Uzasadnienie
Wyrokiem z dnia 14 marca 2012 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi oddalił skargę T. G. na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Ł. z dnia [...] r. w przedmiocie odmowy zawieszenia postępowania w sprawie rozgraniczenia nieruchomości.
W dniu 7 maja 2012 r. do Sądu wpłynęła skarga kasacyjna od powyższego wyroku. Jednocześnie w dniu 8 maja 2012 r. na konto Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi wpłynęła kwota 100 złotych stanowiąca wpis od skargi kasacyjnej.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:.
Stosownie do treści art. 225 ustawy z dnia 30 sierpnia 200 2r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2012 r. poz. 270), powoływanej dalej jako p.p.s.a., opłatę prawomocnie uchyloną w całości lub w części postanowieniem sądu oraz różnicę między kosztami pobranymi a kosztami należnymi, a także po pozostałość zaliczki wpłaconej na pokrycie wydatków zwraca się stronie z urzędu na jej koszt. Oznacza to, że sąd ma obowiązek odliczyć od zwracanej kwoty wysokość opłaty pocztowej, jeżeli przekazuje ją pocztą. Konieczność obciążenia strony kosztami zwrotu nadpłaconej kwoty nie wystąpi natomiast w razie dokonania zwrotu na rachunek bankowy strony lub jej pełnomocnika.
Z sytuacją, o jakiej stanowi powołany wyżej przepis mamy do czynienia w niniejszej sprawie. Prawomocnym postanowieniem z dnia 18 stycznia 2012 r. referendarz sądowy przyznał skarżącemu T. G. prawo pomocy w zakresie częściowym poprzez zwolnienie od kosztów sądowych ponad kwotę 100 zł i ustanowienie adwokata.
W myśl art. 239 pkt 4 p.p.s.a. strona, której przyznane zostało prawo do pomocy w postępowaniu przed sądem administracyjnym (prawo pomocy), w zakresie określonym w prawomocnym postanowieniu o przyznaniu tego prawa, nie ma obowiązku uiszczenia kosztów sądowych. Z mocy postanowienia z dnia 18 stycznia 2012 r. skarżący nie był więc zobowiązany do ponoszenia kosztów sądowych poza wpisem od skargi wynoszącym 100 złotych.
Skoro zaś skarżący uiścił tytułem wpisu od skargi kasacyjnej kwotę 100 złotych w sytuacji, gdy nie miał obowiązku jej uiszczenia, to tym samym uznać należy, że zachodzi określona w art. 225 p.p.s.a. podstawa do jej zwrotu.
W tym stanie rzeczy, na mocy art. 225 p.p.s.a. należało postanowić o zwrocie na rzecz skarżącego kwoty 100 zł.
D.T.