Uzasadnienie
III SA/Łd 1162/11
Pismem z dnia 10 listopada 2011 r. D. K. (dalej skarżąca) wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi skargę na postanowienie Dyrektora Izby Skarbowej w Ł. z dnia [...] (znak [...]) w przedmiocie uchylenia postanowienia organu I instancji o zawieszeniu postępowania egzekucyjnego. W treści skargi strona sformułowała wniosek o przyznanie prawa pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych, załączając następnie, po wezwaniu Sądu, wypełniony formularz wniosku o przyznanie prawa pomocy osobie fizycznej na druku "PPF".
W uzasadnieniu wniosku wskazała na swoją trudną sytuację materialną w związku z dokonanymi przez urząd skarbowy zajęciem części jej świadczenia emerytalnego, posiadanych oszczędności oraz majątku ruchomego i nieruchomości (mieszkanie). Z oświadczenia o stanie rodzinnym, majątku i dochodach wynika, że skarżąca samodzielnie prowadzi gospodarstwo domowe. Jej jedynym źródłem utrzymania jest dochód z emerytury w wysokości 2.691 zł brutto miesięcznie, jednakże w związku z zajęciem przez urząd skarbowy otrzymuje 1.545,86 złotych netto.
Jednocześnie skarżąca oświadczyła, że jest właścicielką mieszkania o powierzchni 48,45 m2, w którym zamieszkuje nie posiada innego majątku ani oszczędności. Miesięczne koszty utrzymania wyliczyła na ok. 1.000 zł, w tym czynsz – 366 zł, gaz – 40 zł, energia elektryczna – 60 zł, TV – 50 zł, telefon – 90 zł. Dodatkowe koszty to: ubezpieczenie w wysokości 35 zł oraz ok. 160 zł miesięcznie wydatki na leki, a także spłata pożyczki (250 zł). Pozostała kwota, która według skarżącej oscyluje w granicach 400 zł, stanowi koszty jej bieżącego utrzymania (jedzenie, środki czystości, ubrania).
Referendarz Sądowy zważył, co następuje
Działając na podstawie art. 258 § 2 pkt 7 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm. – dalej ustawa – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi) należy rozważyć, czy w świetle podanych okoliczności skarżąca spełnia przesłanki do przyznania prawa pomocy w zakresie całkowitym lub częściowym.
Stosownie do postanowień art. 243 § 1 ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, prawo pomocy może być przyznane stronie na jej wniosek złożony przed wszczęciem postępowania lub w toku postępowania. Prawo pomocy obejmuje zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie adwokata, radcy prawnego, doradcy podatkowego lub rzecznika patentowego (art. 244 § 1 cyt. ustawy). W myśl art. 245 § 1 powołanej ustawy, prawo pomocy może być przyznane w zakresie całkowitym lub częściowym. W niniejszej sprawie skarżąca wystąpiła o przyznanie prawa pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych, czyli o przyznanie prawa pomocy w zakresie częściowym. Zgodnie z art. 245 § 3 ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, prawo pomocy w zakresie częściowym obejmuje zwolnienie tylko od opłat sądowych w całości lub w części albo tylko od wydatków albo od opłat sądowych i wydatków lub obejmuje tylko ustanowienie adwokata, radcy prawnego, doradcy podatkowego lub rzecznika patentowego.
Stosownie do treści art. 246 § 1 pkt 2 powołanej ustawy, przyznanie prawa pomocy osobie fizycznej w zakresie częściowym następuje, gdy osoba ta wykaże, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny. Wykazanie powyższych okoliczności powinno nastąpić poprzez złożenie stosownego oświadczenia obejmującego dokładne dane o stanie majątkowym i dochodach.
W stanie faktycznym istniejącym w rozpatrywanej sprawie należy uznać, że skarżąca nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny, co stanowi przesłankę niezbędną do częściowego zwolnienia od kosztów sądowych (art. 246 § 1 pkt 2 ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi). Przede wszystkim należy wziąć pod uwagę fakt, że skarżąca prowadzi samodzielne gospodarstwo domowe, utrzymuje się jedynie z emerytury w wysokości 2.691 zł brutto miesięcznie, jednakże w związku z zajęciem przez urząd skarbowy otrzymuje ok. 1.500 złotych. Wnioskodawczyni nie posiada oszczędności. Miesięczne koszty utrzymania to kwota rzędu ok. 1.000 zł (czynsz – 366 zł, gaz – 40 zł, energia elektryczna – 60 zł, TV – 50 zł, telefon – 90 zł, ubezpieczenie - 35 zł, wydatki na zakup leków - 160 zł, spłata pożyczki -250 zł). Pozostała kwota, która oscyluje w granicach 400 zł, stanowi koszty bieżącego utrzymania skarżącej (jedzenie, środki czystości, ubrania). Skarżąca nie osiąga przy tym żadnych dodatkowych dochodów i nie posiada oszczędności.
W tej sytuacji, w ocenie referendarza sądowego, ewentualna konieczność poniesienia kosztów postępowania sądowego w postaci opłat sądowych, czy zwrotu wydatków może w istotnym stopniu wpłynąć na sytuację materialną skarżącej. Mając na uwadze przedstawione we wniosku okoliczności stwierdza się, że skarżąca wykazała, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny.
Wobec powyższego, działając na podstawie art. 246 § 1 pkt 2 w zw. z art. 245 § 3 i art. 258 § 1 i § 2 pkt 7 ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, orzeczono jak w postanowieniu.
R.A.