
Z powyższych względów Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi na podstawie art. 60 w zw. z art. 161 § 1 pkt 1 p.p.s.a. umorzył postępowanie sądowoadministracyjne. O zwrocie uiszczonego od skargi wpisu sądowego orzeczono zaś stosownie do treści art. 232 § 1 pkt 1 p.p.s.a. e.o.