Uzasadnienie
III SA/Łd 1054/13
Pismem z dnia 3 września 2013 r. S. S. (dalej wnioskodawca) wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi skargę na decyzję Wojewody [...] z dnia [...] (znak [...]) w przedmiocie wymeldowania. W związku ze złożonym przez skarżącego wnioskiem o przyznanie prawa pomocy, postanowieniem z 16 grudnia 2013 r. przyznano wnioskodawcy prawo pomocy w zakresie częściowym poprzez zwolnienie od kosztów sądowych.
Wyrokiem z dnia 14 lutego 2013 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi oddalił skargę. W związku z powyższymi rozstrzygnięciem wnioskodawca wniósł o sporządzenie uzasadnienia wyroku i złożył ponowny wniosek o przyznanie prawa pomocy, wnioskując o zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie adwokata, załączając wypełniony formularz wniosku o przyznanie prawa pomocy osobie fizycznej, na druku "PPF".
Ze złożonego wniosku wynika, że wnioskodawca prowadzi samodzielne gospodarstwo domowe. Nadmienił, że jest osobą niepełnosprawną, bezrobotną bez prawa do zasiłku. Nie zadeklarował posiadania żadnego wartościowego majątku ani oszczędności.
Referendarz Sądowy zważył, co następuje
Zgodnie z treścią art. 243 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tj. Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.) [dalej: ustawa – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi], prawo pomocy może być przyznane stronie na jej wniosek złożony przed wszczęciem postępowania lub w toku postępowania. Jednocześnie ustawodawca w art. 246 § 1 powoływanej ustawy uzależnił przyznanie prawa pomocy od wykazania przez stronę, że nie ma ona środków na poniesienie jakichkolwiek kosztów postępowania (przyznanie prawa pomocy w zakresie całkowitym) lub że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny (przyznanie prawa pomocy w zakresie częściowym).
Działając na podstawie art. 258 § 2 pkt 7 ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi należy rozważyć, czy w świetle podanych okoliczności strona skarżąca spełnia przesłanki do przyznania prawa pomocy w zakresie całkowitym lub częściowym.
W niniejszej sprawie skarżący postanowieniem Referendarza Sądowego w Wojewódzkim Sądzie Administracyjnym w Łodzi z dnia z 16 grudnia 2013 r. został zwolniony od obowiązku ponoszenia kosztów sądowych w sprawie. W złożonym obecnie wniosku o przyznanie prawa pomocy sformułował ponownie wniosek o zwolnienie od kosztów sądowych. Ponieważ skarżący korzysta już z przyznanego mu, na mocy powołanego postanowienia, zwolnienia od obowiązku uiszczenia kosztów sądowych postępowanie w tym zakresie, na podstawie art. 161 § 1 pkt 3 ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, należało umorzyć jako bezprzedmiotowe.
Odnosząc się natomiast do wniosku skarżącego w przedmiocie ustanowienia adwokata wskazać należy co następuje. Wobec przyznania skarżącemu uprzednio prawa pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych, rozpoznanie obecnego wniosku w zakresie dotyczącym ustanowienia adwokata, w praktyce dotyczyć będzie przyznania prawa pomocy w całości. W tej sytuacji należy rozważyć przesłanki z art. 246 § 1 pkt 1 ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Stosownie do regulacji tego przepisu, przyznanie prawa pomocy osobie fizycznej następuje w zakresie całkowitym – gdy osoba ta wykaże, że nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania.
W stanie faktycznym istniejącym w rozpatrywanej sprawie należy uznać, że skarżący nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania bez uszczerbku utrzymania koniecznego, co stanowi przesłankę niezbędną do przyznania prawa pomocy w zakresie całkowitym (art. 246 § 1 pkt 1 ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi). Przede wszystkim należy wziąć pod uwagę fakt, że obecnie nie uzyskuje on żadnych dochodów, jest osobą bezrobotną bez prawa do zasiłku, a ponadto ma orzeczoną niepełnosprawność.
Mając na uwadze podniesione okoliczności, w ocenie referendarza sądowego, ewentualna konieczność poniesienia kosztów postępowania sądowego w postaci opłat sądowych, czy zwrotu wydatków może wpłynąć na sytuację materialną skarżącego. Stąd też biorąc pod uwagę informacje zawarte we wniosku o przyznanie prawa pomocy należy uznać, że skarżący wykazał, że nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania bez uszczerbku koniecznego utrzymania.
Wobec powyższego, działając na podstawie art. 161 § 1 pkt 3 oraz art. 246 § 1 pkt 2 i art. 245 § 3 w zw. z art. 258 § 1 i § 2 pkt 7 ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, orzeczono jak w postanowieniu.
U. K.