Uzasadnienie
III SA/Łd 118/09
Wyrokiem z dnia 2 lipca 2009 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi oddali skargę G. G. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Ł. z dnia [...] (znak [...]) w przedmiocie cofnięcia uprawnień do kierowania pojazdami.
Uprzednio, postanowieniem z dnia 27 marca 2009 r. przyznano skarżącemu prawo pomocy w zakresie częściowym poprzez ustanowienie adwokata.
W dniu 2 lipca 2009 r. G. G. wystąpił z kolejnym wnioskiem o przyznanie prawa pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych, załączając wypełniony formularz wniosku o przyznanie prawa pomocy osobie fizycznej na druku "PPF".
W uzasadnieniu wniosku skarżący podniósł, że obecnie pozostaje bez jakichkolwiek środków finansowych. Wskazał, że w związku z odebraniem mu prawa jazdy (skarżący jest kierowcą) został zwolniony z pracy. Z oświadczenia o stanie rodzinnym, majątku i dochodach wynika, że skarżący prowadzi samodzielne gospodarstwo domowe. Nie posiada żadnych zasobów pieniężnych, ani przedmiotów o wartości przekraczającej 3.000 euro. Nie osiąga żadnych dochodów. Nie posiada własnego domu, mieszkania ani innej nieruchomości. Wyjaśnił, że utrzymuje się "z tego co znajdzie na ulicy". Nadmienił także, ze pozostająca z nim dotychczas we wspólnym gospodarstwie domowym żona opuściła go i nie prowadzi z nią obecnie wspólnego gospodarstwa domowego, a żona nie finansuje jego bieżących wydatków.
Referendarz Sądowy zważył, co następuje
Działając na podstawie art. 258 § 2 pkt 7 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm. – dalej ustawa – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi) należy rozważyć, czy w świetle podanych okoliczności wnioskodawca spełnia przesłanki do przyznania prawa pomocy w zakresie całkowitym lub częściowym.
Stosownie do postanowień art. 243 § 1 powoływanej ustawy, prawo pomocy może być przyznane stronie na jej wniosek złożony przed wszczęciem postępowania lub w toku postępowania. Prawo pomocy obejmuje zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie adwokata, radcy prawnego, doradcy podatkowego lub rzecznika patentowego (art. 244 § 1 cyt. ustawy). W myśl art. 245 § 1 powołanej, ustawy prawo pomocy może być przyznane w zakresie całkowitym lub częściowym. W niniejszej sprawie wnioskodawca wystąpił o przyznanie prawa pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych. Zwrócić jednakże należy uwagę, że postanowieniem z dnia 27 marca 2009 r. Referendarz sądowy przyznał skarżącemu G. G. prawo pomocy w zakresie częściowym poprzez ustanowienie adwokata. Jeżeli więc skarżący korzysta już z prawa pomocy w zakresie częściowym (ustanowienie adwokata), to przyznając obecnie prawo pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych referendarz wziął pod uwagę przesłanki konieczne do udzielenia prawa pomocy w zakresie całkowitym.
Zgodnie z art. 245 § 2 ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, prawo pomocy w zakresie całkowitym obejmuje zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie adwokata, radcy prawnego, doradcy podatkowego lub rzecznika patentowego. Stosownie do treści art. 246 § 1 pkt 1 powołanej ustawy, przyznanie prawa pomocy osobie fizycznej w zakresie całkowitym następuje, gdy osoba ta wykaże, że nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania. Wykazanie powyższych okoliczności powinno nastąpić poprzez złożenie stosownego oświadczenia obejmującego dokładne dane o stanie rodzinnym i majątkowym.
W stanie faktycznym istniejącym w rozpatrywanej sprawie należy uznać, że skarżący nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania, co stanowi przesłankę do przyznania prawa pomocy w zakresie całkowitym (art. 246 § 1 pkt 1 ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi). Rozpoznając wniosek skarżącego, referendarz miał na względzie przede wszystkim fakt, że prawo pomocy jest instytucją, której zasadniczym celem jest umożliwienie realizacji prawa do sądu osobom ubogim, nie dysponującym wystarczającymi środkami na prowadzenie sporów przed sądem.
W związku z powyższym należy przede wszystkim wziąć pod uwagę fakt, że skarżący pozostaje obecnie bez jakichkolwiek dochodów. W związku z cofnięciem mu uprawnień do prowadzenia pojazdów utracił pracę. Pozostająca z nim dotychczas we wspólnym gospodarstwie domowym żona obecnie nie prowadzi z nim obecnie wspólnego gospodarstwa i nie finansuje jego bieżących potrzeb i wydatków. Skarżący nie posiada zgromadzonych środków majątkowych, ani przedmiotów wartościowych.
W tej sytuacji faktycznej, w ocenie referendarza, skarżący nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania sądowego w postaci opłat sądowych, czy zwrotu wydatków.
Wobec powyższego, działając na podstawie art. 246 § 1 pkt 2 w zw. z art. 245 § 3 i art. 258 § 1 i § 2 pkt 7 ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, orzeczono jak w postanowieniu.
r.a.