Uzasadnienie
III SA/Łd 1089/17
M. W. (dalej skarżący) wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi skargę na decyzję Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w Ł. z [...] (znak [...]) w przedmiocie wymierzenia kary pieniężnej z tytułu urządzania gier na automatach poza kasynem gry.
W toku postępowania strona sformułowała wniosek o przyznanie prawa pomocy poprzez ustanowienie profesjonalnego pełnomocnika, przedkładając następnie – po wezwaniu sądu - formularz wniosku na druku "PPF".
W uzasadnieniu wniosku wskazał na swoją trudną sytuację finansowa (utrzymuje się z prowadzenia małego sklepu z podstawowymi produktami żywnościowymi) i zdrowotną (szereg wykazanych chorób). Z oświadczenia o stanie rodzinnym, majątku i dochodach wynika, że skarżący prowadzi gospodarstwo domowe wspólnie z żoną. Nie jest właścicielem domu, mieszkania ani żadnej innej nieruchomości. Jak wyjaśnił zamieszkuje u córki, gdzie zajmuje jeden pokój. Nie posiada także przedmiotów o wartości przekraczającej 5.000 zł, ani żadnych oszczędności. Na dochody w gospodarstwie domowym skarżącego składają się: dochód z tytułu emerytury skarżącego w kwocie 1.603,43 zł, dochód z tytułu działalności gospodarczej w kwocie 1.412 zł oraz emerytura żony skarżącego w kwocie 1.714,16 zł. Skarżący wskazał, iż obciążają go zobowiązania kredytowe (rata ok. 2.180 zł) i leasingowe (rata ok. 1.686 zł), a także wydatki związane z bieżącym utrzymaniem. Wskazywał także na zwiększone wydatki związane z leczeniem i zakupem leków.
Powyższe ustalenia znalazły potwierdzenie w przesłanych przez skarżącego, na żądanie referendarza, dodatkowych dokumentach i informacjach, w szczególności zeznaniach podatkowych i dokumentach ZUS o wysokości emerytury.
Referendarz Sądowy zważył, co następuje
Zgodnie z treścią art. 243 § 1 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tj. Dz.U. z 2017 r., poz. 1369 ze zm.) [dalej: ustawa – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi], prawo pomocy może być przyznane stronie na jej wniosek złożony przed wszczęciem postępowania lub w toku postępowania. Jednocześnie ustawodawca w art. 246 § 1 powoływanej ustawy uzależnił przyznanie prawa pomocy od wykazania przez stronę, że nie ma ona środków na poniesienie jakichkolwiek kosztów postępowania (przyznanie prawa pomocy w zakresie całkowitym) lub że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny (przyznanie prawa pomocy w zakresie częściowym).
Działając na podstawie art. 258 § 2 pkt 7 ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi należy rozważyć, czy w świetle podanych okoliczności strona skarżąca spełnia przesłanki do przyznania prawa pomocy w zakresie całkowitym lub częściowym.
W stanie faktycznym istniejącym w rozpatrywanej sprawie należy uznać, że skarżący nie jest w stanie ponieść kosztów zastępstwa procesowego, co stanowi niezbędną przesłankę do przyznania prawa pomocy w zakresie częściowym (art. 246 § 1 pkt 2 ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi). Rozpoznając wniosek, referendarz miał na względzie przede wszystkim fakt, że prawo pomocy jest instytucją, której zasadniczym celem jest umożliwienie realizacji prawa do sądu osobom niedysponującym wystarczającymi środkami na prowadzenie sporów przed sądem. Ze złożonego wniosku o zwolnienie od kosztów sądowych oraz z oświadczenia o stanie rodzinnym i majątkowym wynika, iż dochody skarżącego stanowi emerytura w kwocie 1.603,43 zł, dochód z tytułu działalności gospodarczej w kwocie 1.412 zł oraz emerytura żony skarżącego w kwocie 1.714,16 zł. Istotne jest, iż skarżącego obciążają zobowiązania kredytowe (rata ok. 2.180 zł) i leasingowe (rata ok. 1.686 zł), a także wydatki związane z bieżącym utrzymaniem.
Należało także wziąć pod uwagę sytuację zdrowotną skarżącego (szereg wykazanych chorób) i związane z tym zwiększone koszty zakupu leków i opłacenia świadczeń zdrowotnych. Skarżący nie posiada przy tym także żadnych zasobów pieniężnych, jak i przedmiotów przekraczający wartość 5.000 zł.
W tym stanie faktycznym należy uznać, że skarżący nie jest w stanie ponieść kosztów zastępstwa procesowego, co stanowi przesłankę do przyznania prawa pomocy w części (art. 246 § 1 pkt 2 ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi).
Wobec powyższego, działając na podstawie art. 246 § 1 pkt 2 w zw. z art. 245 § 3 i art. 258 § 1 i § 2 pkt 7 ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, postanowiono jak w sentencji.
a.l.