Uzasadnienie
Z. P. wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi skargę na decyzję Dyrektora Izby Celnej w Ł. z dnia [...] nr [...] w przedmiocie wymierzenia kary pieniężnej w wysokości 12.000 zł z tytułu urządzania gier na automacie CSANI INTERNET KIOSK poza kasynem gry. W skardze strona zawarła wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji, który uzasadniła możliwością wyrządzenia znacznej i nieodwracalnej szkody, jak również daleko idących skutków dla swojej rodziny. Skarżący wyjaśnił, że ponosi dodatkowe koszty z powodu zaciągniętego kredytu bankowego na kwotę 70 000 zł. Z tego tytułu jest zobowiązany do ponoszenia miesięcznych rat, których aktualna wysokość wynosi ponad 500 zł, na dowód czego przedłożył harmonogram spłat. Podkreślił, że wykonanie zaskarżonej decyzji wpłynie znacznie na jego kondycję finansową i może w ostateczności spowodować zamknięcie prowadzonej przez niego działalności gospodarczej oraz utratę lokalu, którym dysponuje.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Zgodnie z treścią art. 61 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn.: Dz. U. z 2016 r. poz. 718) - dalej: p.p.s.a., wniesienie skargi nie wstrzymuje wykonania aktu lub czynności. W myśl natomiast § 3 tego przepisu, po przekazaniu skargi sąd może, na wniosek skarżącego, wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części aktu lub czynności, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków z wyjątkiem przepisów prawa miejscowego, które weszły w życie, chyba, że ustawa szczególna wyłącza wstrzymanie ich wykonania.
Wydając orzeczenie w omawianym przedmiocie sąd powinien swoje rozstrzygnięcie oprzeć o ocenę zarówno wniosku skarżącego, jak i materiału dowodowego zgromadzonego w aktach sprawy, w aspekcie wystąpienia bądź też niewystąpienia przesłanek wstrzymania wykonania zaskarżonego aktu wskazanych w art. 61 § 3 p.p.s.a. Jednakże wykazanie okoliczności przemawiających za wstrzymaniem wykonania zaskarżonej decyzji spoczywa na stronie skarżącej (por. np. post. NSA z dnia 6 listopada 2009 r., sygn. akt II OZ 975/09; z dnia 25 sierpnia 2011r., sygn. akt II OZ 692/11; z dnia 8 kwietnia 2012 r., sygn. akt II GZ 132/12; z dnia 31 lipca 2013 r. sygn. akt II OSK 1651/13, dostępne: orzeczenia.nsa.gov.pl.
W rozpoznawanej sprawie, podane przez stronę skarżącą okoliczności nie stanowią podstawy do wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji. Zdaniem Sądu, skarżący nie wykazał w sposób wyczerpujący, że wykonanie zaskarżonej decyzji mogłoby mu wyrządzić znaczną szkodę lub spowodować trudne do odwrócenia skutki, ponieważ wniosek o wstrzymanie wykonania decyzji zawarty w skardze, nie został dostatecznie uzasadniony. Jak już wyżej podniesiono, to na wnioskodawcy ciąży obowiązek szczegółowego opisania swojej sytuacji majątkowej, która stanowi podstawę oceny zaistnienia zdarzeń uzasadniających uwzględnienie wniosku. Zgodnie bowiem z utrwalonym orzecznictwem sądów administracyjnych, wnioskodawca powinien uprawdopodobnić zaistnienie przesłanek wstrzymania wykonania aktu lub czynności. Użyte do opisu przesłanek pojęcia nieostre, tj. niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków, wymagają skonkretyzowania w postaci argumentacji wnioskodawcy, a gdy okaże się to konieczne, zobrazowania opisanej we wniosku sytuacji za pomocą odpowiednich dokumentów.
Zatem w celu wykazania, że zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków strona ma obowiązek wykazać istnienie konkretnych okoliczności pozwalających stwierdzić, że wstrzymanie decyzji jest zasadne. Twierdzenia te powinny być co najmniej uprawdopodobnione. O ile dana okoliczność z natury swojej może być udokumentowana, to należy przedłożyć stosowne dokumenty (por. post. NSA z 6 września 2013 r., sygn. akt II FZ 684/13).
Podkreślenia wymaga fakt, że skarżący, oprócz harmonogramu spłaty zaciągniętego kredytu, nie przedłożył wraz z wnioskiem żadnych innych dokumentów źródłowych, które mogłyby zobrazować jego aktualną kondycję finansową i uzasadniałby udzielenie mu przez Sąd ochrony tymczasowej w postaci wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji. Dodatkowo należy zauważyć, że rodzaj obowiązku nałożony na skarżącego, tj. uiszczenie kary pieniężnej z tytułu urządzania gier na automatach poza kasynem gry, nie wywołuje stanu, który byłby nieodwracalny, skoro chodzi o świadczenie pieniężne, których spełnienie z natury rzeczy jest odwracalne (por. post. NSA z dnia 28 kwietnia 2009 r., sygn. akt II GZ 80/09). W sytuacji ewentualnego uwzględnienia skargi istnieje oczywista możliwość zwrotu skarżącemu kwoty pieniężnej orzeczonej w skarżonej decyzji.
Mając powyższe na uwadze sąd, na podstawie art. 61 § 3 i § 5 p.p.s.a., orzekł jak w sentencji postanowienia.
d.j.