Uzasadnienie
III SA/Łd 1047/16
B. E. N. i S. N. wnieśli do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi skargę na postanowienie Dyrektora Izby Skarbowej w Ł. (obecnie: Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w Ł.) z [...] umorzenia jako bezprzedmiotowego postępowania w sprawie zarzutów na postępowanie egzekucyjne. Postanowieniami z 3 lutego 2017 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi odrzucił skargi.
W zażaleniu na postanowienie odrzucające skargę B. E. N. sformułowała wniosek o przyznanie prawa pomocy w zakresie zwolnienia do kosztów sądowych, przedkładając następnie – po wezwaniu Sądu - formularz wniosku o przyznanie prawa pomocy osobie fizycznej na druku "PPF".
Ze złożonego oświadczenia o stanie rodzinnym i majątkowym wynika, że skarżąca prowadzi wspólnie gospodarstwo domowe z synem. Skarżąca utrzymuje się z emerytury w wysokości ok. 700 zł. Jej syn nie osiąga żadnego dochodu. Wskazała, iż jest właścicielką domu o powierzchni 100 m2. Nie posiada żadnych innych nieruchomości, nie posiada także oszczędności, ani przedmiotów wartościowych.
Referendarz Sądowy zważył, co następuje
Zgodnie z treścią art. 243 § 1 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tj. Dz.U. z 2016 r., poz. 718 ze zm.) [dalej: ustawa – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi], prawo pomocy może być przyznane stronie na jej wniosek złożony przed wszczęciem postępowania lub w toku postępowania. Jednocześnie ustawodawca w art. 246 § 1 powoływanej ustawy uzależnił przyznanie prawa pomocy od wykazania przez stronę, że nie ma ona środków na poniesienie jakichkolwiek kosztów postępowania (przyznanie prawa pomocy w zakresie całkowitym) lub że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny (przyznanie prawa pomocy w zakresie częściowym).
Działając na podstawie art. 258 § 2 pkt 7 ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi należy rozważyć, czy w świetle podanych okoliczności strona skarżąca spełnia przesłanki do przyznania prawa pomocy w zakresie całkowitym lub częściowym.
W stanie faktycznym istniejącym w rozpatrywanej sprawie należy uznać, że skarżąca nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania bez uszczerbku koniecznego utrzymania, co stanowi przesłankę niezbędną do częściowego zwolnienia od kosztów sądowych (art. 246 § 1 pkt 2 ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi). Przede wszystkim należy wskazać na sytuację materialno-bytową skarżącej, w tym kwotę osiąganego dochodu i niezbędnych wydatków. Dochody gospodarstwa domowego skarżącej zamykają się kwotą ok. 700 zł. Z tych dochodów skarżąca pokrywa bieżące wydatki i koszty utrzymania, w tym opłaty mieszkaniowe, zakup leków. Nie posiada przy tym żadnych oszczędności, ani przedmiotów wartościowych. Główny dochód skarżącego stanowi świadczenie emerytalne.
Z powyższego wynika, że sytuacja majątkowa skarżącej jest trudna i ewentualna konieczność poniesienia kosztów postępowania sądowego może w istotnym stopniu wpłynąć na jej sytuację materialną. Stąd też biorąc pod uwagę informacje zawarte we wniosku o przyznanie prawa pomocy należy uznać, że skarżąca nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania.
W związku z powyższym, działając na podstawie art. 246 § 1 pkt 2 w zw. z art. 245 § 3 i art. 258 § 1 i § 2 pkt 7 ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, orzeczono jak w postanowieniu.
R.A.