Uzasadnienie
Wyrokiem z dnia 15 marca 2012 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi oddalił skargę A. O. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Ł. z dnia [...] r. w przedmiocie kary za samowolne zajęcie pasa drogowego.
W dniu 16 maja 2012 r. do Sądu wpłynęła skarga kasacyjna od powyższego wyroku wraz z wnioskiem o zwolnienie od opłat.
Postanowieniem z dnia 15 czerwca 2012 r. referendarz sądowy przyznał skarżącej prawo pomocy w zakresie częściowym poprzez zwolnienie od kosztów ponad kwotę 215 złotych i oddalił wniosek w pozostałym zakresie. Natomiast w dniu 29 czerwca 2012 r. w kasie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi uiszczono kwotę 215 złotych tytułem wpisu od skargi kasacyjnej.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:.
Stosownie do treści art. 225 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2012 r. poz. 270), powoływanej dalej jako p.p.s.a., opłatę prawomocnie uchyloną w całości lub w części postanowieniem sądu oraz różnicę między kosztami pobranymi a kosztami należnymi, a także po pozostałość zaliczki wpłaconej na pokrycie wydatków zwraca się stronie z urzędu na jej koszt. Oznacza to, że sąd ma obowiązek odliczyć od zwracanej kwoty wysokość opłaty pocztowej, jeżeli przekazuje ją pocztą. Konieczność obciążenia strony kosztami zwrotu nadpłaconej kwoty nie wystąpi natomiast w razie dokonania zwrotu na rachunek bankowy strony lub jej pełnomocnika.
Z sytuacją, o jakiej stanowi powołany wyżej przepis mamy do czynienia w niniejszej sprawie. Postanowieniem z dnia 15 czerwca 2012 r. referendarz sądowy przyznał skarżącej prawo pomocy w zakresie częściowym poprzez zwolnienie od kosztów ponad kwotę 215 złotych i oddalił wniosek w pozostałym zakresie.
W myśl art. 239 pkt 4 p.p.s.a. strona, której przyznane zostało prawo pomocy w postępowaniu przed sądem administracyjnym w zakresie określonym w prawomocnym postanowieniu o przyznaniu tego prawa, nie ma obowiązku uiszczenia kosztów sądowych. Z mocy postanowienia z dnia 15 czerwca 2012 r. skarżąca nie była więc zobowiązana do ponoszenia kosztów sądowych poza wpisem od skargi wynoszącym 115 złotych oraz opłata kancelaryjną za odpis orzeczenia z uzasadnieniem w wysokości 100 złotych.
Skoro zaś skarżąca uiściła tytułem wpisu od skargi kasacyjnej kwotę 215 złotych w sytuacji, gdy nie miała obowiązku jej uiszczenia, to tym samym uznać należy, że zachodzi określona w art. 225 p.p.s.a. podstawa do jej zwrotu.
W tym stanie rzeczy, na mocy art. 225 p.p.s.a. należało postanowić o zwrocie na rzecz skarżącej kwoty 215 złotych.
D.T.