Uzasadnienie
W dniu [...] do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi wpłynęła skarga B.N. i S.N. na postanowienie Dyrektora Izby Skarbowej w Ł. z dnia [...] nr [...] w przedmiocie umorzenia postępowania egzekucyjnego prowadzonego wobec B.N. na podstawie tytułu wykonawczego z dnia [...] nr [...].
Zarządzeniem z dnia 12 grudnia 2016 r. wezwano S.N. do sprecyzowania – w terminie 7 dni, czy we wniesionej skardze do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi na postanowienie Dyrektora Izby Skarbowej w Ł. z dnia [...] nr [...], występuje jako skarżący, czy jako pełnomocnik B.E.N. Poinformowano, że nieudzielenie odpowiedzi we wskazanym powyżej terminie spowoduje, że zostanie potraktowany jako strona niniejszego postępowania. Wskazano również, że jeżeli występuje w sprawie jako pełnomocnik B.N. to w terminie 7 dni od daty otrzymania wezwania zobowiązany jest do złożenia pełnomocnictwa procesowego obejmującego umocowanie do reprezentowania skarżącej przed sądami administracyjnymi, ze wskazaniem, czy należy do kręgu osób wymienionych w art. 35 § 1 p.p.s.a. – pod rygorem odmowy dopuszczenia do udziału w sprawie w charakterze pełnomocnika skarżącej. Wezwanie uznano za doręczone S.N. w dniu 4 stycznia 2017 r. w trybie "awizo".
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Skarga S.N. podlega odrzuceniu.
Na wstępie wyjaśnić należy, że wobec braku odpowiedzi skarżącego na zarządzenie z dnia 12 grudnia 2016 r. wzywające do wskazania czy występuje w sprawie jako pełnomocnik B.N. czy jako strona postępowania, Sąd uznał, że S.N. występuje w tym postępowaniu jako skarżący. Wezwanie to zostało prawidłowo uznane za doręczone w trybie art. 73 § 4 p.p.s.a., po dwukrotnym awizowaniu przesyłki poleconej i jej nieodebraniu z palcówki pocztowej we wskazanym terminie.
Wobec powyższego przypomnieć należy, że zgodnie z art. 50 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sadami administracyjnymi (Dz. U. z 2016 r. poz. 718 t.j. ze zm.) uprawnionym do wniesienia skargi jest każdy, kto ma w tym interes prawny. O "interesie prawnym" w rozumieniu cytowanego przepisu mówimy wtedy, gdy ma on oparcie w przepisach prawa, najczęściej będą to przepisy prawa materialnego. Od wykazania związku między chronionym przez przepisy prawa interesem prawnym a aktem lub czynnością organu administracji publicznej uzależnione jest uprawnienie do złożenia skargi. Naczelny Sąd Administracyjny w wyroku z 24 listopada 2004 r., OSK 919/04 (OSP 2005, z. 11, poz. 128) ocenił, że istotę interesu prawnego należy upatrywać w jego związku z konkretną normą prawną (A. Kabat w: B. Dauter, B. Gruszczyński, A. Kabat, M. Niezgódka - Medek, Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, Komentarz, Wydawnictwo Zakamycze 2005, s 199 - 130). Istnienie, przywołanej powyżej, legitymacji skargowej, w rozumieniu art. 50 § 1 p.p.s.a. podlega badaniu przez sąd administracyjny.
W sytuacji jej braku u skarżącego, w przypadku gdy skargę wnosi podmiot który nie mieści się w żadnej kategorii podmiotów określonych w art. 50 § 1 p.p.s.a.a, skarga podlega odrzuceniu na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 p.p.s.a. z powodu braku interesu prawnego do wniesienia skargi (podobnie: T. Woś w: T. Woś, H. Knysiak-Molczyk, M. Romańska, Postępowanie sądowo - administracyjne, Wydawnictwo LexisNexis, Warszawa 2004, s. 129).
Jak wynika z akt sprawy stroną postępowania zakończonego wydaniem zaskarżonego postanowienia z dnia [...] nr [...] w przedmiocie umorzenia postępowania egzekucyjnego prowadzonego na podstawie tytułu wykonawczego z dnia [...] nr [...] jest B.N. W świetle ww. przepisów, S.N. nie może zostać uznany za stronę niniejszego postępowania, a tym samym nie posiada on interesu prawnego do wniesienia skargi.
Wobec powyższego, Wojewódzki Sąd Administracyjny, na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 i § 3 orzekł o odrzuceniu skargi S.N.
D.Cz.