Uzasadnienie
III SA/Łd 1138/11
Pismem z dnia 7 listopada 2011 r. T. P. (dalej skarżący) wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi skargę na decyzję Wojewody [...] z dnia [...] (znak [...]) w przedmiocie wymeldowania. W dniu 5 grudnia 2011 r. skarżący uiścił, na wezwanie sądu, wpis od skargi w wysokości 100 zł. Wyrokiem z dnia 19 stycznia 2012 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi oddalił skargę. Tego samego dnia skarżący wystąpił o sporządzenie uzasadnienia wyroku, a następnie, w związku z wezwaniem do uiszczenia opłaty kancelaryjnej za odpis orzeczenia, w dniu 31 stycznia 2012 r., wystąpił z wnioskiem o przyznanie prawa pomocy w zakresie częściowym poprzez zwolnienie od kosztów sądowych, przedkładając wypełniony formularz wniosku o przyznanie prawa pomocy osobie fizycznej na druku "PPF".
W uzasadnieniu wniosku, skarżący wskazał, że jest inwalidą w stopniu lekkim, nie otrzymuje świadczeń z ZUS, utrzymuje się jedynie ze świadczeń pomocy społecznej. Z oświadczenia o stanie rodzinnym, majątku i dochodach wynika, że skarżący prowadzi samodzielne gospodarstwo domowe. Skarżący nie jest właścicielem domu, mieszkania ani żadnej innej nieruchomości. Jedyny dochód skarżącego stanowi zasiłek z pomocy społecznej w wysokości 238,50 zł. Nie posiada także żadnych oszczędności ani przedmiotów o wartości przekraczającej 3.000 euro.
Referendarz Sądowy zważył, co następuje
Zgodnie z treścią art. 243 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) [dalej: ustawa – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi], prawo pomocy może być przyznane stronie na jej wniosek złożony przed wszczęciem postępowania lub w toku postępowania. Jednocześnie ustawodawca w art. 246 § 1 powoływanej ustawy uzależnił przyznanie prawa pomocy od wykazania przez stronę, że nie ma ona środków na poniesienie jakichkolwiek kosztów postępowania (przyznanie prawa pomocy w zakresie całkowitym) lub że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny (przyznanie prawa pomocy w zakresie częściowym).
Działając na podstawie art. 258 § 2 pkt 7 ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi należy rozważyć, czy w świetle podanych okoliczności strona skarżąca spełnia przesłanki do przyznania prawa pomocy w zakresie całkowitym lub częściowym.
W stanie faktycznym istniejącym w rozpatrywanej sprawie należy uznać, że skarżący nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania bez uszczerbku koniecznego utrzymania, co stanowi przesłankę niezbędną do częściowego zwolnienia od kosztów sądowych (art. 246 § 1 pkt 2 ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi). Przede wszystkim należy wskazać na sytuację materialno-bytową skarżącego, w tym kwotę osiąganego dochodu i niezbędnych wydatków. Jedyne dochody gospodarstwa domowego skarżącego stanowi zasiłek z pomocy społecznej w wysokości 238,50 zł. Z tych dochodów skarżący pokrywa bieżące wydatki i koszty utrzymania. Nie posiada przy tym żadnych oszczędności, ani przedmiotów wartościowych.
Z powyższego wynika, że sytuacja majątkowa skarżącego jest trudna i ewentualna konieczność poniesienia kosztów postępowania sądowego może w istotnym stopniu wpłynąć na jego sytuację materialną. Stąd też biorąc pod uwagę informacje zawarte we wniosku o przyznanie prawa pomocy należy uznać, że skarżący nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania.
Zauważyć jednakże w tym miejscu należy, że wpis od skargi w niniejszym postępowaniu został przez skarżącego uiszczony w prawidłowej wysokości. Przy czym sam wniosek o przyznanie prawa pomocy, skarżący złożył w dniu 31 stycznia 2012 r., tj. już na etapie po uiszczeniu wpisu od skargi, po wyroku oddalającym skargę. Istotne jest w związku z tym, że wniosek taki wywiera skutki prawne od daty jego wniesienia, nie obejmuje zatem zwolnienia od kosztów, które strona miała obowiązek uiścić przed jego złożeniem (por. postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 23 czerwca 2004 r., sygn. akt FZ 125/04, niepubl.).
W związku z powyższym, działając na podstawie art. 246 § 1 pkt 2 w zw. z art. 245 § 3 i art. 258 § 1 i § 2 pkt 7 ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, orzeczono jak w postanowieniu.
R.A.