Uzasadnienie
Pismem z 28 października 2021 r. B. G. wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi skargę na decyzję Wojewody [...] z [...] r. nr [...] w przedmiocie częściowej odmowy udostępnienia materiałów archiwalnych – aktów małżeństw zawartych w księgach stanu cywilnego z Parafii Rzymskokatolickiej [...] z lat 1921–1922. Skarga stanowiła załącznik do wniesionego do organu drogą elektroniczną pisma przewodniego zatytułowanego "SKARGA Skarga do WSA na decyzję Wojewody", podpisanego kwalifikowanym podpisem elektronicznym. Sama skarga nie została natomiast opatrzona kwalifikowanym podpisem elektronicznym, podpisem zaufanym, ani podpisem osobistym skarżącego.
W wykonaniu zarządzenia z 19 listopada 2021 r. skarżący został wezwany, m.in. do uzupełnienia, w terminie 7 dni pod rygorem odrzucenia skargi, braków formalnych skargi przez nadesłanie załączonej do ww. pisma przewodniego skargi w formie dokumentu elektronicznego, podpisanej kwalifikowanym podpisem elektronicznym, podpisem zaufanym albo podpisem osobistym (na elektroniczną skrzynkę podawczą Wojewódzkiego Sadu Administracyjnego w Łodzi – ePUAP: /wsalodz/SkrytkaESP) bądź skargi w postaci papierowej podpisanej własnoręcznym podpisem i przesłanie do sądu za pośrednictwem poczty.
Odpis zarządzenia o wezwaniu do usunięcia braku formalnego skargi został doręczony skarżącemu 30 listopada 2021 r. Pomimo upływu zakreślonego terminu, skarżący nie uzupełnił braków skargi.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Skarga podlega odrzuceniu.
Stosownie do treści art. 57 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn.: Dz. U. z 2019 r. poz. 2325 ze zm.), powoływanej dalej jako p.p.s.a., skarga powinna czynić zadość wymaganiom pisma w postępowaniu sądowym. Jednym z wymogów pisma w postępowaniu sądowym jest jego podpisanie - przez stronę albo jej przedstawiciela ustawowego lub pełnomocnika (art. 46 § 1 pkt 4 p.p.s.a.). Określony w ustawie warunek formy pisemnej uważa się za zachowany, jeżeli dokument elektroniczny został podpisany w sposób, o którym mowa w art. 46 § 2a (art. 12b § 1 p.p.s.a.).
Stosownie do treści art. 46 § 2a p.p.s.a., w przypadku gdy pismo strony jest wnoszone w formie dokumentu elektronicznego, powinno ponadto zawierać adres elektroniczny oraz zostać podpisane przez stronę albo jej przedstawiciela ustawowego lub pełnomocnika kwalifikowanym podpisem elektronicznym, podpisem zaufanym albo podpisem osobistym. Zasady podpisywania przewidziane w § 2a dotyczą także załączników wnoszonych w formie dokumentu elektronicznego (art. 46 § 2b p.p.s.a.). Jeśli więc strona decyduje się składać skargę w formie załącznika do pisma elektronicznego, to również ten załącznik powinien zostać podpisany podpisem elektronicznym. W przypadku gdy pismo strony jest wnoszone w formie dokumentu elektronicznego, oprócz wymogów formalnych pisma w postaci papierowej, powinno ponadto zawierać adres elektroniczny na platformie ePUAP oraz zostać podpisane przez stronę albo jej przedstawiciela ustawowego lub pełnomocnika kwalifikowanym podpisem elektronicznym, podpisem zaufanym albo podpisem osobistym.
Jeżeli jednak pismo strony nie może otrzymać prawidłowego biegu wskutek niezachowania warunków formalnych, przewodniczący na mocy art. 49 § 1 p.p.s.a. wzywa stronę o jego uzupełnienie lub poprawienie w terminie siedmiu dni pod rygorem pozostawienia pisma bez rozpoznania, chyba że ustawa stanowi inaczej. Z kolei stosownie do art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a., sąd odrzuca skargę, gdy nie uzupełniono w wyznaczonym terminie braków formalnych skargi.
W niniejszej sprawie wniesiona do sądu skarga nie spełniała wymogów formalnych, stąd skarżący został wezwany do podpisania skargi w terminie 7 dni, pod rygorem jej odrzucenia. Wezwanie w powyższym zakresie zostało doręczone 30 listopada 2021 r. skarżącemu, tj. zgodnie z art. 74a § 5 p.p.s.a. Tym samym ustawowy 7-dniowy termin do uzupełnienia braków skargi rozpoczął swój bieg 1 grudnia 2021 r. i upłynął 7 grudnia 2021 r. W zakreślonym terminie skarżący nie podpisał skargi, co obligowało sąd do odrzucenia skargi.
Mając powyższe na uwadze sąd, na podstawie art. 58 § 1 pkt 3 i § 3 p.p.s.a., w punkcie 1 sentencji postanowienia odrzucił skargę. Z uwagi na fakt, że w przedmiotowej sprawie skarżący uiścił wpis sądowy w kwocie 100 zł, a skarga podlega odrzuceniu, o zwrocie wpisu w punkcie 2 sentencji postanowienia sąd orzekł na podstawie art. 232 § 1 pkt 1 i art. 232 § 2 p.p.s.a. e.o.