Uzasadnienie
A.K. i P. K. wnieśli do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Ł. skargę na stanowisko Zarządu Gminy I. wyrażone w dniu [...] r. dotyczące sprzedaży mieszkania w drodze bezprzetargowej bez bonifikaty.
W odpowiedzi na skargę Zarząd Gminy I. wniósł o jej odrzucenie, z uwagi na niedopuszczalność skargi.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył co następuje
Skarga podlega odrzuceniu, albowiem jej wniesienie było niedopuszczalne.
Zgodnie z treścią przepisu art. 3 § 2 ww. ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.)- zwanej dalej p.p.s.a., kontrola działalności administracji publicznej przez sądy administracyjne obejmuje orzekanie w sprawach skarg na:
- 1) decyzje administracyjne;
- 2) postanowienia wydane w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie albo kończące postępowanie, a także na postanowienia rozstrzygające sprawę co do istoty;
- 3) postanowienia wydane w postępowaniu egzekucyjnym i zabezpieczającym, na które służy zażalenie;
- 4) inne niż określone w pkt 1-3 akty lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczące uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa;
4a) pisemne interpretacje przepisów prawa podatkowego wydawane w indywidualnych sprawach;
- 5) akty prawa miejscowego organów jednostek samorządu terytorialnego i terenowych organów administracji rządowej;
- 6) akty organów jednostek samorządu terytorialnego i ich związków, inne niż określone w pkt 5, podejmowane w sprawach z zakresu administracji publicznej;
- 7) akty nadzoru nad działalnością organów jednostek samorządu terytorialnego;
- 8) bezczynność organów w przypadkach określonych w pkt 1-4.
Katalog skarg na określone w art. 3 § 2 p.p.s.a. działania organów administracji publicznej lub ich bezczynność, rozszerzają przepisy ustaw szczególnych, które przewidują sądową kontrolę. Stosownie bowiem do treści art. 3 § 3 p.p.s.a. ustawy sądy administracyjne orzekają także w sprawach, w których przepisy ustaw szczególnych przewidują sądową kontrolę i stosują środki określone w tych przepisach.
Natomiast stosownie do treści art. 58 § 1 pkt 1 cytowanej ustawy, sąd odrzuca skargę jeżeli sprawa nie należy do właściwości sądu administracyjnego.
W niniejszej sprawie z treści wniesionej przez skarżących skargi wynika, że dotyczy ona negatywnego dla skarżących stanowiska Zarządu Gminy I. z dnia [...] wyrażonego w przedmiocie sprzedaży lokalu mieszkalnego w drodze bezprzetargowej bez bonifikaty.
Wskazać należy, iż kwestia umowy kupna - sprzedaży przedmiotowego lokalu zawartej pomiędzy skarżącymi a Gminą I., jak również kwestia charakteru prawnego stanowiska Zarządu Gminy I.z dnia [...] r. była już przedmiotem sporu zawisłego przed Wojewódzkim Sadem Administracyjnym w Łodzi. Niemniej jednak z uwagi na fakt, iż w przedmiotowej sprawie nie wystąpiła przesłanka tożsamości stron postępowania, nie można stwierdzić, iż mamy do czynienia z stanem powagi rzeczy osądzonej. Przepis art. 58 § 1 pkt 4 p.p.s.a. obliguje sąd administracyjny do odrzucenia skargi tylko wówczas, gdy sprawa ze skargi na dany akt lub czynność wniesione przez skarżącego jest w toku lub została już prawomocnie osądzona. Zwrot "pomiędzy tymi samymi stronami" użyty w w/w przepisie odnosi się do stron, o których mowa w art. 32 p.p.s.a. (por. postanowienie NSA z dnia 3 lipca 2008 r., sygn. akt II GSK 255/08, LEX nr 505974).
W wyroku z dnia 19 września 2007 r., sygn. akt III SA/Łd 311/06 wydanym w sprawie ze skargi A. K.i P. K. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w P.z dnia [...] Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi stwierdził, że w myśl przepisów ustawy z dnia 21 sierpnia 1997 r. o gospodarce nieruchomościami (tj. Dz.U. z 2010 r. Nr 102 poz. 651 ze zm.) zbycie nieruchomości w drodze bezprzetargowej ustala się w rokowaniach przeprowadzanych z nabywcą. Zbycie nieruchomości stanowiącej własność gminy nie wymaga więc uprzedniego wydania decyzji administracyjnej w tym zakresie. Dokonuje się w drodze umowy cywilnoprawnej pomiędzy gminą a nabywcą, do której zastosowanie mają przepisy kodeksu cywilnego.
Przenosząc powyższe na grunt niniejszej sprawy należy stwierdzić, że zaskarżone stanowisko stanowiło w istocie oświadczenie woli Zarządu Gminy I. występującego w charakterze organu reprezentującego Gminę I., do której należał przedmiotowy lokal mieszkalny. Oświadczenie to dotyczyło jedynie ceny oferowanej do sprzedaży nieruchomości i nie stanowiło żadnego aktu bądź czynności z zakresu administracji publicznej dotyczącego uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa. Nie odpowiadało zatem żadnemu z działań organów administracji publicznej, o których mowa w art. 3 § 2 p.p.s.a.
W związku z powyższym Sąd na podstawie art. 58 § 1 pkt 1 p.p.s.a. odrzucił skargę.
t.p.