Uzasadnienie
III SA/Łd 106/09
Decyzją z dnia [...] r. Komisja Egzaminu Dyplomowego Wyższej Szkoły Finansów i Informatyki im. A. w Ł. uchyliła decyzję własną z dnia [...] r. o nadaniu K. K. tytułu zawodowego i wydaniu dyplomu. Strona została pouczona o prawie złożenia skargi do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi, w terminie 14 dni od daty otrzymania decyzji..
Stosując się do zawartego w decyzji pouczenia K. K. wniósł w dniu 28 grudnia 2007 r. skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi. Skarga została przesłana do sądu w dniu 26 lutego 2009 r.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Stosownie do treści art. 52 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. –Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2002 r. Nr 153 poz. 1270 ze zm.) – zwanej dalej p.p.s.a., skargę można wnieść po wyczerpaniu środków zaskarżenia, jeżeli służyły one skarżącemu w postępowaniu przed organem właściwym w sprawie, chyba że skargę wnosi Prokurator lub Rzecznik Praw Obywatelskich.
Przez wyczerpanie środków zaskarżenia należy rozumieć sytuację, w której stronie nie przysługuje żaden środek zaskarżenia, taki jak zażalenie, odwołanie lub wniosek o ponowne rozpatrzenie sprawy, przewidziany w ustawie. (art. 52 § 2 p.p.s.a.)
Natomiast w myśl art. 58 § 6 p.p.s.a. sąd odrzuca skargę jeżeli z innych przyczyn wniesienie skargi jest niedopuszczalne.
W niniejszej sprawie przedmiotem skargi jest decyzja Komisji Egzaminu Dyplomowego Wyższej Szkoły Finansów i Informatyki im. A w Ł. z dnia [...] r. wydana w przedmiocie uchylenia decyzji o nadaniu K. K. tytułu zawodowego i wydaniu dyplomu.
W myśl regulacji zawartej w art. 207. 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2005 r. Prawo o szkolnictwie wyższym (Dz.U. z 2005 r. Nr 164 poz. 1365), stanowiącego między innymi podstawę prawną zaskarżonej decyzji, do decyzji, o których mowa w art. 169 ust. 7 i 8, decyzji podjętych przez organy uczelni w indywidualnych sprawach studentów i doktorantów, a także w sprawach nadzoru nad działalnością uczelnianych organizacji studenckich oraz samorządu studenckiego, stosuje się odpowiednio przepisy ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2000 r. Nr 98 poz. 1071 z późn. zm.) oraz przepisy o zaskarżaniu decyzji do sądu administracyjnego.
Z treści przepisu art. 127 Kpa. wynika uprawnienie strony postępowania administracyjnego do wniesienia odwołania do organu wyższej instancji, a w przypadku gdy odwołanie nie służy, prawo do złożenia wniosku o ponowne rozpatrzenie sprawy przez ten sam organ.
W niniejszej sprawie bezspornym jest, iż skarżący przed wniesieniem skargi do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi nie wyczerpał toku instancyjnego postępowania, to jest nie złożył do właściwego organu wniosku o ponowne rozpatrzenie sprawy. Bezspornym jest również, iż powyższe naruszenie procesowe nastąpiło wskutek błędnego pouczenia zawartego w zaskarżonej decyzji, o przysługującym skarżącemu prawie wniesienia skargi do sądu administracyjnego.
Przepis art. 112 Kpa., stanowi, iż błędne pouczenie w decyzji co do prawa odwołania albo wniesienia powództwa do sądu powszechnego lub skargi do sądu administracyjnego nie może szkodzić stronie, która zastosowała się do tego pouczenia. Istotą regulacji art. 112 Kpa. jest zapewnienie ochrony interesu strony postępowania administracyjnego, która zastosowała się do błędnego pouczenia organu. Z jego treści można zatem wywieść wniosek, iż w przypadku gdy strona dokonała nieprawidłowej w danym stanie faktycznym czynności procesowej, stosując się do błędnego pouczenia organu, to fakt ten nie wpływa na bieg terminu do wniesienia danego środka odwoławczego, lecz może stanowić podstawę do przywrócenia terminu do dokonania czynności procesowej.
Wskazać należy bowiem, iż termin o którym mowa w art. 129 oraz w art. 127 § 3 Kpa. jest terminem ustawowym i nie może być skracany ani przedłużany. Zatem późniejsze, ponowne prawidłowe pouczenie strony o przysługującym jej prawie wniesienia odwołania nie może przedłużać tego terminu. Może natomiast stanowić podstawę jego przywrócenia na podstawie art. 58 Kpa. (por. wyrok NSA z dnia 21 grudnia 2005 r., sygn. akt I OSK 271/2005, OSP 2008/6 poz. 66)
Reasumując Sąd uznał, K. K., pomimo błędnego pouczenia o przysługujących mu prawach, wniósł skargę z pominięciem przysługujących mu środków zaskarżenia. W związku z czym skarga ta podlega odrzuceniu. Jednakże skarżący może rozważyć możliwość skorzystania z przysługującego mu prawa przewidzianego w art. 58 Kpa., to jest złożenia wniosku o przywrócenie terminu do wniesienia odwołania do organu odwoławczego.
Mając powyższe na uwadze Sąd działając na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 p.p.s.a. skargę odrzucił.
O zwrocie uiszczonego wpisu sądowego Sąd orzekł na podstawie art. 232 §1 pkt 1a/ p.p.s.a.
TP