Uzasadnienie
III SA/Łd 1156/15
A.S. (dalej skarżący) wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi skargę na decyzję Dyrektora [...] Oddziału Regionalnego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa z dnia z dnia [...] w przedmiocie odmowy przyznania płatności rolnośrodowiskowej na rok 2014. W treści skargi strona sformułowała wniosek o zwolnienie od kosztów sądowych, załączając następnie – po wezwaniu Sądu - formularz wniosku o przyznanie prawa pomocy osobie fizycznej na druku "PPF".
W uzasadnieniu wniosku skarżący wskazał na fakt uzyskiwania niskich dochodów z gospodarstwa rolnego co wiąże się z niskiej jakości glebami. Jak wynika z oświadczenia o stanie rodzinny, majątku i dochodach, skarżący prowadzi gospodarstwo domowe wspólnie z ojcem. Jak przy tym wyjaśnił, ojciec nie współfinansuje wydatków gospodarstwa domowego. Skarżący jest właścicielem domu o powierzchni 120 m2, nieruchomości rolnej o powierzchni 17,47 ha oraz budynków gospodarczych (stodoła, magazyn na zboże, garaż). Określając dochody gospodarstwa domowego wskazał na emeryturę ojca w kwocie 1.500 zł oraz dochód z gospodarstwa rolnego wyliczony na ok. 500 zł. Skarżący podał także, że dysponuje oszczędnościami pieniężnymi w wysokości 20.000 złotych i 50.000 SEK. Nadmienił również, że zaciągnął kredyt na zakup ziemi w kwocie 30.000 zł oraz opłaca koszty dzierżawy gruntów.
Referendarz Sądowy zważył, co następuje
Zgodnie z treścią art. 243 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tj. Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.) [dalej: ustawa – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi], prawo pomocy może być przyznane stronie na jej wniosek złożony przed wszczęciem postępowania lub w toku postępowania. Jednocześnie ustawodawca w art. 246 § 1 powoływanej ustawy uzależnił przyznanie prawa pomocy od wykazania przez stronę, że nie ma ona środków na poniesienie jakichkolwiek kosztów postępowania (przyznanie prawa pomocy w zakresie całkowitym) lub że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny (przyznanie prawa pomocy w zakresie częściowym).
Działając na podstawie art. 258 § 2 pkt 7 ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi należy rozważyć, czy w świetle podanych okoliczności strona skarżąca spełnia przesłanki do przyznania prawa pomocy w zakresie całkowitym lub częściowym.
W stanie faktycznym istniejącym w rozpatrywanej sprawie należy uznać, że brak jest przesłanek uzasadniających przyznanie prawa pomocy we wnioskowanym zakresie, tym samym wniosek skarżącego nie zasługuje na uwzględnienie.
Wskazać w związku z tym należy, iż skarżący posiada bieżące środki finansowe zgromadzone na rachunku bankowym w kwocie 20.000 zł oraz 50.000 SEK. Powyższe wobec faktu, iż uzyskuje dochody z gospodarstwa rolnego i mając na uwadze, iż wpis od skargi w niniejszym postępowaniu wynosi 200 zł uniemożliwia uznanie braku faktycznych możliwości poniesienia kosztów postępowania w postaci opłacenia wpisu od skargi.
Jedynie na marginesie zauważyć należy, iż podnoszone przez skarżącego argumenty, mające przemawiać za jego trudną sytuacją finansową nie stanowiły przeszkody do zaciągnięcia kredytu ma zakup ziemi w kwocie 30.000 zł. Podkreślić w związku z tym należy, iż zobowiązania cywilnoprawne, w tym przypadku koszty regulowania rat kredytu, nie mogą mieć pierwszeństwa przed kosztami postępowania sądowego. W orzecznictwie sądów administracyjnych dominuje pogląd, że podmiot ubiegający się o przyznanie prawa pomocy, nie może przedkładać pierwszeństwa ponoszenia zobowiązań cywilnoprawnych (np. rat kredytów, niezależnie jakiemu celowi one służą) przed koszty postępowania sądowego (por. m.in. postanowienie NSA z dnia 7 lutego 2006 r., sygn. akt I OZ 83/06; z dnia 25 kwietnia 2006, sygn. akt I FZ 150/06).
Z tych wszystkich względów, w stanie faktycznym istniejącym w rozpatrywanej sprawie, należy uznać, że brak jest jakichkolwiek podstaw uzasadniających przyznanie skarżącemu prawa pomocy we wnioskowanym zakresie. Nie zostały spełnione przesłanki z art. 246 § 1 pkt 2 ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.
Przypomnieć należy w tym miejscu, że instytucja zwolnienia od kosztów sądowych jest rozwiązaniem wyjątkowym i może dotyczyć tylko tych osób, które znalazły się w sytuacji uniemożliwiającej ich poniesienie. Udzielenie stronie prawa pomocy w postępowaniu przed sądem administracyjnym jest formą jej dofinansowania z budżetu państwa i przez to powinno się sprowadzać do wypadków, w których zdobycie przez stronę środków na sfinansowanie udziału w postępowaniu sądowym jest rzeczywiście, obiektywnie niemożliwe. Tego rodzaju sytuacja nie ma miejsca w niniejszej sprawie.
Mając na uwadze wszystkie powyższe okoliczności referendarz sądowy stwierdził, że skarżący nie wykazał w sposób przekonujący i wystarczający, iż nie jest w stanie ponieść kosztów sądowych, a ich uiszczenie spowoduje uszczerbek dla utrzymania koniecznego dla skarżącego i jego rodziny.
W związku z powyższym, działając na podstawie art. 246 § 1 pkt 2 w zw. z art. 245 § 3 i art. 258 § 1 i § 2 pkt 7 ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, orzeczono jak w postanowieniu.
U.K.