Uzasadnienie
Postanowieniem z dnia [...] r. Samorządowe Kolegium Odwoławcze w Ł. po rozpoznaniu odwołania D.S. od decyzji Prezydenta Miasta Ł. z dnia [...] r. w przedmiocie odmowy umorzenia kwoty nienależnie pobranego dodatku mieszkaniowego za okres od 1 lipca 2017 r. do 31 grudnia 2017 r., działając na podstawie art. 134 w zw. z art. 129 § 2 k.p.a., stwierdziło uchybienie terminu do wniesienia odwołania.
W dniu [...] r. D.S. wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi skargę na powyższe postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Ł. z dnia [...] r. Wnosząc o uchylenie zaskarżonego postanowienia wskazała, że jest osobą niepełnosprawną w stopniu znacznym, a niedopatrzenia nie wynikają ze złej woli ale z powodu stanu zdrowia. Skarżąca wniosła również o zwolnienie od kosztów sądowych i ustanowienie pełnomocnika z urzędu.
W odpowiedzi na skargę Samorządowe Kolegium Odwoławcze w Ł. podtrzymując dotychczasowe stanowisko w sprawie, wniosło o jej oddalenie.
Postanowieniem z dnia 17 stycznia 2020 r. starszy referendarz sądowy umorzył postępowanie w zakresie wniosku o zwolnienie od kosztów sądowych i przyznał skarżącej prawo pomocy poprzez ustanowienie adwokata z urzędu.
W dniu 12 marca 2020 r. do akt sprawy wpłynęło pismo procesowe pełnomocnika skarżącej ustanowionego z urzędu z dnia 11 marca 2020 r., w którym oświadczył, że cofa skargę na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Ł. z dnia 21 października 2019 r. o stwierdzeniu uchybienia terminu do wniesienia odwołania i wnosi o umorzenie postępowania sądowoadministracyjnego. Jednocześnie pełnomocnik wniósł o zasądzenie kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej skarżącej z urzędu, oświadczając, że koszty te nie zostały pokryte w całości ani w części.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi zważył, co następuje
Postępowanie w sprawie należało umorzyć.
Zgodnie z treścią art. 60 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn. Dz.U. z 2019 r., poz. 2325 ze zm.), dalej p.p.s.a., skarżący może cofnąć skargę. Cofnięcie skargi wiąże sąd. Jednakże sąd uzna cofnięcie skargi za niedopuszczalne, jeżeli zmierza ono do obejścia prawa lub spowodowałoby utrzymanie w mocy aktu lub czynności dotkniętych wadą nieważności.
Stosownie natomiast do treści art. 161 § 1 pkt 1 p.p.s.a., sąd wydaje postanowienie o umorzeniu postępowania, jeżeli skarżący skutecznie cofnął skargę.
W ocenie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi, w rozpoznawanej sprawie należy uznać, że pełnomocnik skarżącej skutecznie cofnął skargę. Sąd nie stwierdził bowiem zaistnienia przesłanek, które dają podstawy do stwierdzenia, że cofnięcie skargi jest niedopuszczalne. Cofnięcie niniejszej skargi nie spowoduje bowiem obejścia przepisów prawa ani nie spowoduje utrzymania w mocy aktu lub czynności dotkniętych wadą nieważności.
Z powyższych względów Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi na podstawie art. 161 § 1 pkt 1 w zw. z art. 60 p.p.s.a., umorzył postępowanie sądowoadministracyjne. O kosztach nieopłaconej pomocy prawnej przyznanej skarżącej z urzędu sąd orzekł stosownie do treści art. 250 p.p.s.a. w zw. z § 21 ust. 1 pkt 1 lit. c i § 4 ust. 3 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia z dnia 3 października 2016 r. w sprawie ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej przez adwokata z urzędu (tekst jedn. Dz. U. z 2019 r., poz. 18).
D.Cz.