Uzasadnienie
III SA/Łd 1077/15
S. B. (dalej skarżąca) wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi skargę na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w P. z dnia [...] w przedmiocie cofnięcia zezwolenia na sprzedaż napojów alkoholowych zawierających od 4,5% do 18 alkoholu. W treści skargi strona sformułowała wniosek o przyznanie prawa pomocy w zakresie całkowitym poprzez zwolnienie od kosztów sądowych i ustanowienia adwokata, przedkładając następnie – po wezwaniu Sądu - wypełniony formularz wniosku o przyznanie prawa pomocy osobie fizycznej na druku "PPF".
W oświadczeniu o stanie rodzinnym, majątku i dochodach skarżąca podała, że prowadzi samodzielne gospodarstwo domowe. Jedyne dochody skarżącej stanowi jej świadczenie emerytalne w wysokości 1.194 zł brutto. Skarżąca jest właścicielką działki gruntu o powierzchni 281 m2 oraz budynku handlowego o powierzchni 23 m2. Skarżąca jest właścicielką samochodu osobowego marki Peugeot Partner (rok prod. 2003) – nie podała jego szacunkowej wartości. Wykazała także ponoszone koszty bieżącego utrzymania (m.in. czynsz, energia elektryczna, gaz, telefon, lekarstwa) wyliczając je na ok. 1.100 zł. Zgodnie z przedłożonym oświadczeniem, skarżąca nie posiada żadnych zasobów pieniężnych ani przedmiotów o wartości przekraczającej 3.000 euro. W związku wezwaniem referendarza przekazała także dodatkowe informacje o swoim stanie majątkowym, w tym zeznania podatkowe, wyciągi z rachunków bankowych. Dane w nich zawarte nie podważyły wcześniej przekazanych przez skarżącą informacji o stanie majątku i dochodach.
Referendarz Sądowy zważył, co następuje
Zgodnie z treścią art. 243 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tj. Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.) [dalej: ustawa – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi], prawo pomocy może być przyznane stronie na jej wniosek złożony przed wszczęciem postępowania lub w toku postępowania. Jednocześnie ustawodawca w art. 246 § 1 powoływanej ustawy uzależnił przyznanie prawa pomocy od wykazania przez stronę, że nie ma ona środków na poniesienie jakichkolwiek kosztów postępowania (przyznanie prawa pomocy w zakresie całkowitym) lub że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny (przyznanie prawa pomocy w zakresie częściowym).
Działając na podstawie art. 258 § 2 pkt 7 ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi należy rozważyć, czy w świetle podanych okoliczności strona skarżąca spełnia przesłanki do przyznania prawa pomocy w zakresie całkowitym lub częściowym.
W stanie faktycznym istniejącym w rozpatrywanej sprawie należy uznać, że skarżąca nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania, co stanowi przesłankę niezbędną do całkowitego zwolnienia od kosztów sądowych (art. 246 § 1 pkt 1 ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi). Przede wszystkim należy wziąć pod uwagę fakt, że jedyne dochody w gospodarstwie domowym skarżącej stanowią: świadczenie emerytalne skarżącej w wysokości 1.194 zł brutto Skarżąca nie posiada także żadnych zasobów pieniężnych ani przedmiotów o wartości przekraczającej 3.000 euro, ponosi natomiast bieżące koszty utrzymania (m.in. czynsz, energia elektryczna, gaz, telefon, lekarstwa), które wyliczyła na ok. 1.100 zł.
Z powyższego wynika, że sytuacja majątkowa skarżącej jest trudna i ewentualna konieczność poniesienia kosztów postępowania sądowego – w szczególności wpisu sądowego, czy pomocy profesjonalnego pełnomocnika procesowego może w istotnym stopniu wpłynąć na jej sytuację materialną. Stąd też należy uznać, że skarżąca nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania.
Wobec powyższego, działając na podstawie art. 246 § 1 pkt 1 w zw. z art. 245 § 2 i art. 258 § 1 i § 2 pkt 7 ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, orzeczono jak w postanowieniu.
r.a.