Uzasadnienie
III SA/Łd 1150/17
M. N. i R. N. (dalej skarżący) wnieśli do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi skargę na postanowienie Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w Ł. z [...] (znak [...]) w przedmiocie odmowy umorzenia postępowania egzekucyjnego. W związku z wezwaniem do uiszczenia wpisu od skargi skarżący sformułowali wniosek o przyznanie prawa pomocy w zakresie całkowitym poprzez zwolnienie od kosztów sądowych i ustanowienia adwokata, przedkładając następnie – po wezwaniu Sądu - formularz wniosku o przyznanie prawa pomocy osobie fizycznej na druku "PPF".
W oświadczeniu o stanie rodzinnym, majątku i dochodach skarżący podali, że prowadzą wspólnie gospodarstwo domowe. Jedyne dochody skarżących stanowi świadczenie M. N. w wysokości 778,90 zł netto. Skarżący są właścicielami mieszkania o powierzchni 48,50 m2, ponadto nie posiadają żadnej innej nieruchomości. Nie posiadają także żadnych oszczędności oraz przedmiotów o wartości przekraczającej 5.000 zł. Wskazali na fakt ponoszenia wydatków na czynsz w kwocie 438 zł miesięcznie.
Referendarz Sądowy zważył, co następuje
Zgodnie z treścią art. 243 § 1 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tj. Dz.U. z 2017 r., poz. 1369 ze zm.) [dalej: ustawa – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi], prawo pomocy może być przyznane stronie na jej wniosek złożony przed wszczęciem postępowania lub w toku postępowania. Jednocześnie ustawodawca w art. 246 § 1 powoływanej ustawy uzależnił przyznanie prawa pomocy od wykazania przez stronę, że nie ma ona środków na poniesienie jakichkolwiek kosztów postępowania (przyznanie prawa pomocy w zakresie całkowitym) lub że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny (przyznanie prawa pomocy w zakresie częściowym).
Działając na podstawie art. 258 § 2 pkt 7 ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi należy rozważyć, czy w świetle podanych okoliczności strona skarżąca spełnia przesłanki do przyznania prawa pomocy w zakresie całkowitym lub częściowym.
W stanie faktycznym istniejącym w rozpatrywanej sprawie należy uznać, że skarżący nie są w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania, co stanowi przesłankę niezbędną do całkowitego zwolnienia od kosztów sądowych (art. 246 § 1 pkt 1 ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi). Przede wszystkim należy wziąć pod uwagę fakt, że jedyne dochody w gospodarstwie domowym skarżących stanowi świadczenie emerytalne M. N. w kwocie 778,90 zł netto Skarżący nie posiadają także żadnych zasobów pieniężnych ani przedmiotów o wartości przekraczającej 5.000 zł, ponoszą natomiast niewątpliwie bieżące koszty utrzymania oraz koszty leczenia. Wskazali także na koszty czynszu w kwocie 438 zł miesięcznie.
Z powyższego wynika, że sytuacja majątkowa skarżących jest trudna i ewentualna konieczność poniesienia kosztów postępowania sądowego – w szczególności wpisu sądowego, czy pomocy profesjonalnego pełnomocnika procesowego może w istotnym stopniu wpłynąć na ich sytuację materialną. Stąd też należy uznać, że skarżący nie są w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania.
Wobec powyższego, działając na podstawie art. 246 § 1 pkt 1 w zw. z art. 245 § 2 i art. 258 § 1 i § 2 pkt 7 ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, orzeczono jak w postanowieniu.
a.l.