Uzasadnienie
Naczelnik Urzędu Skarbowego [...] postanowieniem z dnia [...]r stwierdził niedopuszczalność zarzutu zgłoszonego przez K. A. na postępowanie egzekucyjne prowadzone przez Naczelnika Urzędu Skarbowego[...] w oparciu o tytuły wykonawcze z dnia [...]r o numerach [...], [...], [...], obejmujące zaległości w podatku dochodowym od osób fizycznych za miesiąc czerwiec – lipiec 2001, wrzesień – grudzień 2001 i styczeń 2002r. W uzasadnieniu wskazał, że Naczelnik Urzędu Skarbowego [...] decyzją z dnia [...] Nr [...] orzekł o odpowiedzialności K. A. za zaległości podatkowe płatnika podatku dochodowego od osób fizycznych (PIT- 4),, "A" ‘’ Sp. z. o.o. w Ł. w kwocie 258.208,17zł.
Dłużnik wniósł odwołanie od tej decyzji wraz z wnioskami o jej wstrzymanie.
Dyrektor Izby Skarbowej w Ł.postanowieniem z dnia [...]r odmówił wstrzymania jej wykonania. Ten sam organ postanowieniem z dnia [...]r Nr [...] odmówił przywrócenia terminu do wniesienia odwołania od wyżej wymienionej decyzji. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi wyrokiem z dnia 23 października 2007r w sprawie I SA / Ld 764/07 oddalił skargę na to postanowienie. Naczelnik Urzędu Skarbowego [...] postanowieniem z dnia [...]r.stwierdził niedopuszczalność zgłoszonego zarzutu na postępowanie egzekucyjne prowadzone przez Naczelnika Pierwszego Urzędu Skarbowego [...].
Ponadto postanowieniem z dnia [...]r Nr [...] Dyrektor Izby Skarbowej w Ł. stwierdził nieważność postanowienia Naczelnika Urzędu Skarbowego [...] z dnia [...]r. Nr [...]. Wskazał, że na skutek złożonych zarzutów wierzyciel powinien wydać dwa rozstrzygnięcia,, tj postanowienie w sprawie stanowiska wierzyciela w zakresie złożonych zarzutów oraz postanowienie o niedopuszczalności zgłoszonego zarzutu.
Organ I instancji po ponownym rozpatrzeniu zarzutów uznał, że kwestia dotycząca niewłaściwego doręczenia decyzji była przedmiotem odrębnego postępowania administracyjnego. W związku z tym zastosowanie znajduje art.34 §1a ustawy z dnia 17 czerwca 1966r o postępowaniu egzekucyjnym w administracji (Dz. U. z 2005r Nr 229, poz 1954 ze zm) K. A. w zażaleniu na to postanowienie zarzucał naruszenie art.34 §1a ustawy o postępowaniu egzekucyjnym w administracji.
Podniósł, że przepis ten nie może mieć zastosowania gdyż przedmiotem odrębnego postępowania administracyjnego jest wniosek o przywrócenie terminu, a nie kwestia przedawnienia zobowiązania podatkowego.
Dyrektor Izby Skarbowej w Ł. postanowieniem z dnia [...] ([...]) stwierdził niedopuszczalność zażalenia.
W uzasadnieniu powołał się na treść art.34 §1a ustawy o postępowaniu egzekucyjnym w administracji.
Stwierdził, że w tym przypadku wierzyciel nie zajmuje merytorycznego stanowiska w sprawie, a jedynie stwierdza niedopuszczalność zgłoszonego zarzutu, który był przedmiotem odrębnego i, na który przysługiwał zobowiązanemu środek zaskarżenia.
Zgodnie z art.17 §1 ustawy o postępowaniu egzekucyjnym w administracji rozstrzygnięcie i zajmowanie przez organ egzekucyjny lub wierzyciela stanowisko w sprawach dotyczących postępowania egzekucyjnego następuje w formie postanowienia, na które służy zażalenie, jeżeli wyżej wymieniona ustawa lub kodeks postępowania administracyjnego tak stanowią. Z kolei, w myśl art.18 wyżej wymienionej ustawy, jeżeli jej przepisy nie stanowią inaczej w postępowaniu egzekucyjnym mają odpowiednie zastosowanie przepisy Kodeksu postępowania administracyjnego.
Przepis art. 34 §1a nie dopuszcza możliwości wniesienia zażalenia na postanowienie o niedopuszczalności zgłoszonego zarzutu. Również Kodeks postępowania administracyjnego nie przewiduje możliwości złożenia zażalenia na postanowienie o niedopuszczalności zgłoszonego zarzutu.
K A. w skardze na to postanowienie wniósł o jego uchylenie oraz poprzedzających go postanowień organu pierwszej instancji.
