Uzasadnienie
III SA/Łd 105/18
M. P. (dalej skarżący) wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi skargę na decyzję Dyrektora Okręgowego Służby Więziennej w Ł. z [...] w przedmiocie przeniesienia na niższe stanowisko służbowe. W treści skargi strona sformułowała wniosek o zwolnienie od kosztów sądowych, załączając do skargi wniosek o przyznanie prawa pomocy na urzędowym formularzu "PPF".
Z oświadczenia o stanie rodzinnym, majątku i dochodach wynika, że skarżący prowadzi samodzielne gospodarstwo domowe. Skarżący, zgodnie ze złożonym oświadczeniem jest właścicielem mieszkania o powierzchni 55 m2. Nie posiada żadnych oszczędności ani przedmiotów o wartości powyżej 5.000 zł. Na dochody gospodarstwa domowego składa się wynagrodzenie z tytułu stosunku służbowego w kwocie 4.400 zł. Nadmienił także, że spłaca kredyt bankowy z ratą miesięczną w wysokości 1.000 zł. Określił także wysokość opłat związanych z prowadzeniem gospodarstw domowego (czynsz, media) na kwotę ok. 500 zł.
Referendarz Sądowy zważył, co następuje
Stosownie do przepisu art. 243 § 1 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tj. Dz.U. z 2017 r., poz. 1369 ze zm. – dalej ustawa – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi), prawo pomocy może być przyznane stronie na jej wniosek złożony przed wszczęciem postępowania lub w toku postępowania. Prawo pomocy obejmuje zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie adwokata, radcy prawnego, doradcy podatkowego lub rzecznika patentowego (art. 244 § 1 cyt. ustawy). W myśl art. 245 § 1 powołanej ustawy, prawo pomocy może być przyznane w zakresie całkowitym lub częściowym. W niniejszej sprawie skarżący wystąpił o zwolnienie od kosztów sądowych, czyli o przyznanie prawa pomocy w zakresie częściowym.
Zgodnie z art. 239 pkt 1 lit. d) ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, obowiązek uiszczenia kosztów sądowych nie ciąży na stronie skarżącej działanie lub bezczynność organu w sprawach z zakresu pracy i stosunków służbowych. Przedmiotem skargi w niniejszym postępowaniu jest przeniesienie na niższe stanowisko służbowe.
Wyjaśnić w związku z tym należy, czy ten zakres przedmiotowy sprawy podlegać będzie wskazanemu przepisowi art. 239 pkt 1 lit. d) ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, co wymaga przede wszystkim wyjaśnienia pojęcia "sprawy ze stosunków pracy i stosunków służbowych".
Określenie "sprawa ze stosunku służbowego" oznacza, że chodzi o sprawę, której przedmiot ma swoją podstawę w stosunku służbowym. Wskazany przepis zatem dotyczy takich spraw, w których przedmiotem zaskarżonego działania lub bezczynności organu administracji publicznej jest określone rozstrzygnięcie, które wynika ze stosunku służbowego skarżącego albo którego podstawą jest stosunek pracy lub stosunek służbowy skarżącego (por. uchwałę naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 10 lipca 2006 r., sygn. akt I OPS 7/05).
Stąd też, w ocenie referendarza, spełnione zostały warunki przewidziane w art. 239 pkt 1 lit. d) wskazywanej ustawy. Tym samym wniosek skarżącego w tym zakresie nie może zostać uwzględniony, gdyż z mocy ustawy skarżący korzysta już z ustawowego zwolnienia od kosztów sądowych.
Zgodnie natomiast z treścią art. 249a ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, jeżeli strona cofnie wniosek lub rozpoznanie wniosku stało się zbędne, postępowanie w sprawie przyznania prawa pomocy umarza się.
Mając powyższe na uwadze, na podstawie art. 249a w zw. z art. 239 § 1 pkt 1 lit. d) w zw. art. 258 § 1 i § 2 pkt 7 ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, orzeczono jak w postanowieniu.
A.L