Uzasadnienie
III SA/Łd 1092/13
Pismem z dnia 2 października 2013 r. H. N. (dalej skarżąca) wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi skargę na postanowienie [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Geodezyjnego i Kartograficznego z dnia [...] (znak [...]) w przedmiocie zawieszenia postępowania w sprawie sprostowania zapisów w ewidencji gruntów i budynków.
W treści skargi strona sformułowała wniosek o przyznanie prawa pomocy, przedkładając następnie – po wezwani Sądu – formularz wniosku na druku "PPF". Wniosek wypełnił i podpisał jako pełnomocnik skarżącej jej syn, ale w treści formularza zawarte zostały informacje o stanie majątkowym i dochodach zarówno pełnomocnika (syna) jaki i samej skarżącej, co pozwoliło na rozpoznanie przedmiotowego wniosku, jako wniosku skarżącej H. N. Z oświadczenia o stanie rodzinnym, majątku i dochodach wynika, że skarżąca prowadzi gospodarstwo domowe wspólnie z synem. Na dochody gospodarstwa domowego składają się: świadczenia emerytalne skarżącej w kwocie 1.600 zł oraz renta jej syna w kwocie 580 zł. Skarżąca jest właścicielką domu o powierzchni 100 m2, jak zaznaczyła wybudowanego w roku 1950 oraz działki o powierzchni 2.480 m2. Nie posiada żadnych oszczędności, ani przedmiotów o wartości przekraczającej 3.000 euro.
Nadmieniła natomiast w uzasadnieniu wniosku, iż z osiąganego dochodu pokrywa wydatki na tzw. opłaty stałe (energia elektryczna, woda, gaz) oraz podwyższone wydatki na leki z uwagi na leczenie schorzeń neurologicznych.
Referendarz Sądowy zważył, co następuje
Działając na podstawie art. 258 § 2 pkt 7 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) [dalej: ustawa – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi] należy rozważyć, czy w świetle podanych okoliczności strona skarżąca spełnia przesłanki do przyznania prawa pomocy w zakresie całkowitym lub częściowym.
Zgodnie z treścią art. 243 § 1 ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, prawo pomocy może być przyznane stronie na jej wniosek złożony przed wszczęciem postępowania lub w toku postępowania. Jednocześnie ustawodawca w art. 246 § 1 powoływanej ustawy uzależnił przyznanie prawa pomocy od wykazania przez stronę, że nie ma ona środków na poniesienie jakichkolwiek kosztów postępowania (przyznanie prawa pomocy w zakresie całkowitym) lub że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny (przyznanie prawa pomocy w zakresie częściowym).
W stanie faktycznym istniejącym w rozpatrywanej sprawie należy uznać, że skarżąca nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania, co stanowi przesłankę niezbędną do całkowitego zwolnienia od kosztów sądowych (art. 246 § 1 pkt 1 ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi). Przede wszystkim należy wskazać na sytuację materialno-bytową skarżącej, w tym kwotę osiąganego dochodu i niezbędnych wydatków. Na dochody gospodarstwa domowego skarżącej składają się: świadczenia emerytalno-rentowe jej i jej syna w łącznej wysokości 2.180 zł, co daje średniomiesięczny dochód na jednego członka rodziny w kwocie ok.1.090 zł. Skarżąca nie posiada żadnych oszczędności, ani przedmiotów o wartości przekraczającej 3.000 euro. Z uzyskiwanych dochodów pokrywa bieżące wydatki (w tym: energia elektryczna, woda, gaz). Istotne jest także, iż zarówno skarżąca, jak i jej syn są osobami schorowanymi, w związku z czym wydają zwiększone środki finansowe na zakup leków i zapewnienie świadczeń zdrowotnych.
W tej sytuacji, w ocenie referendarza sądowego, ewentualna konieczność poniesienia kosztów postępowania sądowego w postaci opłat sądowych, czy zwrotu wydatków, czy też pomocy profesjonalnego pełnomocnika może w istotnym stopniu wpłynąć na sytuację materialno-bytową skarżącej.
Wobec powyższego, działając na podstawie art. 246 § 1 pkt 1 w zw. z art. 245 § 2 i art. 258 § 1 i § 2 pkt 7 ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, orzeczono jak w postanowieniu.
R.A.