Jego zdaniem nie ma podstaw do przyjęcia, że na postanowienie wydane w oparciu o art.34 §1a ustawy o postępowaniu egzekucyjnym w administracji skarżącemu nie przysługuje żaden środek zaskarżenia. Jeżeli przepisy nie przewidują lub wyłączają zażalenie, zobowiązanemu przysługuje prawo odwołania do sądu administracyjnego i powinien być o tym pouczony. Zgodnie z art.34 §2 ustawy o postępowaniu egzekucyjnym a administracji na postanowienie w sprawie stanowiska wierzyciela przysługuje zażalenie. Jeżeli postanowienie wydane w trybie art.34 §1a ustawy o postępowaniu egzekucyjnym w administracji nie stanowi stanowiska wierzyciela, to na podstawie art.34 §5 zobowiązanemu przysługuje zażalenie na postanowienie w sprawie zgłoszonych zarzutów.
Ustalenia Naczelnika Urzędu Skarbowego [...], że zarzuty dotyczące postępowania egzekucyjnego są rozpatrywane w odrębnym postępowaniu administracyjnym są błędne. Przedmiotem odrębnego postępowania administracyjnego jest tylko przywrócenie terminu do wniesienia odwołania.
Dyrektor Izby Skarbowej w odpowiedzi na skargę opisał przebieg postępowania w sprawie i powtórzył argumenty zawarte w uzasadnieniu zaskarżonego postanowienia.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył co następuje
Zgodnie z art.1 §1 i 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002r Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U.Nr 153 poz 1269 ze zm) sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej. Kontrola ta sprawowana jest pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej.
Mając na uwadze powyższe kryterium stwierdzić należy, że zaskarżone postanowienie nie narusza ani przepisów prawa materialnego ani też przepisów postępowania w stopniu uzasadniającym jej uchylenie.
Zgodnie z art.34 §1a ustawy z dnia 17 czerwca 1966r o postępowaniu egzekucyjnym w administracji (Dz.U. z 2005r Nr 229 poz 229 ze zm) zwanej dalej,, u.p.e.a.’’ jeżeli zarzut zobowiązanego jest lub był przedmiotem rozpatrzenia w odrębnym postępowaniu administracyjnym, podatkowym lub w części wymagalności należności pieniężnej z uwagi na jej wysokość ustaloną lub określoną w orzeczeniu od którego przysługują środki zaskarżenia, wierzyciel wydaje postanowienie o niedopuszczalności zarzutu.
W sprawie należy udzielić odpowiedzi, czy na postanowienie wydane w trybie art.34 §1a u.p.e.a. przysługuje zażalenie, czy też nie przysługuje.
Artykuł 17 §1 u.p.e.a. stanowi, że,, o ile przepisy niniejszej ustawy nie stanowią inaczej rozstrzygnięcie i zajmowane przez organ egzekucyjny lub wierzyciela stanowisko w sprawach dotyczących postępowania egzekucyjnego następuje w formie postanowienia. Na postanowienie to służy zażalenie, jeżeli niniejsza ustawa lub Kodeks postępowania administracyjnego tak stanowi.
W orzecznictwie, jak i w piśmiennictwie w tej drugiej kwestii wyraża się dość zgodnie pogląd, że środek odwoławczy w postaci zażalenia podobnie jak w przypadku prawie identycznie brzmiącego przepisu art.141 §1 kpa – przysługują tylko wówczas, gdy przepis prawa wyraźnie go przewiduje, a zatem nie służy na każde postanowienie będące rozstrzygnięciem w postępowaniu egzekucyjnym lub stanowiskiem wierzyciela lub organu egzekucyjnego.
Ustawodawca w ustawie o postępowaniu egzekucyjnym w administracji wyraźnie udziela uprawnienia do złożenia zażalenia (np. art.6 §1a, art.13 §2, art.34 §2, art.5, art.39, art.40, art45 §3,art.54 §5,art. 56 §4,art.58 §3,art.59 §5,art. 60 §3,art 64 §7,art 12,art 66a §5).
Uczynił to również w dyspozycji art. 34 §2 u.p.e.a. ale wyłącznie w zakresie możliwości złożenia zażalenia na postanowienie o jakim mowa w §1, §5 tego przepisu, a więc zgodnie z treścią art.34 §2 i §5 u.p.e.a. przysługuje zażalenie wyłącznie na postanowienie w sprawie zgłoszonych zarzutów.
Nie przysługuje natomiast zażalenie na postanowienie o niedopuszczalności zgłoszonego zarzutu.
Postanowienie zawierające stanowisko wierzyciela w sprawie zgłoszonych zarzutów powinno odnosić się do zasadności tych zarzutów bądź ich niezasadności. Powinno więc zawierać ich ocenę merytoryczną. Tymczasem postanowienie wierzyciela stwierdzające niedopuszczalność zgłoszonych zarzutów (art.34 §1a u.p.e.a.) mimo, że jest w istocie wydane przez wierzyciela i zawiera jego stanowisko, to w żadnym razie nie jest stanowiskiem merytorycznym (też wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 15 stycznia 2008r, II FSK 1577/06).
Z tych też względów stwierdzić należy, że kwestionowane postanowienie o stwierdzeniu niedopuszczalności zażalenia nie narusza prawa, a skarga podlega oddaleniu na podstawie art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U.Nr 153, poz 1270 ze zm).
D.T.