Uzasadnienie
III SA/Łd 1075/14
Pismem z dnia 18 listopada 2014 r. Gmina K. wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi skargę rozstrzygnięcie nadzorcze Wojewody [...] z [...] (znak [...]) w przedmiocie stwierdzenia nieważności zarządzenia w sprawie wydania przez Publiczne Gimnazjum w K. pomieszczeń na potrzeby związane z działalnością Szkoły Podstawowej w K..
W piśmie z dnia 12 grudnia 2013 r. Gmina K. cofnęła skargę.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi zważył, co następuje
Stosownie do treści art. 60 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tj. Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.) [dalej: ustawa p.p.s.a.] skarżący może cofnąć skargę. Cofnięcie skargi wiąże sąd. Jednakże sąd uzna cofnięcie skargi za niedopuszczalne, jeżeli zmierza ono do obejścia prawa lub spowodowałoby utrzymanie w mocy aktu lub czynności dotkniętych wadą nieważności.
Z treści tego przepisu wynika ogólna zasada, iż skarżący może rozporządzać skutecznie wniesioną przez siebie skargą i ewentualna rezygnacja z rozpoznania skargi przez sąd jest co do zasady dla sądu wiążąca.
Ponieważ w rozpatrywanej sprawie skarżąca (Gmina K.) pismem z dnia 12 grudnia 2014 r. wnosiła o cofnięcie skargi, a w ocenie Sądu, nie zachodzi też przesłanka negatywna wskazana w cytowanym wyżej przepisie, należało uznać, że Gmina K.– jako strona skarżąca skutecznie złożyła oświadczenie woli o cofnięciu skargi.
Zgodnie z treścią art. 161 § 1 pkt 1 ustawy p.p.s.a., sąd wydaje postanowienie o umorzeniu postępowania, jeżeli skarżący skutecznie cofnął skargę. Postanowienie może zapaść na posiedzeniu niejawnym (art. 161 § 2 ustawy p.p.s.a.).
Mając powyższe na uwadze, działając na podstawie art. 161 § 1 pkt 1 i § 2 ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, orzeczono jak w postanowieniu.
R.A.