Uzasadnienie
III SA/Łd 1054/12
Pismem z dnia 20 listopada 2012 r. J. C. (dalej skarżący) wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi skargę na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Ł. z dnia [...] (znak [...]) w przedmiocie skreślenia z ewidencji instruktorów nauki jazdy.
W dniu 14 grudnia 2012 r. skarżący uiścił, na wezwanie sądu, wpis od skargi w wysokości 200 zł.
Wyrokiem z dnia 22 lutego 2013 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi oddalił skargę. W dniu 25 lutego 2013 r. skarżący wystąpił o sporządzenie uzasadnienia wyroku oraz sformułował wniosek o przyznanie prawa pomocy w zakresie całkowitym poprzez zwolnienie od kosztów sądowych i ustanowienia adwokata, przedkładając formularz wniosku o przyznanie prawa pomocy osobie fizycznej na druku "PPF".
W uzasadnieniu wniosku skarżący wskazał na swoją trudną sytuację materialną podnosząc, że jest osobą bezrobotną, a we wspólnym gospodarstwie domowym z nim pozostaje także pełnoletni syn również pozostający osobą bezrobotną. Z oświadczenia o stanie rodzinnym, majątku i dochodach wynika, że skarżący prowadzi gospodarstwo domowe wspólnie z żoną oraz pełnoletnimi: córką i synem. Skarżący jest właścicielem mieszkania o powierzchni 52 m2, nie posiada żadnych innych nieruchomości. Na dochody gospodarstwa domowego skarżącego składa się zasiłek dla bezrobotnych w kwocie 567,40, renta jego żony w kwocie 767,79 zł oraz dochód z tytułu działalności gospodarczej córki skarżącego, który w grudniu 2012 r. wyniósł 763,54 zł, a styczniu 2013 r. - 349 zł. Skarżący nie posiada przy tym żadnych oszczędności, ani przedmiotów o wartości powyżej 3.000 euro. Zgodnie z oświadczeniem skarżący nie osiąga także żadnych dodatkowych źródeł dochodu.
Referendarz Sądowy zważył, co następuje
Zgodnie z treścią art. 243 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tj. Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.) [dalej: ustawa – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi], prawo pomocy może być przyznane stronie na jej wniosek złożony przed wszczęciem postępowania lub w toku postępowania. Jednocześnie ustawodawca w art. 246 § 1 powoływanej ustawy uzależnił przyznanie prawa pomocy od wykazania przez stronę, że nie ma ona środków na poniesienie jakichkolwiek kosztów postępowania (przyznanie prawa pomocy w zakresie całkowitym) lub że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny (przyznanie prawa pomocy w zakresie częściowym).
Działając na podstawie art. 258 § 2 pkt 7 ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi należy rozważyć, czy w świetle podanych okoliczności strona skarżąca spełnia przesłanki do przyznania prawa pomocy w zakresie całkowitym lub częściowym.
W stanie faktycznym istniejącym w rozpatrywanej sprawie należy uznać, że skarżący nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania, co stanowi przesłankę niezbędną do przyznania prawa pomocy w zakresie całkowitym (art. 246 § 1 pkt 1 ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi). Przede wszystkim należy wziąć pod uwagę fakt, że skarżący jest osobą bezrobotną i utrzymuje się w praktyce z zasiłku dla bezrobotnych (567,40 zł), dochodów z tytułu renty żony (767,79) oraz zróżnicowanych co do ich wielkości dochodów córki z tytułu prowadzonej działalności gospodarczej (ok. 350 zł w miesiącu styczniu 2013 r.). Dochód gospodarstwa domowego zamyka się kwotą ok. 1.650 zł, czyli ok. 400 zł średniomiesięcznie na jednego członka rodziny.
Zauważyć w związku z tym należy, że z tego dochodu skarżący i pozostający z nim we wspólnym gospodarstwie domowym członkowie jego rodziny pokrywają bieżące koszty utrzymania, leczenia i zakupu leków. Skarżący nie osiąga także żadnych dodatkowych dochodów, nie posiada oszczędności ani przedmiotów o wartości przekraczającej 3.000 euro.
Zauważyć jednakże w tym miejscu należy, że wpis od skargi w niniejszym postępowaniu został przez skarżącego uiszczony w prawidłowej wysokości. Przy czym sam wniosek o przyznanie prawa pomocy, skarżący złożył w dniu 25 lutego 2013 r., tj. już na etapie po uiszczeniu wpisu od skargi, po wyroku oddalającym skargę. Istotne jest w związku z tym, że wniosek taki wywiera skutki prawne od daty jego wniesienia, nie obejmuje zatem zwolnienia od kosztów, które strona miała obowiązek uiścić przed jego złożeniem (por. postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 23 czerwca 2004 r., sygn. akt FZ 125/04, niepubl.).
Mając na uwadze przedstawione we wniosku okoliczności stwierdza się, że skarżący wykazał, że nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania.
Wobec powyższego, działając na podstawie art. 246 § 1 pkt 2 w zw. z art. 245 § 3 i art. 258 § 1 i § 2 pkt 7 ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, orzeczono jak w postanowieniu.
R.A.