Uzasadnienie
III SA/Łd 1040/14
Pismem z dnia 28 października 2014 r. M.K. (dalej wnioskodawca) wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi skargę na postanowienie Dyrektora Izby Skarbowej w Ł. z dnia 11 [...] (znak [...]) w przedmiocie uznania za nieuzasadnione zarzutów na prowadzone postępowanie egzekucyjne. W związku z wezwaniem do uiszczenia wpisu od skargi strona wniosła o przyznanie prawa pomocy w zakresie częściowym poprzez zwolnienie od kosztów sądowych, załączając formularz wniosku o przyznanie prawa pomocy osobie fizycznej na druku "PPF".
W oświadczeniu o stanie rodzinnym, majątku i dochodach wnioskodawca podał, że pozostaje we wspólnym gospodarstwie domowym z żoną oraz trójką dzieci (19 lat, 15 lat i 11 lat). Jednocześnie skarżący wskazał, że prowadzi działalność gospodarczą (za rok 2013 odnotował stratę), osiąga dochody z gospodarstwa rolnego w kwocie 324,72 zł brutto miesięcznie. Natomiast jego żona osiąga dochód z tytułu wynagrodzenia w ramach umowy o zastępstwo w wysokości 2.482,07 zł brutto. Skarżący wskazał przy tym, że majątek rodziny stanowią nieruchomości w postaci domu o pow. 113 m2, nieruchomości rolnej o pow. 5,7657 ha oraz innej nieruchomości o pow. 0,17 ha, a ponadto 2 samochody marki: Skoda Fabia (2004 rok produkcji) oraz Skoda Octavia (2012 rok produkcji).
Jednocześnie w uzasadnieniu wniosku skarżący wyjaśnił, że jest rolnikiem. Gospodarstwo leży na terenach o niekorzystnych warunkach gospodarowania. Nadmienił, że jego żona nie ma stałego zatrudnienia, od 15 marca 2011 roku jest zatrudniona w oparciu o umowę na zastępstwo. Na utrzymaniu małżonków pozostaje trójka dzieci. Średni dochód miesięczny na jednego członka rodziny za 2013 rok wyniósł 364,76 zł. Skarżący dodał, że oboje z żoną nie posiadają majątku, który mogliby zbyć. Dom jest jedynym miejscem, w którym zamieszkają wraz dziećmi. Jest on obciążony kredytem hipotecznym.
Natomiast grunty rolne wchodzące w skład gospodarstwa rolnego, obciążone są prawem pierwokupu na rzecz Agencji Nieruchomości Rolnych. Skarżący wskazał przy tym, że dwa samochody, które posiadają, umożliwiają jego żonie dojazd do pracy (66 km w jedną stronę) oraz prowadzenie gospodarstwa i działalności gospodarczej. Jeden z samochodów jest bardzo wysłużony, drugi natomiast jest obciążony kredytem i został zakupiony w związku z realizacją umowy z firmą budowlaną w związku ze zleceniem, które zostało wykonane, ale do dziś nieopłacone. Obecnie jego dłużnik, firma S. oraz jeden z wierzycieli wnieśli o ogłoszenie upadłości Spółki. W konkluzji skarżący stwierdził, że obecna sytuacja materialna jego rodziny uniemożliwia ponoszenie opłat sądowych oraz związanych z zatrudnieniem profesjonalnego pełnomocnika, a ewentualne koszty mogłyby tę sytuację jeszcze pogorszyć.
W uzasadnieniu wniosku odwołał się do dokumentacji obrazującej jego sytuację materialną, a załączoną do wniosku złożonego w sprawie o sygn. akt I SA/Łd 878/13.
Ze zgromadzonych w tych aktach dokumentów wynikało, że dochód miesięczny z tytułu prowadzonej działalności gospodarczej za trzy kwartały 2013 roku ustalony na podstawie deklaracji VAT-7K wyniósł -2.977 zł (strata).
Referendarz Sądowy zważył, co następuje
Zgodnie z treścią art. 243 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tj. Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.) [dalej: ustawa – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi], prawo pomocy może być przyznane stronie na jej wniosek złożony przed wszczęciem postępowania lub w toku postępowania. Jednocześnie ustawodawca w art. 246 § 1 powoływanej ustawy uzależnił przyznanie prawa pomocy od wykazania przez stronę, że nie ma ona środków na poniesienie jakichkolwiek kosztów postępowania (przyznanie prawa pomocy w zakresie całkowitym) lub że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny (przyznanie prawa pomocy w zakresie częściowym).
Działając na podstawie art. 258 § 2 pkt 7 ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi należy rozważyć, czy w świetle podanych okoliczności strona skarżąca spełnia przesłanki do przyznania prawa pomocy w zakresie całkowitym lub częściowym.
W stanie faktycznym istniejącym w rozpatrywanej sprawie należy uznać, że wnioskodawca nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania bez uszczerbku koniecznego utrzymania, co stanowi przesłankę niezbędną do częściowego zwolnienia od kosztów sądowych (art. 246 § 1 pkt 1 ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi). Przede wszystkim należy wziąć pod uwagę, że obecnie wnioskodawca osiąga dochód jedynie z gospodarstwa rolnego, albowiem działalność gospodarcza przynosi obecnie straty. Dochody z gospodarstwa rolnego oscylują w kwocie ok. 324,72 zł brutto miesięcznie. Natomiast żona skarżącego osiąga dochód z tytułu wynagrodzenia w ramach umowy o zastępstwo w wysokości 2.482,07 zł brutto. Średni dochód miesięczny na jednego członka w rodzinie skarżącego za 2014 rok wyniósł 364,76 zł.
Jednocześnie z dokumentów załączonych do akt sprawy o sygn. III SA/Łd 998/13, które Referendarz sądowy wziął pod uwagę z urzędu, wynika, że miesięczne koszty utrzymania domu rodziny skarżącego to kwota rzędu 300 zł, energia elektryczna – 270 zł, podatek – 21 zł, do tego w sezonie grzewczym dochodzą koszty opału w wysokości 440 zł miesięcznie. Skarżący obciążony jest obowiązkiem spłaty kredytu na samochód zakupiony w związku z działalnością gospodarczą w wysokości 850 zł miesięcznie.
Biorąc pod uwagę powyższe okoliczności, Referendarz sądowy uznał, że wniosek skarżącego zasługuje na uwzględnienie i przyznał mu prawo pomocy w zakresie częściowym poprzez zwolnienie od kosztów sądowych. W ocenie Referendarza sądowego przedstawiona we wniosku sytuacja majątkowa skarżącego powoduje bowiem, iż nie jest on w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania.
Wobec powyższego, na podstawie art. 246 § 1 pkt 2 w zw. z art. 245 § 3 i art. 258 § 1 i § 2 pkt 7 ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, orzeczono jak w postanowieniu.
U.K.